Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

Κορακάκη: “Θα γιορτάσω με όσους με στήριζαν και πριν” – Αιχμές για δήμαρχο Δράμας

Η Ολυμπιονίκης Άννα Κορακάκη (2Α) σε αναμνηστική φωτογραφία με τον προπονητή και πατέρα της Τασο Κορακάκη (Δ), με την μητέρα της Φωτεινή Χριστοδούλου (2Δ) και τον αδερφό της Διονύση (Α) όπου την υποδέχτηκαν στο αεροδρόμιο “Μακεδονία” μαζί με πλήθος φίλων και θαυμαστών της, Πέμπτη 11 Αυγούστου 2016. Η Άννα Κορακάκη κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο πιστόλι 25μέτρων και το χάλκινο στο αεροβόλο πιστόλι των 10μέτρων στου Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο 2016 ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΝΙΚΟΣ ΑΡΒΑΝΙΤΙΔΗΣΗ Ολυμπιονίκης Άννα Κορακάκη (2Α) σε αναμνηστική φωτογραφία με τον προπονητή και πατέρα της Τασο Κορακάκη (Δ), με την μητέρα της Φωτεινή Χριστοδούλου (2Δ) και τον αδερφό της Διονύση (Α) όπου την υποδέχτηκαν στο αεροδρόμιο “Μακεδονία” μαζί με πλήθος φίλων και θαυμαστών της, Πέμπτη 11 Αυγούστου 2016. Η Άννα Κορακάκη κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο πιστόλι 25μέτρων και το χάλκινο στο αεροβόλο πιστόλι των 10μέτρων στου Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο 2016


«Πνίγηκε» στις αγκαλιές συγγενών, φίλων, συναθλητών της, αλλά και εκπροσώπων του Τύπου, η Άννα Κορακάκη φτάνοντας, λίγο πριν από τις 17.30, στην αίθουσα αφίξεων του αεροδρομίου «Μακεδονία» στη Θεσσαλονίκη.
Χώρος που από νωρίς το απόγευμα γέμισε από τον κόσμο που ήθελε να την υποδεχτεί, με «ζεστασιά», για τη μεγάλη της επιτυχία στους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Ρίο. Με πλατύ χαμόγελο διαρκώς η Ελληνίδα χρυσή Ολυμπιονίκης, έχοντας πάντα στο πλευρό της τον πατέρα και προπονητή της, Τάσο, τη μαμά και τον αδερφό της να την περιμένουν καρτερικά σε απόσταση και φορώντας στο κεφάλι στεφάνι ελιάς, δεν αρνήθηκε να αγκαλιάσει, να φωτογραφηθεί και να μιλήσει σε όλους όσοι της το ζήτησαν.
«Νιώθω φανταστικά. Δεν έχω συνειδητοποιήσει ακόμη τι έκανα. Η υποδοχή στην Αθήνα, αλλά και εδώ, με βοηθούν να καταλάβω τι έχει γίνει. Το επίτευγμά μου με κάνει αισιόδοξη για περισσότερα μετάλλια στο μέλλον», ανέφερε αρχικά η Κορακάκη.
Μιλώντας για τον τελικό στα 25μ, που της έδωσε το χρυσό μετάλλιο στο Ρίο, είπε: «Ήταν στο τέλος η αντίπαλός μου ή εγώ. Είχα πολύ άγχος, διαχειρίστηκα τις σκέψεις μου και τα κατάφερα».
Συνέχισε επισημαίνοντας: «Δεν ξέρω αν θα μπορώ τώρα να μπω στο σπίτι μου (σ.σ. στη Δράμα), αν κρίνω από τις υποδοχές εδώ και στην Αθήνα. Θα γιορτάσω την επιτυχία με τους φίλους και τους συγγενείς μου, που με στήριζαν πριν γίνει όλο αυτό και θα με στηρίζουν αφού τελειώσει όλο αυτό, γιατί κάποια στιγμή θα τελειώσει».
Για το γκρέμισμα του σκοπευτηρίου που έκανε προπονήσεις στη Δράμα, επισήμανε: «Έχω τους τελικούς των παγκοσμίων Κυπέλλων τον Οκτώβριο, θα πρέπει σε λίγες μέρες να αρχίσω να προπονούμαι γι’ αυτούς. Θα πρέπει, λοιπόν, να μεριμνήσει ο Δήμαρχος Δράμας για το που θα προπονηθώ, καθώς αυτοβούλως και βίαια γκρέμισε το σκοπευτήριο στο νταμάρι.
Είχαμε και εξοπλισμό μέσα, δεν ενημερωθήκαμε για ό,τι έγινε. Λίγες ώρες μετά την κατάκτηση του μεταλλίου αποφάσισε να το γκρεμίσει! Απογοητεύθηκα πάρα πολύ όταν το έμαθα χθες, μπαίνοντας στο ίντερνετ για να δω φωτογραφίες. Εξοργίστηκα, για να είμαι ειλικρινής».
Κατέληξε αναφέροντας: «Πρέπει η Πολιτεία να βοηθά όλους τους αθλητές πριν καταφέρουμε από μόνοι μας να κατακτήσουμε μετάλλια. Χρειαζόμαστε υποδομές για να φτάσουμε στην επιτυχία. Όταν εμφανίζονται όλοι μετά, δεν έχει νόημα».
Ο Τάσος Κορακάκης, μεταξύ άλλων, είπε: «Σήμερα είναι μέρα χαράς, θέλουμε να το γιορτάσουμε, να πάμε διακοπές και μετά να σκεφτούμε τη συνέχειά μας. Οι αγώνες μας δε σταματούν. Να κοιτάξει λίγο και η Άννα το Πανεπιστήμιο, τις σπουδές της. Δε θέλω να αναφερθώ σε τίποτα άλλο, δε θέλω να μιλήσω για την Ομοσπονδία, για κανέναν. Ο Διονύσης (σ.σ. ο αδερφός της Άννας που ασχολείται επίσης με τη σκοποβολή), αν έχει τη διάθεση και προσπαθήσει, πιστεύουμε ότι μπορεί να σταθεί σε Ολυμπιακούς Αγώνες».
Αμφότεροι η Άννα Κορακάκη και ο πατέρας της αφιέρωσαν την επιτυχία στους Ολυμπιακούς στο Ρίο «Στη γυναίκα μου και μαμά της Άννας, που έχει υπομείνει πολλά τόσα χρόνια και στον αδερφό της, που τη βοηθά στις προπονήσεις», όπως τόνισε ο Τάσος Κορακάκης.
Συμπλήρωσε η Ελληνίδα Ολυμπιονίκης, λέγοντας ακόμη: «Και στον πατέρα μου που πίστεψε σε μένα και σε στιγμές που δεν πίστευα εγώ στον εαυτό μου, μου έδινε κίνητρο και με ενθάρρυνε».
Ρούλα Αβραμίδου, ΑΠΕ-ΜΠΕ, Θεσσαλονίκη

 http://mignatiou.com