Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

H EΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ

  • Η θέση της Ελλάδας στο Κυπριακό
  • Άρθρο του Χρήστου Καπούτση
    Η θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης, όπως διατυπώνεται από τον αρμόδιο Υπουργό Ν.
    Κοτζιά, που αποτελεί και Εθνική θέση, περιλαμβάνει τα εξής: Ο τερματισμός της τουρκικής
    κατοχής και του εποικισμού και η εξεύρεση συνολικής, αμοιβαία αποδεκτής, δίκαιης και
    βιώσιμης λύσης του κυπριακού προβλήματος, αποτελεί κορυφαία εθνική προτεραιότητα
    της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, με προφανή σημασία για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις
    και την ειρήνη και σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής. Συνολική και συμπεφωνημένη
    λύση του κυπριακού προβλήματος, δεν νοείται χωρίς την πλήρη αποχώρηση των
    κατοχικών τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο και την κατάργηση του
    αναχρονιστικού συστήματος εγγυήσεων του 1960. Αυτή η ξεκάθαρη ελληνική θέση,
    αποτελεί ένα ισχυρό διπλωματικό χαρτί για τον Ν. Αναστασιάδη στην διαπραγματευτική
    διαδικασία. Ομως, αυτή η ελληνική θέση, δεν ενοχλεί μόνο την Αγκυρα που αντιδρά, αλλά
    ενοχλεί και κάποιους σε Αθήνα και Λευκωσία , που θεωρούν πως δεν θα πρέπει να
    καταργηθούν οι εγγυήσεις και δεν θα πρέπει να αποχωρήσει πλήρως ο τουρκικός στρατός
    κατοχής. Μάλιστα σε κάποιες ελληνοκυπριακές εφημερίδες καταδεικνύεται ο ΥΠΕΞ Ν.
    Κοτζιάς, ως υπεύθυνος για το ναυάγιο των συνομιλιών στην Ελβετία, λόγω των ακραίων
    θέσεων! Για παράδειγμα, η Ελληνοκυπριακή εφημερίδα «Ο ΠΟΛΙΤΗΣ», εξηγεί την
    αποτυχία των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό: «Ο πρόεδρος Ν. Αναστασιάδης
    εγκλωβίστηκε στην υποτιμητική για την Κύπρο πολιτική του Εθνικού Κέντρου που
    εκπροσωπεί αυτήν τη στιγμή ο ΥΠΕΞ Νίκος Κοτζιάς, με αποτέλεσμα να φύγει από την Κύπρο
    Πρόεδρος μιας ευρωπαϊκής χώρας και να επιστρέψει οιονεί περιφερειάρχης διορισμένος
    από την Αθήνα. Είναι ακραία η εμμονή του Ν. Κοτζιά να αποχωρήσουν όλοι οι τούρκοι
    στρατιώτες τώρα από την Κύπρο». Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Ν. Κοτζιάς, ενημέρωσε τον
    Πρωθυπουργό Α. Τσίπρα, ότι αν υποχωρήσει από τις διακηρυγμένες θέσεις της ελληνικής
    διπλωματίας για το Κυπριακό, τότε, θα υποβάλει την παραίτησή του.
    Μια ύστατη προσπάθεια να μείνει «ζωντανό» το Κυπριακό, θα είναι, (αν τελικά γίνει) η
    συνάντηση του Πρωθυπουργού Α. Τσίπρα με τον Πρόεδρο της Τουρκίας, που τοποθετείται
    στις αρχές Δεκεμβρίου (μεταξύ 4-6 του μηνός). Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ΥΠΕΞ Νίκος
    Κοτζιάς, έχει προτείνει στον Πρωθυπουργό να αποφύγει μια συνάντηση με τον Ερντογάν,
    σε διμερές επίπεδο, χωρίς να έχει προηγηθεί συμφωνία στα βασικά κεφάλαια του
    Κυπριακού, όπως το εδαφικό. Διπλωματικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι, με την (πιθανή)
    συνάντηση Τσίπρα- Ερντογάν μάλλον εγκαταλείπεται η πάγια ελληνική θέση, ότι το
    Κυπριακό είναι ένα διεθνές πρόβλημα, καθόσον είναι ζήτημα εισβολής και κατοχής
    σημαντικού τμήματος ενός ανεξαρτήτου κράτους-μέλους του ΟΗΕ και, αυτομάτως, αυτό
    καθίσταται πλέον διμερές, ελληνοτουρκικό με αρνητικές συνέπειες. Και επιπλέον, θα
    πρέπει να συνυπολογιστεί ότι, πιθανή αποτυχία της συνάντησης Τσίπρα – Ερντογάν, θα
    οδηγήσει σε οριστικό ναυάγιο τις γενικότερες διαπραγματεύσεις, για το Κυπριακό και
    σαφώς, θα επιδεινώσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
    Ομως, επειδή οι προσπάθειες θα πρέπει να συνεχιστούν για την επίλυση τους Κυπριακού,
    αφού ελλοχεύει ο κίνδυνος της διχοτόμησης που είναι η χειρότερη πιθανή εξέλιξη, ας
    κατανοήσουμε ότι, αυτό που χρειάζεται, στην παρούσα συγκυρία, Ελλάδα και Κύπρος,
  • είναι μια συνεκτική Εθνική Στρατηγική, που θα καθιστά ανέφικτους τους τουρκικούς
    στόχους, θα ανατρέπει τα κατοχικά δεδομένα, θα αποκαθιστά τη νομιμότητα και θα ενώνει
    το Λαό της, Ελληνες και Τούρκους, υπό ενιαία κρατική οντότητα με μία ιθαγένεια, ως η
    μετεξέλιξη και όχι κατάργηση, της Κυπριακής Δημοκρατίας, που θα είναι η «Νέα Κύπρος»,
    όπως προτείνει να ονομάζεται το νέο κυπριακό κράτος, ο απερχόμενος Γ.Γ. του ΟΗΕ Μπα Κι
    Μουν. Εννοείται ότι η λύση του Κυπριακού είναι υπόθεση και ευθύνη των κατοίκων της
    Κύπρου , Ελλήνων και Τούρκων. Αυτοί πρέπει θα αποφασίσουν, υπό ποία πολιτειακή
    συγκρότηση επιθυμούν να ζήσουν στην Πατρίδα τους.