Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2016

Όντως καταστράφηκε ο Ντόναλντ Τραμπ; Περί τηλεοπτικών αναμετρήσεων… Η άλλη οπτική!

Republican Donald Trump (C) walks off the stage with his family at the end of the first Presidential Debate at Hofstra University in Hempstead, New York, USA, 26 September 2016. EPA, JOE RAEDLE


Του Δημήτρη Γ. Απόκη*
Βρισκόμαστε τρεις ημέρες μετά την ολοκλήρωση της πρώτης τηλεοπτικής αναμέτρησης της Χίλαρι Κλίντον και του Ντόναλντ Τράμπ, για τις προεδρικές εκλογές των Ηνωμένων Πολιτειών.
Αν βασιστεί κανείς στις αναλύσεις των συντακτικών επιτελείων των New York Times, της Washington Post, των Αμερικανικών Τηλεοπτικών Δικτύων, του Economist, o Ντόναλντ Τράμπ έχει καταστραφεί και η Χίλαρι Κλίντον είναι 100%, σύμφωνα με τον Ντέηβιντ Πλούφ, επικεφαλής της εκστρατείας του Μπαράκ Ομπάμα στις τελευταίες, εκλογές, η επόμενη Πρόεδρος των ΗΠΑ.

Μήπως όμως εκεί έξω στην κοινωνία των Ηνωμένων Πολιτειών ο απλός Αμερικανός πολίτης που δεν ζει στην εικονική πραγματικότητα της Wall Street, της Madison Avenue, και του City του Λονδίνου, αλλά στη σκληρή καθημερινότητα, βλέποντας το εργοστάσιο που για δεκαετίες εργάζονταν βγάζοντας ψωμί για την οικογένεια του να κλείνει, μετακομίζοντας λόγω των αναλύσεων της Goldman Sacks και της Citigroup, στο Μεξικό ή κάποια Ασιατική χώρα, επικρατεί μια εντελώς διαφορετική άποψη;
Μήπως ο γονιός που απολύεται από την εργασία του διότι ο επιχειρηματίας, ο εστιάτορας, ο βιοτέχνης, τον αντικαθιστά με κάποιον παράνομο μετανάστη από την Λατινική Αμερική τον οποίο πληρώνει πενταροδεκάρες και δεν το δηλώνει καν στην εφορία, είναι εξοργισμένος διότι είναι τρομοκρατημένος για το μέλλον της οικογένεια του, δεν ενδιαφέρεται για το τι είπε ο Ντόναλντ Τράμπ αναφορικά με το που γεννήθηκε ο Μπαράκ Ομπάμα ή για το πώς αποκάλεσε μια πρώην Miss Universe, πριν από αρκετά χρόνια σε διαγωνισμό καλλιστείων.
Αναρωτήθηκαν όλες αυτές οι πεφωτισμένες συντακτικές ομάδες και αναλυτές, εάν ο μέσος Αμερικανός πολίτης ενδιαφέρεται για τα τριάντα χρόνια εμπειρία που έχει σε θέσεις πολιτικής ευθύνης, τη στιγμή που δεν είναι σίγουρος εάν ο ίδιος, η οικογένεια του, τα παιδιά του, θα γυρίσουν ζωντανοί στο σπίτι από μια επίσκεψη για ψώνια σε ένα Mall, μια βραδιά διασκέδασης σε ένα νυχτερινό κέντρο ή κάποιος φανατικός εξτρεμιστής – τρομοκράτης και όχι “αποφασισμένος εχθρός”, όπως αρέσκονται κάποιοι να τους αποκαλούν, αρχίσει να τους γαζώνει με κανένα αυτόματο όπλο φωνάζοντας ο Αλλάχ είναι μεγάλος;
Αναρωτήθηκαν όλοι αυτοί που ανησυχούν τόσο έντονα για τις δημοκρατικές αρχές και αξίες, για τις σχέσεις στοργής με τους συμμάχους των ΗΠΑ σε όλο τον κόσμο, και για τις δήθεν σεξιστικές αναφορές του υποψηφίου των Ρεπουμπλικάνων, εάν οι πλειοψηφία των απλών πολιτών στις πολιτείες των ΗΠΑ, εκτός της Νέας Υόρκης, της Μασαχουσέτης, της Καλιφόρνια, και των μεγάλων αστικών κέντρων είναι εξοργισμένοι από το γεγονός ότι οι γέφυρες, το δίκτυο ηλεκτροδότησης, τα νοσοκομεία, σε πολλά σημεία της χώρας είναι απαρχαιωμένα και επικίνδυνα για την καθημερινότητα, τη στιγμή που ξοδεύονται από τους έχοντες 30 χρόνια εμπειρία πολιτικούς ηγέτες δισεκατομμύρια δολάρια, για την προστασία και την άμυνα χωρών που βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακριά από το σπίτι τους;
Μήπως λοιπόν θα είναι καλό τόσο για το καλό της μοναδικής υπερδύναμης στον κόσμο, αλλά και του πλανήτη γενικότερα, διότι αυτά τα συναισθήματα δεν υπάρχουν μόνο στις ΗΠΑ, όλοι αυτοί οι διανοούμενοι αναλυτές να αναλογιστούν ότι σε όλη την Αμερική και τον υπόλοιπο κόσμο η Main Street βράζει και η Wall Street και το City, κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου, στον αγγελικά πλασμένο εικονικό τους κόσμο.
Διότι όλα αυτά τα παραπάνω ο Ντόναλντ Τράμπ, ίσως όχι με τον εκλεπτυσμένο τρόπο που κάποιοι θα επιθυμούσαν, τα έθεσε στην τηλεοπτική αναμέτρηση με την Χίλαρι Κλίντον το βράδυ της Δευτέρας. Ίσως για αυτό τον περίμεναν δεκάδες χιλιάδες απλοί άνθρωποι στο αεροδρόμιο της Φλόριντα λίγες ώρες μετά την υποτιθέμενη καταστροφή του στη μονομαχία με την εκλεκτή κυρία Κλίντον, και συγκέντρωσε 18 εκατομμύρια δολάρια σε εισφορές απλών πολιτών για την εκστρατεία του.
Αυτή είναι μια άλλη ματιά για το αποτέλεσμα της αναμέτρησης και για το καλό των Ηνωμένων Πολιτειών και του Δυτικού πολιτισμένου κόσμου, καλό θα είναι να τις δίνουμε σημασία.
  • Ο Δημήτρης Γ. Απόκης είναι Διεθνολόγος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University, και Δημοσιογράφος.
  •  
  •  http://mignatiou.com