Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

Η σχέση μεταξύ της μεταναστευτικής κρίσης και του επικείμενου διαμελισμού της Ευρώπης

Το πρόσφατο παράδειγμα της Αυστρίας δείχνει καθαρά πώς η λεγόμενη “μεταναστευτική κρίση” διαμορφώνει το πολιτικό γίγνεσθαι της εκάστοτε χώρας, οδηγώντας σε ώριμες συνθήκες για άλλες, καταλυτικές εξελίξεις, που ενδέχεται στο εγγύς μέλλον να αλλάξουν τον χάρτη της ευρωπαϊκής ηπείρου.
Ανάλυση: South Front Foreign Policy Diary 
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Ο Αυστριακός καγκελάριος, Βέρνερ Φάιμαν, έχει εκ των πραγμάτων γίνει το νέο θύμα της μεταναστευτικής κρίσης στην Ευρώπη. Στις 9 Μαΐου, ο Φάιμαν αναγκάστηκε, λόγω των περιστάσεων, να ανακοινώσει την παραίτησή του. Ας δούμε πώς προέκυψαν αυτές οι εξελίξεις:

Το 2015, εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες, μεταξύ των οποίων και αιτούντες άσυλο, διέσχισαν την Αυστρία στην πορεία τους προς την βόρεια Ευρώπη. Από αυτούς, περίπου 90.000 ζήτησαν άσυλο στην Αυστρία. Στην προσπάθειά της να αντιμετωπίσει αυτή την κρίση, η κυβέρνηση της Βιέννης επανέφερε μονομερώς τους συνοριακούς ελέγχους και προέτρεψε τις χώρες κατά μήκος της «Βαλκανικής οδού», που ακολουθούν οι ροές των μεταναστών, να κάνουν το ίδιο.
Ωστόσο, τα καθιερωμένα πολιτικά κόμματα έχουν χάσει σημαντικό μέρος της δύναμής τους, ενώ αντίθετα ενισχύονται κάποιοι ανεξάρτητοι υποψήφιοι και κόμματα με αντισυμβατική ιδεολογική πλατφόρμα. Στην περίπτωση της Αυστρίας, αυτό ισχύει κυρίως για το εθνικιστικό Κόμμα της Ελευθερίας της Αυστρίας (FPO). Παρά το γεγονός ότι ορισμένοι εκπρόσωποι παραδοσιακών κομμάτων και θεσμών εκφράστηκαν υπέρ μιας συνεργασίας της κυβέρνησης με το FPO και της εισήγησης νέων αυστηρότερων μέτρων για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος και των νέων θεμάτων ασφάλειας που προέκυψαν ως αποτέλεσμα, ο Φάιμαν αντιτάχθηκε στην ιδέα, ουσιαστικά προετοιμάζοντας την παραίτησή του.

Ο προσωρινός αντικαταστάτης του Φάιμαν και εκτελών χρέη υπηρεσιακού καγκελαρίου, Ράινχολντ Μιτερλένερ, ως επικεφαλής του κυβερνώντος συνασπισμού και αρχηγός του κεντροδεξιού Λαϊκού Κόμματος της Αυστρίας (OVP), δήλωσε στις 10 Μαΐου ότι ίσως να αναγκαστεί να προκηρύξει εκλογές, αν αποτύχει να καταλήξει σε συμφωνία με τα υπόλοιπα κόμματα της κυβέρνησης συνασπισμού, ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα προχωρήσει το σχήμα. Αλλά ακόμη και αν ο συνασπισμός επιβιώσει της παρούσας κρίσης, τα παραδοσιακά κόμματα της Αυστρίας θα βρεθούν, εκ των περιστάσεων, στο τιμόνι μιας αντιλαϊκής κυβέρνησης, η οποία θα αντιμετωπίζει όλο και μεγαλύτερη πίεση από τα αιτήματα των εθνικιστικών της δεξιάς.
Πρόσφατα, ο ηγέτης του Κόμματος της Ελευθερίας της Αυστρίας (FPO), Χάιντς–Κρίστιαν Στράχε, δήλωσε ότι επιθυμεί να εφαρμόζεται στη χώρα του η άμεση δημοκρατία, όπου όλες οι σημαντικές αποφάσεις θα υπόκεινται σε δημοψηφίσματα. Συγκεκριμένα, ο Στράχε πρότεινε την διεξαγωγή δημοψηφίσματος, προκειμένου να έχει ο αυστριακός λαός την ετυμηγορία για το εάν ή όχι θα εξακολουθήσει να είναι η χώρα μέρος της Ευρωζώνης.

Ο Στράχε δεν παρέλειψε να υπενθυμίσει, επίσης, ότι στους κατοίκους της περιοχής του εδώ και αιώνες γερμανόφωνου Νότιου Τιρόλου, το οποίο η Αυστρία έχασε όταν τα εδάφη αυτά βρέθηκαν υπό την κυριαρχία της Ιταλίας, μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, θα πρέπει να δοθεί η ευκαιρία να αποφασίσουν μέσω δημοψηφισματος, εάν θέλουν να προσαρτηθεί η περιοχή τους και πάλι στην Αυστρία.
Δεν θα πρέπει να θεωρείται τυχαίο, ότι οι δηλώσεις αυτές του Στράχε έγιναν σε μια συγκυρία, κατά την οποία διάφορες κυβερνήσεις και κόμματα της αντιπολίτευσης σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση υπόσχονται την διεξαγωγή δημοψηφισμάτων για διάφορα θέματα που αφορούν στην ΕΕ, μια διαδικασία η οποία, όπως δαφαίνεται, είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει στον περαιτέρω κατακερματισμό της Ευρώπης. Μια εθνικιστική κυβέρνηση, η οποία θέτει καίρια ζητήματα της ΕΕ σε δημοψήφισμα, όπως το μεταναστευτικό, κάλλιστα θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα και για άλλα κράτη-μέλη.