Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

Συσκότιση στο Θέμα του Κυπριακού Στρατού

του Φοίβου Κλόκκαρη*
Είναι γνωστό ότι μετά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) δεν συγκροτήθηκε ο προβλεπόμενος από  το δοτό σύνταγμα κυπριακός στρατός, επειδή ο Τούρκος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, άσκησε το δικαίωμα αρνησικυρίας που είχε στα θέματα ασφάλειας και άμυνας. Επέμενε να συγκροτηθεί ο στρατός σε αμιγώς εθνοτική και όχι σε μεικτή βάση, όπως είχε αποφασίσει κατά πλειοψηφία το υπουργικό συμβούλιο την 10 Αυγούστου 1961.
Είναι επίσης γνωστό ότι οι διαφωνίες μεταξύ των Ελληνοκυπρίων (ΕΚ) και Τουρκοκυπρίων (ΤΚ) στις μακροχρόνιες διακοινοτικές συνομιλίες και ειδικά στο θέμα της ασφάλειας, αφορούν τις συνθήκες Εγγυήσεως και Συμμαχίας. Οι ΤΚ υποστηρίζουν τη διατήρηση των συνθηκών (επεμβατικά δικαιώματα – παραμονή τουρκικών στρατευμάτων στο νησί) και εμείς την κατάργηση τους. Σε ότι αφορά τη αποστρατικοποίηση του κυπριακού κράτους μετά τη λύση (να μην έχει ένοπλες δυνάμεις) υπήρχε διαχρονικά συναντίληψη και σύγκλιση απόψεων μεταξύ ΕΚ και ΤΚ. Αυτό καταγράφεται και στο 77 σελίδων έγγραφο των συγκλίσεων Ντάουνερ (2008 – 2012) στο κεφάλαιο Security and Guarantees στη σελίδα 70.

Τι συμβαίνει σήμερα στο θέμα της αποστρατικοποίησης του Κυπριακού κράτους, που αποτελεί διαχρονική θέση όλων των κυβερνήσεων της ΚΔ από το 1979, αλλά και θέση αποφάσεων του εθνικού συμβουλίου;  Υπάρχουν αλλαγές στις θέσεις των ΕΚ καιΤΚ; Υπάρχουν συναντιλήψεις;

Το βέβαιο είναι ότι  υπάρχει  συσκότιση στο σοβαρό αυτό θέματο, το οποίο δεν έθιξε καθόλου ο πρόεδρος της ΚΔ στην πολύωρη ενημέρωση που έκανε  στο κοινοβούλιο.Ιδιαίτερα ανήσυχα είναι  τα στελέχη της εθνικής φρουράς που δεν γνωρίζουν αν συντάχθηκε μελέτη του κράτους για τη τύχη τους στα πλαίσια λύσης, είτε υπάρχει είτε δεν υπάρχει κυπριακός στρατός .

Πληροφορίες που βλέπουν το φώς της δημοσιότητας και στοιχεία που σχετίζονται με το θέμα αυτό είναι και τα εξής:
Υπουργοί της ΚΔ, δήλωσαν ότι μετά τη λύση θα υπάρχει ομοσπονδιακός στρατός. Οι δηλώσεις έγιναν μετά από ερωτήματα δημοσιογράφων, πώς συμβιβάζεται η απόφαση της κυβέρνησης για πρόσληψη 3000 επαγγελματιών οπλιτών, με την προοπτική επίλυσης του κυπριακού. Σε σχόλιο του για το ίδιο θέμα ο γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ, δήλωσε ότι θέση του κόμματος του, παραμένει η αποστρατικοποίηση του Κυπριακού Κράτους μετά τη λύση.

Οι ΤΚ μετά το κοινό ανακοινωθέν της 11 Φεβρουαρίου 2014 (με το οποίο συμφωνήθηκε λύση ΔΔΟ των «two Constituent States of equal status» τα οποία οι ΤΚ ως γνωστόν μεταφράζουν σε «Ιδρυτικά Κράτη») φαίνεται ότι άρχισαν να  υποστηρίζουν ύπαρξη κυπριακού στρατού μετά τη λύση αλλά σε αμιγώς εθνοτική βάση (όπως υποστήριζαν και το 1960) με ξεχωριστά τμήματα που θα σταθμεύουν σε κάθε «Constituent State».  Στα κατεχόμενα ο εκπρόσωπος του Ακκιντζί, Μπαρίς Μπουρτζού διέψευσε ότι υπάρχει αμοιβαία κατανόηση για δημιουργία κοινού στρατού (άρθρο δημοσιογράφου Κώστα Βενιζέλου στο «Φιλελεύθερο» 10 Μαΐου 2016 με θέμα «δεν αγγίζουν την ασφάλεια»).Nα σημειώσουμε ότι συνήθως οι διαψεύσεις επιβεβαιώνουν μιά είδηση. Για το ίδιο θέμα ο δημοσιογράφος Απόστολος Ζουμπανιώτης ανταποκριτής στη Νέα Υόρκη, αναφέρει σε άρθρο του, ότι Ακκιντζί και Αναστασιάδης αποδέχονται κατ’ αρχήν τη δημιουργία Κυπριακού στρατού (εφημερίδα «Καθημερινή» 8 Μαΐου 2016 άρθρο «Στο προσκήνιο πάλιν η δημιουργία Κυπριακού στρατού»).

Στις διακοινοτικές συνομιλίες που διεξάγονται, ήταν σοβαρό λάθος μας, να ενδώσουμε στην Τουρκική απαίτηση, να διαχωρισθεί το κεφάλαιο της ασφάλειας σε εσωτερική και εξωτερική πτυχή, με συνέπεια να μην συζητείται το θέμα των εγγυήσεων, των στρατευμάτων και επεμβατικών δικαιωμάτων ξένων χωρών, ωσάν να μην είναι θέμα αρμοδιότητας του Κυπριακού Κράτους. Συμπερασματικά, για το κεφάλαιο της ασφάλειας, που είναι από τα σημαντικότερα σε μια λύση, ο λαός δεν έχει ενημέρωση και βρίσκεται στο σκοτάδι.Η άποψη μου στο θέμα του κυπριακού στρατού, είναι ότι το κυπριακό κράτος, όπως κάθε σύγχρονη δημοκρατία θα πρέπει να έχει ένοπλες δυνάμεις σύνθεσης,οργάνωσης και δύναμης  κατα τη δική του βούληση , με γνώμονα τις απαιτήσεις του   για την ασφάλεια και την αξιολόγηση των απειλών κατά της επικράτειας του και όχι στη βάση ξένων παρεμβάσεων και επιβολών . Να μην επαναλάβουμε λάθη του παρελθόντος και να μην αποδεχθούμε δοτό σύστημα ασφάλειας όπως εκείνο που μας επιβλήθηκε το 1960 με επεμβατικά δικαιώματα και στρατεύματα ξένων χωρών, με προσδιορισμό απο το σύνταγμα  ακόμα και του ακριβούς αριθμού των στρατιωτών(2000) που θα έχει ο κυπριακός στρατός και της σύνθεσης του σε σχέση και με τη περιοχή  σταθμευσης του, υπο την κηδεμονία ενος μικτού στρατιωτικού επιτελείου με συμμετοχή και δύο ξένων χωρών και υποχρέωση της ΚΔ να διαβουλεύεται τα θέματα άμυνας της με Τουρκία ,Ελλάδα και Βρετανία(άρθρο 3 συνθήκης εγκαθίδρυσης).Το σύστημα ασφάλειας του 1960, είχε γίνει ακόμα πιό επιβαρυντικό για το κυπριακό κράτος με το σχέδιο Ανάν, που εκμηδένιζε κάθε ίχνος αυτονομίας, κυριαρχίας και αμυντικής ικανότητας του κράτους μας και ήταν αριστοτεχνικά σχεδιασμένο για την εκμετάλλευση της γεωπολιτικής αξίας της Κύπρου ΜΟΝΟ απο την Τουρκία και Βρετανία .Αυτό επιδιώκουν και σήμερα  οι εν λόγω χώρες με την προωθούμενη λύση ΔΔΟ, που είναι δικής τους εμπνευσης και στη ουσία είναι το σχέδιο Ανάν.

*αντιστράτηγος ε.α. 
ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΑ