Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2016

Συναυλία του Νίκου Βέρτη στο Ισραήλ προκαλεί παραλήρημα: Η ελληνική μουσική εξαγώγιμο προϊόν στις γειτονικές χώρες

VERTIS



Shalom Tel Aviv! Shalom Israel»!
Ο Νίκος Βέρτης χαιρετά το κοινό στο κατάμεστο κλειστό στάδιο NOKIA ARENA, έδρα της ομάδας μπάσκετ Μακκάμπι, στο Τελ Αβίβ. Τα εισιτήρια έχουν προ πολλού εξαντληθεί. Στις VIP θέσεις κάθονται μερικά από τα πιο διάσημα ονόματα του ποδοσφαίρου, της μόδας και της τηλεόρασης του Ισραήλ. Το κοινό ηλεκτρίζεται. Όρθιο, χτυπά ρυθμικά παλαμάκια, αποθανατίζει τον Νίκο Βέρτη με το κινητό, τραγουδά τους στίχους των τραγουδιών του. Ο Νίκος Βέρτης τούς απευθύνει το μικρόφωνο και όλοι τραγουδούν τα ρεφρέν των επιτυχιών του. Ενώ δεν μιλούν ελληνικά, ξέρουν τους στίχους των τραγουδιών του.
Niko s'agapo», τού φωνάζουν.
Everything is about love», τους απαντά ο Νίκος και εκείνοι παραληρούν.
vertis
Νίκος Βέρτης και Idan Raichel επί σκηνής.
Photo Credits: Dimitrios Machairidis

Προσκαλεί στη σκηνή τον γνωστό ισραηλινό τραγουδιστή Idan Raichel. Τραγουδούν μαζί τραγούδια του Νίκου Βέρτη διασκευασμένα σε εβραϊκούς στίχους. Δίπλα μου οι κοπέλες κλαίνε. Ο Νίκος Βέρτης, το είδωλό τους, τραγουδά εβραϊκά. Μετά την συναυλία, στα καμαρίνια, οι θαυμάστριες περιμένουν στην σειρά, υπομονετικά, για μια selfie με τον αγαπημένο τους σταρ. Τον φιλούν και του ζητούν να τούς υποσχεθεί ότι θα είναι σύντομα και πάλι στο Τελ Αβίβ. Ο Νίκος Βέρτης στο Ισραήλ είναι ένας από τους πιο μεγάλους σταρ.
vertis
Photo Credits: Dimitrios Machairidis

«Είναι συγκινητικό αυτό που συμβαίνει κάθε φορά στις συναυλίες μου εδώ. Το κοινό λατρεύει την ελληνική μουσική και τους Έλληνες καλλιτέχνες . Αυτή είναι η τέταρτη συναυλία μου στο Τελ Αβίβ. Ήρθα πρώτη φορά, μετά από την επιμονή των Ισραηλινών θαυμαστών μου. Έρχονταν στην Αθήνα να με ακούσουν και με ρωτούσαν πότε θα κατέβω στο Τελ Αβίβ», μού λέει ο Νίκος Βέρτης στο τέλος της συναυλίας, στο στάδιο της Μακάμπι, όπου παρακολούθησα την συναυλία του, την Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου.
Ο Νίκος Βέρτης δεν είναι ο μοναδικός Έλληνας τραγουδιστής που είναι διάσημος στο Ισραήλ. Ήδη οι αφίσες στους δρόμους του Τελ Αβίβ διαφήμιζαν την επόμενη συναυλία. Η ομάδα της τηλεοπτικής εκπομπής «Στην υγειά μας βρε παιδιά» με επικεφαλής τον Σπύρο Παπαδόπουλο, την Πίτσα Παπαδοπούλου, την Μελίνα Ασλανίδου και τον Βασίλη Μπάση κατέβαινε στο Ισραήλ. Στα ταξί, στα εστιατόρια, στις ραδιοφωνικές παραγωγές ακόμη και στις play lists των πτήσεων της EL AL, εθνικού αερομεταφορέα του Ισραήλ, ακούγονται ελληνικά τραγούδια. Σε ορισμένα εστιατόρια ακούγεται διαρκώς ελληνική μουσική από ραδιοφωνικούς σταθμούς της Ελλάδας, μέσω διαδικτύου.
Η ελληνική μουσική είναι διάσημη όχι μόνο στο Ισραήλ, αλλά και στην Τουρκία, την Βουλγαρία, την Ρουμανία, την Σερβία, ακόμη και στην Μολδαβία και στην Ουκρανία. Διασχίζοντας πριν από εβδομάδες την Βουλγαρία με αυτοκίνητο, άκουγα διαρκώς ελληνικά τραγούδια στην μπάντα των βουλγαρικών FM. «Δίνω συχνά συναυλίες στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία» μου λέει ο Νίκος Βέρτης, ο οποίος αντίθετα με άλλους Έλληνες καλλιτέχνες δείχνει να μην έχει καταπιεί την καραμέλα της κατάκτησης Χόλιγουντ και Λονδίνου, αγορές που ενδιαφέρονται για την ελληνική μουσική ως έθνικ ή φολκλόρ.
Η ελληνική μουσική πουλάει στις χώρες γύρω από την Ελλάδα, αλλά η Ελλάδα, εδώ και χρόνια, αντιμετωπίζει αυτήν την τεράστια μουσική αγορά περιστασιακά ή την αγνοεί επιδεικτικά. Ελληνίδα μάνατζερ, στην οποία εξηγούσα πρόσφατα την δίψα που έχει το κοινό των γειτονικών χωρών για Έλληνες καλλιτέχνες, έντιμα μού δήλωσε την άγνοιά της για την ζήτηση αυτή.
Δυστυχώς, Έλληνες παραγωγοί και καλλιτέχνες λαϊκής και ποπ μουσικής επιμένουν να ακολουθούν τους λάθος δρόμους που πήγαν να ανοίξουν πολλοί συνάδερφοί τους. Μερικοί κουβαλούσαν και κάτι απόλυτους τίτλους. Έφαγαν είτε τα μούτρα τους είτε τα λεφτά τους από τους ατζέντηδες-γεράκια σε Λονδίνο και Χόλιγουντ που καραδοκούν για τέτοιες ευκαιρίες.
photo
Photo Credits: Dimitrios Machairidis

Όχι, βέβαια, ότι όλοι αυτοί δεν έδωσαν συναυλίες στο Ισραήλ και σε χώρες της Βαλκανικής. Δυστυχώς, όμως, το έκαναν σιωπηρά και με τη λογική της «αρπαχτής». Κάτι που δεν είδα στη συναυλία του Νίκου Βέρτη. Δουλεμένη με επαγγελματισμό στις λεπτομέρειές της, είχε εξαιρετικά εύηχο αποτέλεσμα και αναδείκνυε ολοκληρωμένα εκείνο το εξαιρετικό άκουσμα του ελληνικού τραγουδιού, χωρίς τον βραχνά κρατήσεων, τραπεζιών, παραγγελιών και τσιγάρου, που είναι υποχρεωμένος να υφίσταται ο καλλιτέχνης όταν τραγουδά στην Ελλάδα.
Αν η ελληνική μουσική παραγωγή θέλει να βγει κερδισμένη καλλιτεχνικά και οικονομικά, θα πρέπει να στραφεί προς τις αγορές των γειτονικών χωρών. Άλλωστε, επί αιώνες, από εκεί προέρχονται τα μουσικά ερεθίσματά της και προς αυτές δανείζουμε διαρκώς μουσική κουλτούρα. Αν επιδείξει στο κοινό των γειτονικών χωρών τον απαιτούμενο επαγγελματισμό, θα αποκτήσει το κύρος σοβαρής εξαγώγιμης μουσικής βιομηχανίας και έτσι θα καταφέρει να κερδίσει το ενδιαφέρον από τις αγορές της Δυτικής Ευρώπης, όπως διακαώς επιθυμεί. Διαφορετικά, αν επιμένει να αντιμετωπίζει τις αγορές αυτές απαξιωτικά, μουσικές από τις ίδιες τις γειτονικές χώρες σταδιακά θα καλύψουν το κενό. Τότε πλέον, η ζημιά δεν θα είναι αναστρέψιμη και η Ελλάδα θα έχει υποστεί ακόμη μια συρρίκνωση.

 www.huffingtonpost.gr