Κυριακή, 17 Ιουλίου 2016

ΚΥΠΡΙΑΚΟ 42 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ. ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ-ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ…




Γράφει ο Δρ Αθανάσιος Ε.Δρούγος
Διεθνολόγος-Στρατηγικός Αναλυτής



Συμπληρώνονται 42 χρόνια από τα τραγικά γεγονότα της Τουρκικής εισβολής στην μαρτυρική Μεγαλόνησο , και παρά τις συνομιλίες, συναντήσεις, ευχολόγια και εμπλοκή των διαφόρων παραγόντων της διεθνούς κοινότητας(με τα υπέρ και τα κατά της) δεν έχει επιτευχθεί ουσιαστικά καμία απολύτως πρόοδος. Το μείζον εθνικό θέμα παραμένει ως κραυγαλέα περίπτωσης κατοχής μέρους της εδαφικής επικράτειας κράτους-μέλους του ΟΗΕ, της ΕΕ και πολλών διεθνών οργανισμών. Η Τουρκική προκλητικότητα τροφοδοτεί το ψευδοκράτος και από κοινού η Άγκυρα με τους διαδοχικούς κατοχικούς ηγέτες εμποδίζει την όποια επίλυση ενός από τα πλέον μακροχρόνια ζητήματα. Ακόμα και στο Παλαιστινιακό έχουνε γίνει κάποια σχετικά βήματα με την συνδρομή των ισχυρών του πλανήτη. Στο Κυπριακό δυστυχώς η αδιαλλαξία της Τουρκίας και η παρουσία του κατοχικού 11ου Σώματος Στρατού δεν δείχνει να αλλάζει, με αποτέλεσμα κάθε ειρηνευτικό σχέδιο που προτείνεται να είναι χειρότερο από το προηγούμενο. Ακόμα και αυτό που τελευταία προτείνεται από την διεθνή κοινότητα(τους Αμερικανό-Βρετανούς)προς τη νόμιμη κυβέρνηση στην Λευκωσία και την κατοχική διοίκηση έχει στοιχεία πολιτειακά, εδαφικά, και οικονομικά που σε πολύ μεγάλο βαθμό καλύπτουν τις παράνομες απαιτήσεις του ψευδοκράτους και των επικυρίαρχων της Άγκυρας. Οι διάφορες προτάσεις  περί τετραμερούς, ή πενταμερούς διάσκεψης  είναι αποσταθεροποιητικής φύσης και περιεχομένου και εξισώνουν ένα νόμιμο κράτος και οντότητα στον ΟΗΕ  με ένα μόρφωμα που έχει δημιουργηθεί από κατοχικά στρατεύματα και αλλοίωση πληθυσμού αφού έχουνε έρθει από την Τουρκία πολλοί έποικοι που έχουνε συντελέσει σε δημογραφική αταξία .

Παρόλο το αρκετά δυσμενές κλίμα που επικρατεί στην Ανατολική και Κεντρική  Μεσόγειο λόγω της κρίσης της Συρίας , της αστάθειας στο Παλαιστινιακό(Γάζα), του ενισχυμένου Ισλαμικού εξτρεμισμού, της διαλυτικής κατάστασης στην Λιβύη , ως και των πρωτοφανών μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών, εν τούτοις υπάρχουν κάποια σημεία που στα πλαίσια της ευρύτερης ασφάλειας θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στο θέμα της Κύπρου και της επιδίωξης να επιτευχθεί μία ικανοποιητική λύση που τουλάχιστον να λαμβάνει υπόψη τα διαχρονικά ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών. . Αυτά μεταξύ άλλων είναι :
*Οι πολύ σημαντικές εξελίξεις στον ενεργειακό χώρο που ενισχύουν γεωοικονομικά και στρατηγικά την Λευκωσία σε συνδυασμό με το ευρύτερο ενδιαφέρον των ισχυρών του πλανήτη.

*Παρά την σχετική αναθέρμανση των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ (θα δούμε τα αποτελέσματα της επαναπροσέγγισης στην πράξη), η Κύπρος έχει αναπτύξει μία σειρά αρκετά αναβαθμισμένων επαφών και συνεργασίας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο.

*Για πρώτη φορά η Κύπρος στα τέλη του 2016 θα έχει παρουσιάσει μία συνολική στρατηγική ως κράτος. Δηλαδή μία μορφή Λευκής Βίβλου που τουλάχιστον θα καταγράφει τους αντικειμενικούς σκοπούς της Λευκωσίας.

*Από πλευράς οριοθέτησης των ΑΟΖ  Κυπριακή Δημοκρατία έχει πραγματοποιήσει υπολογίσιμη πρόοδο και αυτό περεταίρω συνδράμει σε ισχυρά νομικά επιχειρήματα καθώς και στην ενδυνάμωση της θαλάσσιας ασφάλειας(μόνο που πρέπει αεροναυτικά και όχι μόνο να υποστηρίξει τις θέσεις της). Η όποια πρόοδος στο Κυπριακό συγκριτικά με το παρελθόν επηρεάζεται πλέον από την ισότιμη συμμετοχή της Κύπρου στην ΕΕ, από τις ενεργειακές παραμέτρους και δεδομένα ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο, από την εμπλοκή της Τουρκίας σε πολλά μέτωπα χωρίς να της επιφέρουν κέρδη καθώς και από την σταδιακή ανάκαμψη της οικονομίας της Μεγαλονήσου μετά το προ διετίας σοκ. Άρα η Κύπρος και ο εκεί Ελληνισμός έχουνε μία τουλάχιστον πιο ενισχυμένη θέση κάτι που στα πλαίσια μίας συνολικής και ικανοποιητικής λύσης μπορεί να έχει ουσιαστικές και θετικές επιπτώσεις και για την Τουρκοκυπριακή κοινότητα(εφόσον αυτή φανεί πιο διαλλακτική και όχι άμεσα και απόλυτα εξαρτώμενη από την Σουλτανική νοοτροπία της Άγκυρας και του στρατιωτικού κατεστημένου που παρά τον Ερντογκανισμό στο ζήτημα της Κύπρου παραμένει ισχυρό και με υπολογίσιμη παρουσία.
Από την άλλη πλευρά αυτό τον καιρό δεν μπορεί κάποιος να ελπίζει σε ενισχυμένη κινητικότητα στο Κυπριακό , αφού η κατάσταση στον Συριακό εμφύλιο χειροτερεύει , ενώ αναμένεται η εκλογή νέου ΓΓ/ΟΗΕ,  οι Αμερικανικές προεδρικές εκλογές κα. Στον Ευρωπαϊκό χώρο η κατάσταση είναι λίαν προβληματική λόγω του BREXIT και των επιπτώσεων του , την έλευση νέας Πρωθυπουργού στην Μ. Βρετανία, των αναδιατάξεων  στο ΝΑΤΟ, ως  και την αναθεωρητική πολιτική και στρατιωτική στρατηγική της Μόσχας.
Πάντως ανεξάρτητα των όποιων πολιτικών και ενεργειακών εξελίξεων η Λευκωσία θα πρέπει να συνεχίσει να ενισχύει την άμυνα της, με σύγχρονο έμψυχο δυναμικό, με εξειδικευμένο προσωπικό, με την  ανάλυση των νέων και ασύμμετρης-υβριδικής φύσης απειλών καθώς και με μία πραγματικά σοβαρή στρατιωτική διπλωματία(σύντομα θα σταλεί από την Αθήνα στην Μεγαλόνησο  ο νέος Αρχηγός της Εθνικής Φρουράς. Αυτός θα πρέπει να είναι αξιωματικός μοντέρνων αντιλήψεων και όχι απλά να εφαρμόζει τις καθημερινές απαιτήσεις και  την ρουσφετολογία, όπως συμβαίνει συνήθως, ενώ θα πρέπει να είναι πρωτοβουλιακός). Είναι καιρός να αποσυρθούν από τον στρατό της Κύπρου/Εθνική Φρουρά πολλοί ήδη μεγάλης ηλικίας στρατιωτικοί σε μεγάλους βαθμούς(πχ ταξίαρχοι που δεν έχουνε πλέον να προσφέρουν τίποτα σημαντικό και εξελιγμένο) και να προωθηθούν οι νεότεροι (η επετηρίδα έχει μπλοκάρει), ενώ πέραν των οπλικών συστημάτων η Κύπρος θα πρέπει να προχωρήσει στην υιοθέτηση συγχρόνου συστήματος εκπαίδευσης επιτελών ως και να επιδιώξει συμμετοχή σε αρκετές διεθνείς αποστολές για την απόκτηση εμπειριών. Έχουνε αλλάξει οι καιροί και χρειάζονται άλλου είδους μυαλά στην διπλωματία και στο στρατιωτικό δυναμικό. (γιατί με τις τωρινές δομές η Κύπρος δεν έχει αντιληφτεί στον στρατιωτικό τομέα τι ακριβώς συμβαίνει…)Άλλη η περίπτωση του 1974 και άλλη η κατάσταση τώρα.

 AΡΘΡΟ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ/ΣΤΟ ΚΑΡΦΙ/17-7-2016