Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

Πέθανε ο σπουδαίος δημοσιογράφος και πολεμικός ανταποκριτής, Γιώργος Γεωργιάδης

 
 
Ο Γιώργος Γεωργιάδης γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1955. Ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία το 1981 και υπήρξε 30 χρόνια πολεμικός ανταποκριτής. Το "αντίο" από τον πολιτικό κόσμο
 
Adtech Ad
Έχασε τη μάχη για τη ζωή, σε ηλικία 62 ετών ο δημοσιογράφος και βετεράνος πολεμικός ανταποκριτής, Γιώργος Γεωργιάδης. Πάλεψε για πολλούς μήνες με τον καρκίνο καταλήγοντας, σήμερα, τις πρώτες πρωινές ώρες.

Η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου, στις 3.30 μ.μ. από τον Ι.Ν. Αγ. Βασιλείου στο Κοιμητήριο Περιστερίου.
 
AdTech Ad
Ο Γιώργος Γεωργιάδης γεννήθηκε τον Οκτώβριο του 1955. Ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία το 1981 και υπήρξε 30 χρόνια πολεμικός ανταποκριτής. Έκανε την πρώτη αποστολή του σε πόλεμο, το 1982, ως απεσταλμένος της Ελευθεροτυπίας στον Λίβανο.
Στη συνέχεια κάλυψε τα γεγονότα της Μέσης Ανατολής και κυρίως το Παλαιστινιακό, με αποστολές στον Λίβανο, την Βόρειο Αφρική, την Υεμένη και αλλού.
Από το 1987 μέχρι το 1989 εργάστηκε στην ΕΡΤ και το καλοκαίρι του 1989, με ομάδα συναδέλφων του, συμμετείχε στην δημιουργία τού MEGA. Την ίδια χρονιά μετακινήθηκε στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ. Κάλυψε την εξέγερση στη Ρουμανία, την πτώση του τείχους στο Βερολίνο, τον διαμελισμό της Τσεχοσλοβακίας, το Αλβανικό, τις αλλαγές στην πρώην Σοβιετική Ένωση και στη συνέχεια τον πόλεμο της πρώην Γιουγκοσλαβίας, τον πόλεμο του Ιράκ, τον Εμφύλιο της Ρουάντα κ.ά.

Επίσης, κάλυψε πολλές φυσικές καταστροφές, όπως σεισμοί σε Πακιστάν, Ανατολία, Κωνσταντινούπολη, Ινδία, Τσουνάμι στη Σρι Λάνκα. Τα τελευταία χρόνια ταξίδευε στην υποσαχάρια Αφρική και ασχολήθηκε με το προσφυγικό.
Ήταν από τους πλέον γνωστούς ρεπόρτερ, δημοσιογράφους και ανταποκριτές της σύγχρονης ελληνικής τηλεόρασης και τα τελευταία χρόνια συνεργαζόταν με το περιφερειακό κανάλι Ionian TV, και στο site ΗΜΕΡΑ Ζακύνθου, προσφέροντας την πολύτιμη εμπειρία του, την πείρα και τις γνώσεις που απέκτησε τόσες δεκαετίες, σε έναν από τους δυσκολότερους δημοσιογραφικά, χώρους.

Το 2008, ο Γ. Γεωργιάδης δήλωνε σε συνέντευξη του στο "Έθνος":


"Από τις δύο σημαντικές εμπειρίες που έζησα, τη μία την κατάλαβα, την άλλη όχι. Την πρώτη το 1993 βρισκόμουν στην ταράτσα του ξενοδοχείου «Αλ Ρασίντ» στη Βαγδάτη. Περίμενα μαζί με όλα τα διεθνή μέσα να κάνουμε ζωντανή μετάδοση, από μόνο μία κάμερα.
Την ώρα που άρχισε ο βομβαρδισμός έτυχε να ήμουν κι εγώ στον αέρα. Έπεσε ένας τόμαχοκ πάνω μας, τον οποίο έριξαν οι Αμερικανοί από τον ωκεανό. Χτύπησε στο ισόγειο του ξενοδοχείου. Την επόμενη μέρα είδαμε πόσο μεγάλη ήταν η έκρηξη και μάθαμε ότι σκοτώθηκαν άνθρωποι την ίδια ώρα που κάναμε ζωντανή μετάδοση σε 23 χώρες...
Τη δεύτερη φορά ήμουν στη Βοσνία και οδηγούσα κοντά στο αεροδρόμιο πηγαίνοντας στο Σεράγεβο. Από φόβο, ή δεν ξέρω για ποιον άλλο λόγο, οδηγούσα σκυμμένος, με το κεφάλι μου κοντά στο τιμόνι. Αυτό μου έσωσε και τη ζωή.
Ένας ελεύθερος σκοπευτής με πυροβόλησε, η σφαίρα πέρασε από την πίσω πόρτα, έσκισε τα ρούχα μου και καρφώθηκε στο χειρόφρενο. Εκεί συνειδητοποίησα τον κίνδυνο όταν κατάλαβα τι θα γινόταν αν καθόμουν λίγα εκατοστά πιο πίσω".

και άλλα εκατό χρόνια να είχα μπροστά μου, το ίδιο θα έκανα

"Δεν έχω την εντύπωση ότι είδα στη ζωή μου πολλά. Άλλωστε, πιστεύω ότι όσο περισσότερα βλέπεις, όσο περισσότερο ταξιδεύεις, τόσο καταλαβαίνεις ότι δεν είδες τίποτα. Γιατί η κάθε εικόνα, η κάθε στιγμή αλλάζει, ανάλογα με τη διάθεση ή τον φόβο σου. Αλλάζει από το φως ή το σκοτάδι. Από την απουσία ή τον ίλιγγο. Το κάθε τι μοιάζει διαφορετικό. Σκοπός είναι να γίνεις καλύτερος άνθρωπος κι αυτό μόνο μ’ έναν τρόπο το καταφέρνεις: Να είσαι δίπλα στους άλλους συνεχώς.
Να μπορείς να μιλήσεις αλλά να ξέρεις και ν’ ακούς. Να βλέπεις τον άλλον από ψηλά, μόνο όταν του δίνεις το χέρι για να σηκωθεί. Αυτή είναι η δουλειά μου!… Αυτή είναι η ζωή μου!… Το να μην ξέρεις πού θα βρεθείς αύριο και πότε θα επιστρέψεις, είναι σκληρό… Όμως και άλλα εκατό χρόνια να είχα μπροστά μου, το ίδιο θα έκανα! Ζώντας το άγριο ένστικτο εκείνου που επιτίθεται, σε κάνει να γαληνεύεις όταν βρεθείς κοντά στον ανίσχυρο. Το να βλέπεις ανθρώπους να σκοτώνονται, σε κάνει ν’ αγαπάς τους ανθρώπους.
Το να διαχειρίζεσαι μία είδηση κάτω από συνθήκες ζωής και θανάτου, σε κάνει πιο υπεύθυνο".
Με αυτό τον τρόπο είχε ολοκληρώσει μια από τις τελευταίες του παρουσιάσεις στο Κέντρο Λόγου "Αληθώς" της Ενορίας Μπανάτου στη Ζάκυνθο, όπου είχε τιμηθεί για τη συνολική του προσφορά.

Συλλυπητήρια του Προέδρου της Βουλής


Θερμά συλλυπητήρια απευθύνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Νικόλαος Βούτσης στους οικείους του δημοσιογράφου και βετεράνου πολεμικού ανταποκριτή Γιώργου Γεωργιάδη, που έχασε σήμερα τη μάχη για τη ζωή. Ο κ. Βούτσης, μόλις πληροφορήθηκε την είδηση του θανάτου του, δήλωσε:
«Σήμερα η δημοσιογραφία, και όχι μόνον, πενθεί έναν συνεπή, έγκριτο, πολιτικοποιημένο και ευαισθητοποιημένο στα κοινωνικά θέματα και το προσφυγικό, λειτουργό της. Έναν, κυρίως, άνθρωπο, που έζησε και μετέδωσε στη χώρα μας, με σοβαρότητα, όλα τα μεγάλα γεγονότα της σύγχρονης εποχής: ανάμεσα σε άλλα τους πολέμους στον Λίβανο, στο Ιράκ, στη Γιουγκοσλαβία, στη Ρουάντα, την πτώση του τείχους του Βερολίνου, τις αλλαγές στη Σοβιετική Ένωση. Δραματικά και σύνθετα γεγονότα, που έκανε γνωστά στο ευρύ κοινό με αντικειμενικότητα και κοινωνική ευαισθησία.
Θερμά συλλυπητήρια στους οικείους του και τη δημοσιογραφική κοινότητα, στους οποίους αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό αλλά και μια σημαντική παρακαταθήκη».

Τζανακόπουλος: Τίμησε τη δημοσιογραφία με ήθος


Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, με αφορμή τον θάνατο του δημοσιογράφου και βετεράνου πολεμικού ανταποκριτή, Γιώργου Γεωργιάδη, εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια του στην οικογένεια του. "Ο Γιώργος Γεωργιάδης, τίμησε το λειτούργημα της δημοσιογραφίας, με το ήθος, την εμπειρία και τις γνώσεις του, σε έναν από τους πιο δύσκολους δημοσιογραφικά, χώρους", δήλωσε.

Από το Γραφείο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, για την απώλεια του δημοσιογράφου, εκδόθηκε η ακόλουθη ανακοίνωση:


«Η δημοσιογραφική οικογένεια θρηνεί για την απώλεια ενός ακόμη εκλεκτού μέλους της.
Ο συνάδελφος Γιώργος Γεωργιάδης πάλεψε γενναία, αλλά δεν μπόρεσε αυτή τη φορά να βγει νικητής από τη σκληρή μάχη που έδωσε για τη ζωή του.
Κορυφαίος πολεμικός ανταποκριτής, ήταν για 30 χρόνια στην πρώτη γραμμή πολεμικών συγκρούσεων σε όλο τον κόσμο. Αψηφούσε τους κινδύνους για τη ζωή του, έχοντας ως μοναδικό στόχο την ενημέρωση.
Υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητός και διακρίθηκε για την μαχητικότητα, τον επαγγελματισμό και τη συναδελφικότητά του.
Στους οικείους του εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια».

Ανάρτηση του Σταύρου Θεοδωράκη στο Facebook


Με μια ανάρτηση του στο προσωπικό του προφίλ στο Facebook και με μια φωτογραφία αποχαιρέτησε τον Γ. Γεωργιάδη ο Σταύρος Θεοδωράκης.
"Που πας ρε Γιώργο; Που πας; Ρε φιλαράκι είχαμε τόσα να πούμε ακόμη και εσύ έφυγες. Θα μου πεις, θα τα λέγαμε; Με τόσα που έχουμε μπλέξει, θα τα λέγαμε; Μπορεί και όχι. Αλλά ήξερα ότι είσαι εκεί και εσύ ήξερες ότι είμαι εδώ. Θα άπλωνα το χέρι και θα σε ακουμπούσα. Ένα τηλεφώνημα. Μια σπρωξιά. Σαν αυτές που δίναμε στους διαδρόμους της Πρώτης. Αστειευόμασταν όταν έσκαγε θέμα. «Εγώ πάω». «Όχι εγώ». Εμείς βέβαια γελάγαμε γιατί κάθε φορά κάποιοι την πάταγαν και νόμιζαν ότι όντως σπρωχνόμασταν ποιος θα πάει πρώτος. Αλλά εμείς πηγαίναμε μαζί, στα Εξάρχεια, στον Ασπρόπυργο, στο Λαύριο… Έγραφες εσύ και έβαζες και τη δική μου υπογραφή. Ή έγραφα εγώ και έβαζα και τη δική σου.

Ή μας έπαιρνες τηλέφωνο από έξω, από τα αληθινά μέτωπα, και μας υπαγόρευες. Ακούγαμε τη φωνή σου μαζί με τις βόμβες που έσκαγαν δίπλα σου. Ήσουν μάλαμα φίλε. Και κάποιοι εκεί έξω πρέπει να ξέρουν ότι η δημοσιογραφία εκτός από «αλήτες, ρουφιάνους» βγάζει και Γεωργιάδηδες. Σε αγαπώ ρε φίλε. Και δεν θα στο συγχωρέσω ποτέ. Μου έδωσες αυτή τη φωτογραφία, μαζί με άλλες, και μου είπες «δες τι βρήκα! πάρε να την έχεις κι εσύ». Και δεν μου είπες ότι δεν θα τις βλέπαμε πια μαζί. Ένας τρελάρας ήσουνα που δεν ήθελες ποτέ να στεναχωρείς κανέναν.
Γειά σου φίλε μου".