Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Η «ανάλυση αίματος» του Ερντογάν


Η «ανάλυση αίματος» του Ερντογάν
Οι σχέσεις Γερμανίας-Τουρκίας αποτελούν εδώ και μέρες αντικείμενο σχολιασμού στον γερμανικό Τύπο μετά την επίμαχη ψηφοφορία στη γερμανική Βουλή, κατά την οποία αποφασίστηκε η υιοθέτηση του όρου γενοκτονία για τη σφαγή των Αρμενίων.

Έκτοτε ο Τούρκος πρόεδρος βάλλει έναντι Γερμανών βουλευτών και συγκεκριμένα κατά του Τσεμ Έζντεμιρ, τουρκικής καταγωγής, χωρίς να τον κατονομάσει ευθέως, για τον οποίο ζήτησε να κάνει ανάλυση αίματος προκειμένου να αποδειχθεί ότι δεν μπορεί να είναι Τούρκος, όπως γράφει η Deutsche Welle.
Η Berliner Zeitung αναφέρει: «Πράγματι πρόκειται για μια κλιμάκωση της διεθνούς πολιτικής με ρατσιστικά κίνητρα. Μέσα στις μεγαλομανείς φαντασιώσεις του ο Ερντογάν φαίνεται να θέλει να ορίζει και ποιος είναι Τούρκος και ποιος όχι. Πάντως αυτό δεν θεωρείται καλή διακρατική συνεργασία.
»Μπορεί κανείς να κατανοήσει ότι το ψήφισμα δεν έγινε αποδεκτό με ευχαρίστηση από την τουρκική πολιτική.
»Ως ανεξάρτητη απόφαση όμως ενός κοινοβουλίου ευρωπαϊκής χώρας που αγωνίζεται για την συνειδητοποίηση της βίαιης ιστορίας στις αρχές του 20ου αιώνα αξίζει τον σεβασμό και εκείνων που είναι διαφορετικής άποψης».
«Ό,τι και να πιστεύει κανείς για το ψήφισμα για τους Αρμένιους στο γερμανικό κοινοβούλιο, χάρη σε αυτό αποκαλύφθηκε το πρόσωπο του Τούρκου προέδρου με μοναδικό τρόπο» επισημαίνει η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung.
«Η ανυπόκριτη, όσο και θρασύτατη επιρροή του αυταρχικού προέδρου φαίνεται να έχει αποτελέσματα. Ο Ερντογάν ζήτησε αλληλεγγύη και την έχει. Αλλά διαφορετικά απ’ ό,τι ήθελε. Οι τουρκικές κοινότητες της Γερμανίας μπορεί να θεωρούν το ψήφισμα για τους Αρμένιους λάθος, ωστόσο χαρακτηρίζουν τις δηλώσεις του Ερντογάν αποτρόπαιες».
Στο ίδιο ύφος κινείται και το δημοσίευμα της Märkische Oderzeitung:
«Εδώ φανερώνεται ένας τρόπος σκέψης, ο οποίος χαρακτηρίζει και τον ‘δίδυμο’ του Ερντογάν, τον Βλαντιμίρ Πούτιν. Και οι δύο θεωρούν όλους τους ανθρώπους που κατάγονται από τη χώρα τους υποτελείς τους.
»Ο Ερντογάν θεωρεί τον εαυτό του σουλτάνο όλων των Τούρκων, ακόμη και αυτών στη Γερμανία. Και στους σουλτάνους δεν αρέσουν οι αντιρρήσεις.
»Επιπλέον και οι διασυνδέσεις με την τρομοκρατία για τις οποίες κατηγορεί Γερμανούς βουλευτές δείχνουν ότι ο πρόεδρος προσπαθεί να δημιουργήσει μια εικόνα για τον κόσμο και την επεξεργάζεται μέχρι να του ταιριάξει».
 tribune.gr/