Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Τι ακριβώς συμβαίνει στη Νέα Δημοκρατία; Μαγκιές, χαμόγελα και καταστροφικό παιγνίδι

Greek New Democracy leader Vangelis Meimarakis gives a speech during the session of the Congress of European People's Party Group in Madrid, Spain, 21 October 2015. EPA, JJ GUILLEN


Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΡΒΑΛΙΑ
Η άρνηση και μάλιστα «επί της αρχής» να ψηφίσει η αξιωματική αντιπολίτευση, όποιο μέτρο και να φέρει στη βουλή ο Τσίπρας προκειμένου να κλείσει η περιβόητη αξιολόγηση και να μην πάει η χώρα στα βράχια, δεν λέγεται «τσάμπα μαγκιά» φίλτατε Βαγγέλη. Μικροκομματικός τακτικισμός λέγεται. Και πολιτικαντισμός περασμένων δεκαετιών που μυρίζει φράκο και ναφθαλίνη…

Τσάμπα μαγκιά αντιθέτως είναι να τα λες χύμα, να αφήνεις τρίτους να ερμηνεύουν τα λεγόμενα σου και μετά να στρίβεις δια του αρραβώνος. Εντάξει, το καταλάβαμε. Βολικό για όλους είναι να παίρνει πάνω του την ολοκληρωτική αδιαλλαξία το αγωνιστικό δίδυμο των τηλε-κονφερασιέ του ΛΑΟΣ. Οι τύποι είναι επαγγελματίες. Πεθαίνουν για να υπερασπίζονται αντιδραστικές πολιτικές. Μόνο που την τυχοδιωκτική λογική του «εκλογές αύριο και χωρίς να έχει κλείσει η αξιολόγηση» δεν την εφηύρε ο «ψωνίστε Ελλάδα, τσάμπα πράμα» Αδωνις. Το καταστροφικό παιχνίδι αποτελεί κεντρική κομματική γραμμή που εκπορεύεται από πολύ ψηλά. Και παραπέμπει δυστυχώς σε εκείνο που ο Κυριάκος επιμένει να ξορκίζει: Σε μία εκδοχή πολιτικού λαικισμού, λιγότερο κραυγαλέα και θορυβώδη, αλλά εξίσου βλαπτική για τα συμφέροντα της πατρίδας.
Προσοχή: Δεν υπαινίσσομαι πώς ότι μέτρο σκαρφιστούν οι φοροεπιδρομείς του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να το ψηφίσει και η Νέα Δημοκρατία. Απλά και η άρνηση θέλει το περιτύλιγμα της. Να τεκμηριωθεί με επιχειρήματα στη βουλή όταν τα μέτρα ανακοινωθούν. Όχι a priori.
Προδίδει άγχος, βιασύνη και αγωνία, η αντιπολιτευτική τακτική του Κυριάκου Μητσοτάκη. Στην προσπάθεια του να σιγουρέψει την εκλογή του, κάνει συνεχώς τα ίδια λάθη. Δείχνει ότι δεν έχει αυτοπεποίθηση για να στηρίξει δύσκολες αποφάσεις. Και εμφανίζεται ανεπίτρεπτα μικρουπολογιστής για μελλοντικός ηγέτης.
Φταίνε αυτοί που τον συμβουλεύουν; Ο γνωστός «γκαλοπατζής» με το…σπινθηροβόλο βλέμμα που μας…νανούριζε στο Μέγκα; Κάποιοι ξένοι «ειδικοί» που χρυσοπληρώνονται, χωρίς να ξέρουν την τύφλα τους απ΄την ελληνική πραγματικότητα; Η οικογένεια; Τι να σας πω; Αδιάφορο είναι. Ομως το «δεν ψηφίζω κανένα μέτρο του Τσίπρα, επειδή θα το φέρει ο Τσίπρας», δεν συνιστά πολιτική θέση. Ούτε σώζουν την κατάσταση κουτοπονηριές του τύπου…«θα μπορούσαμε να ψηφίσουμε μόνο διαρθρωτικές αλλαγές», εννοώντας το ξεπούλημα της ΔΕΗ!
Θα ήταν πολύ πιο τίμιο, ενδεχομένως και πιο παραγωγικό από την πλευρά του Κυριάκου, στο βαθμό που πραγματικά μέσα του νοιώθει αναμορφωτής, να επιχειρήσει μια καθαρή εξήγηση με τον λαό. Oχι με μισόλογα και κοινοτυπίες για…«νοικοκύρεμα του δημοσίου» χωρίς να ανοίξει μύτη. Αυτά τα είπαν κι άλλοι. Και στους μέσα και στους έξω.
Αν πράγματι πιστεύει ότι πρέπει να γίνουν σε χρόνο ρεκόρ μεταρρυθμίσεις στη λογική των δανειστών επειδή αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να σωθεί η παρτίδα, η χώρα χρειάζεται ένα shock treatment 100 ημερών. Με δάκρυα, αίμα, αλλά και ουσιαστική ελπίδα για έξοδο από το τούνελ. Εφόσον προτίθεται να το κάνει ας ανοίξει εγκαίρως τα χαρτιά του. Όχι στα funds που συναντά, αλλά στον ίδιο τον λαό. Και ας πει ότι με το καλημέρα θα κλείσει δημόσιες υπηρεσίες, θα ιδιωτικοποιήσει υπηρεσίες κοινής ωφέλειας φορείς, θα αναπλάσει με διαδικασίες εξπρές το παραλιακό μέτωπο και θα φέρει επενδύσεις-αστραπή, έστω και σε λογική Αδωνι. Μόνον έτσι θα χαμογελάσουν οι αγορές και μόνον έτσι μπορεί να τον αφήσουν οι ξένοι να μειώσει κάποιο φόρο.
Καθόλου ευχάριστη ατζέντα για τους μέσα ομολογουμένως,. Αλλά αν του βγει θα έχει περιθώρια ανοχής. Οσοι πιστέψουν στην «καθαρή εξήγηση» και τον υπερψηφίσουν θα του δώσουν και περιθώριο να την εφαρμόσει.
Η συμφωνία αλήθειας λοιπόν είναι το κλειδί. Όχι όμως όπως την εννοεί η παρέα των αυλικών που τρέμει το πολιτικό κόστος. Η πίττα άθικτη, ο σκύλος χορτάτος και ο Τσίπρας στο…καναβάτσο, χωρίς να σπάσουν αυγά.
Όλα αυτά μαζί δυστυχώς δεν γίνονται. Θα τις κερδίσει τις εκλογές ο Κυριάκος με τους τακτικισμούς και τα μισόλογα. Αλλά από την επομένη θα είναι όμηρος της ατολμίας του. Ο κόσμος θα περιμένει αυτά που του έχει υπονοήσει, οι κομματικοί θα περιμένουν θέσεις και διορισμούς και οι ξένοι(κυρίως αυτοί) θα περιμένουν delivery, «εδώ και τώρα». Πώς θα τα συμβιβάσει όλα αυτά κάποιος που δεν έχει το θάρρος να πει πώς αν φέρει ένα σωστό μέτρο ο Τσίπρας θα το ψηφίσει;…
mignatiou.com