Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Ο ΘΡΥΛΟΣ ΣΤΟ FINAL 4: Θέμα καρδιάς, πάθους και άμυνας!


Η παράδοση που τηρήθηκε, ο Ολυμπιακός που μπήκε με το μαχαίρι στα δόντια στο δεύτερο ημίχρονο, η άμυνα που έσπαγε κόκκαλα, το σωστό διάβασμα του παιχνιδιού και το δίκαιο της επικράτησης ττων "ερυθρόλευκων" που προκρίθηκαν σ' ένα ακόμη φάιναλ φορ. Γράφει ο Σωτήρης Γεωργίου.
Η παράδοση δεν έσπασε και ο Ολυμπιακός δεν έγινε η πρώτη ομάδα που θα έχανε το 5ο και κρισιμότερο παιχνίδι μιας σειράς και φυσικά εντός έδρας και έτσι επιστρέφει στο Final Four της Ευρωλίγκα (6ο τα τελευταία 9 χρόνια). Όπως και πριν και μερικά χρόνια (το 2013) στον δρόμο για το Λονδίνο (και τον τίτλο εκεί) που ο Ολυμπιακός γύρισε από -15 (23-38) και κέρδισε με 82-72, έτσι και τώρα στο ΣΕΦ, η Εφές είχε προβάδισμα στο ημίχρονο, αλλά δικαίως η ελληνική ομάδα επικράτησε εύκολα σχετικά στο τέλος. Κοινώς, ο Ολυμπιακός πήρε την πρόκριση στο ΣΕΦ με τα διαχρονικά χαρακτηριστικά του. Το πάθος και την καρδιά με... ολίγη από το όπλο του με τον Σφαιρόπουλο στον πάγκο, δηλ. την άμυνα και με 6ο παίκτη, τον κόσμο του.

ΔΙΚΑΙΑ ΠΑΕΙ ΠΟΛΗ

Και οι δύο πάνε Πόλη, αλλά η Εφές για να σκεφτεί τι δεν έκανε καλά και να κλειδωθεί σπίτι της και ο Ολυμπιακός για να διεκδικήσει σε 20 σχεδόν μέρες, ένα ακόμα τίτλο στην Ευρωλίγκα και με πρώτο σταθμό την ΤΣΣΚΑ στον ημιτελικό. Οι "ερυθρόλευκοι" ήταν εξ αρχής φαβορί έχοντας πάρει το πλεονέκτημα της έδρας και έχοντας απέναντί τους μια ομάδα αθλητική, ταλαντούχα, πονηρή, αλλά και σοφτ, χωρίς ψυχή. Η σειρά ξεκίνησε με άνετο 1-0, με θρίλερ και 1-1 πάλι στο ΣΕΦ και οι Τούρκοι ξαφνικά έγιναν φαβορί. Αν και πήγαν να αυτοκτονήσουν από +17 στο 29' καθώς η 3η αναμέτρηση έγινε (πάλι) θρίλερ, έκαναν το 2-1. Η καρδιά και η άμυνα του Ολυμπιακού, αλλά και τα τρίποντα του Σπανούλη, μετέτρεψαν το -13 σε +13 στο 4ο παιχνίδι στην Πόλη. Και με το 2-2 ο Ολυμπιακός έπρεπε να κάνει το καθήκον του στην έδρα του...
Μπήκε φαβορί η ελληνική ομάδα έχοντας πάλι την έδρα, την ψυχολογία, την εμπειρία, την άμυνα. Αλλά και η Εφές με το ταλέντο και την έλλειψη άγχους πια, δεν θα ερχόταν για τουρισμό στην Αθήνα... Έτσι απείλησε τον Ολυμπιακό που όμως με τον κόσμο του 6ο παίκτη, με την άμυνα στο δεύτερο μέρος, ψυχή και καρδιά πήρε την πρόκριση

ΤΙ ΕΚΡΙΝΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ

Η σειρά πήγε εκεί που έπρεπε να πάει. Καλύτερη ομάδα ο Ολυμπιακός, έχοντας και το πλεονέκτημα της έδρας που απώλεσε για λίγο, πήρε την πρόκριση. Άλλωστε είχαμε επισημάνει –προφητικά- ότι ακόμα και να χάσει η ελληνική ομάδα στο ΣΕΦ, έχει την εμπειρία να κερδίσει στην Τουρκία. Και ας είχε και την σημαντική απουσία του σκόρερ-σουτέρ Λοτζέσκι και ας μην ήταν και στο καλύτερο μομέντουμ. Άλλωστε και στην σειρά είχε μεγάλα νεκρά διαστήματα και βρέθηκε να χάνει με διαφορές στην Τουρκία. Η διαφορά στην σειρά είχε να κάνει με την εμπειρία του Ολυμπιακού και την απειρία της Εφές που φοβόταν να κερδίσει.
Και στο πρώτο ματς στην έδρα της πήγε να αυτοκτονήσει και στο δεύτερο στο δικό της σπίτι έχασε από +13 με κάτω τα χέρια. Παίζει ένα μπάσκετ αλάνας, τύπου Λαμποράλ πέρσι με τον Περάσοβιτς στον πάγκο που έχασε την μάχη από τον Σφαιρόπουλο με εξαίρεση στο δεύτερο παιχνίδι. Η Εφές είναι σοφτ (17 χρόνια άλλωστε χωρίς συμμετοχή στην τελική φάση), δεν έχει τον χαρακτήρα και τους ρολίστες του Ολυμπιακού στην άμυνα. Μια χαρούμενη ομάδα με καλό μπασκετάκι, αλλά άψυχη όταν πέσει σε λιοντάρι... Δεν είχε και Σπανούλη, καθώς ο Σφαιρόπουλος έξυπνα έστειλε τον αρχηγό σε θέση «2» για να μην ταλαιπωρείται με τις άμυνες χώρου της Εφές που του έκοψε την δημιουργία, αλλά «πλήρωσε» τα σουτ. Καθώς δεν έχει καλό αμυντικό, ο Σπανούλης έκανε όργια από μακριά σε όλη την σειρά και ήταν το βαρόμετρο, όπως άλλωστε αναμενόταν, έχοντας, όμως, διαβάσει σωστά τη σειρά με τις συγκεκριμένες αδυναμίες των Τούρκων που είναι ο ορισμός των "λούζερ"...
Και μην ξεχνάμε ότι όπως είπαν και οι μεγαλομέτοχοί του μετά οι Αγγελόπουλοι, ο Ολυμπιακός είναι οικογένεια. To "εμείς" πάνω από το "εγώ". Έχει μάθει να αντιμετωπίζει τα προβλήματα, δεν υπάρχει γκρίνια, όλοι είναι μια γροθιά και ξέρει καλύτερα απ όλους ότι είναι η μοναδική ομάδα που μπορεί να γυρνά σειρές, παιχνίδια με φαβορί τον αντίπαλο καθαρό και παιχνίδια που έχουν χαθεί στην διάρκεια, αλλά πριν σφυρίξει η κόρνα στο φινάλε, τίποτα δεν τελειώνει....

ΠΩΣ ΗΡΘΕ ΤΟ 3-2

Ο Ολυμπιακός μπήκε δυνατά με 5/5σ και με τον Σπανούλη να κάνει τα πάντα με  13π. Παρόλα αυτά, όμως, είχε μόλις ένα +4, καθώς ήταν ευάλωτος στην άμυνα στο τρανζίσιον (25-21). Έτσι η Εφές βελτιωμένη στο τρίποντο με 4/10 και 2 λάθη μόλις στο ημίχρονο, με τον Οσμάν (11π) αποκάλυψη σε θέση "2" σε ένα ψηλό σχήμα, προσπέρασε με 37-41 –δίκαια- στην ανάπαυλα. Στο δεύτερο μέρος, ο Ολυμπιακός μπήκε με το μαχαίρι στα δόντια.
Στα πρώτα 4' της 3ης περιόδου με τον τσαμπουκά και το πάθος να περισσεύουν, η ελληνική ομάδα έκανε ένα 9-0 και έβαλε το νερό στο αυλάκι (46-41). Το φόρτωμα των ψηλών της Εφές και βασικά του Ντάνστον που ήταν σαν να μην μπήκε ποτέ στο παιχνίδι (4π!) και η άμυνα του Ολυμπιακού έφεραν και το +7 (54-47). Ο Πολ με 2τρ κράτησε την αντίπαλο (54-53), αλλά με το ίδιο νόμισμα (2τρ) απάντησε ο Παπαπέτρου (δείγμα μεγάλης ομάδας ότι έγινε στην ίδια περίοδο αλλαγή στο πρώτο λεπτό, αλλά δεν ενοχλήθηκε καθόλου και επέστρεψε λίγα λεπτά αργότερα) και 62-53.
Αν και η Εφές πλησίαζε, ο Γκριν και το πάθος της ομάδας έφεραν το 76-67. Η φάση που έκρινε το παιχνίδι είναι στα 2' 20'' όταν ο Γκρέιτζερ ποστάρει τον Σπανούλη και αστοχεί από κοντά, βάζει 2β (78-74) και αντί να πάει στο καλάθι πήγε στους 6π, αστοχεί ο Χάνεκατ, τρίποντο ο Πρίντεζης και τέλος!
Ο Ολυμπιακός κέρδισε και ας πήγε ψηλά το σκορ που θεωρητικά βολεύει την Εφές, αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες και όχι νόμος. Καθώς το πάθος και ο τσαμπουκάς και η καρδιά δεν μετριούνται σε νούμερα. Ούτε και «το θέλω περισσότερο». Η Εφές από τα 2/18 και 3/19τρ πήγε στα 8/20, είχε μόλις 10 λάθη, αλλά ηττήθηκε δίκαια, καθώς έχασε τη μάχη στα ριμπάουντς (35-29) και στις προσωπικές φάσεις που μετρά η καρδιά.
Δεν είχε έναν παίκτη-ηγέτη και προσπαθούσε να κλέψει το παιχνίδι όταν ο Ολυμπιακός διόρθωσε το μονοδιάστατο παιχνίδι του στην επίθεση με τον Σπανούλη αρχικά και βρήκε λύσεις κτυπώντας στην ρακέτα (εξ ου και οι 6 ασ μετά του αρχηγού) και με συνεργασίες. Συνολικά είχε πιο πολλές λύσεις και ήταν πολύ πιο ώριμος από τη τρέλα του Χερτέλ πχ. που είναι με την μέρα του. Ο Οσμάν στο β' μέρος, ξεχάστηκε και από τον Περάσοβιτς  και έμεινε στους 11 του α’, ενώ δεν πέρασε και ποτέ μετά ο Μπαλμπάι για τον Σπανούλη, καθώς ο Κροάτης τεχνικός δεν ήθελε να ρισκάρει παίζοντας με «4» στην επίθεση ουσιαστικά....

Ο ΕΛΕΓΧΟΣ

Όλοι διακρίθηκαν. Κορυφαίος ο Σπανούλης αρχικά ως σκόρερ και μετά ως δημιουργός (22π-6ας-4λ με ένα στα τελευταία 30'). Ο Μπιρτς μάχες όπως ο Μιλουτίνοφ και ακόμα και ο Γιανγκ στα μόλις 3'! Ο Γκριν θετικός. Ο Παπαπέτρου άμυνα και δύο κρίσιμα τρίποντα. Αμυντικός ογκόλιθος ο Παπανικολάου με ελληνική ψυχή. Αθόρυβη δουλειά ο Μάντζαρης, ο Πρίντεζης άστοχος (3/10δ), αλλά με μεγάλο τρίποντο και δεύτερος αρχηγός. Ο Αγραβάνης καλή δουλειά στην άμυνα και χωρίς -αυτή την φορά- υπερβολές στην επίθεση. Ο Ουότερς μόλις 4' ήταν ίσως η μοναδική παραφωνία. 
contra.gr