Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Ο Ερντογάν στηρίζει Κατάρ μέχρι τέλους! Τι μπορεί να του στοιχίσει

Του Ανδρέα Ρομπόπουλου*
Η κρίση του Κατάρ, μετά την εξπρές επικύρωση της συμφωνίας αποστολής στρατού  από την τουρκική Βουλή, είναι όλο και περισσότερο στο επίκεντρο της δημοσιότητας στην Τουρκία.
Στις 7 Ιουνίου, το βράδυ, ο Πρόεδρος Ερντογάν ξεκαθάρισε πως θα συνεχίσει να στηρίζει το Κατάρ. Το Κατάρ όμως δεν είναι πλέον η ίδια χώρα που ήταν πριν το αποκλεισμό. Δεν είναι ξεκάθαρο
καταρχήν, αν ο Emir el-Thani που είχε αναλάβει την εξουσία με ένα αναίμακτο ενδοοικογενειακό πραξικόπημα, θα αντέξει στις πιέσεις που δέχεται χρησιμοποιώντας την οικονομική ισχύ που του παρέχει το φυσικό αέριο.
Το ζητούμενο, από αυτό, είναι να σταματήσει τη στήριξη σε Σιϊτικές και Σουνίτικες τρομοκρατικές οργανώσεις, τις σχέσεις του με τους Μουσουλμάνους Αδελφούς αλλά και η αλλαγή της πολιτικής του τηλεοπτικού Δικτύου Αλ Τζαζίρα που έχει διείσδυση στις αραβικές χώρες. Ο Εμίρης γνωρίζει πως αν αρνηθεί θα διακινδυνεύσει τη θέση του.
Με την ανακοίνωση της μπλακ λίστ των 59 από την αραβική συμμαχία, της οποίας ηγούνται οι Σαουδάραβες, είναι πλέον ξεκάθαρο τι είναι αυτό που, επί της ουσίας, οδήγησε στον αποκλεισμό του Κατάρ.
Πρόκειται για την υποστήριξη που παρέχει στους Μουσουλμάνους Αδελφούς μια πλούσια, λόγω φυσικού αερίου, χώρα όπως το Κατάρ.
Οι μουσουλμάνοι αδελφοί, το Ιχβάν με άλλα λόγια, δεν διαφέρει από την Αλ Κάϊντα ή το ΙΣΙΣ στα μάτια του Ριάντ και του Καΐρου.
Αυτό είναι ξεκάθαρο και από την παρουσία του Yusuf el-Karadavi που ξεχωρίζει στην λίστα των 59.
Ο Karadavi είναι ο 90χρονος ιδεολόγος του Ιχβάν που έχει γνωρίσει προσωπικά τον ιδρυτή (1928) του κινήματος Hasan el-Banna, και ζει, όπως είναι γνωστό, στο Κατάρ.
Το Ιχβάν (Μουσουλμάνοι Αδελφοί) υποστηρίζει τη σκληρή Σουνιτική Σαρία. Δεν φαίνεται να έχει σκληρό κεντρικό διοικητικό πυρήνα και διαφοροποιείται ανά χώρα. Πχ. Την ώρα που το κίνημα El Nahda υπό τον Muhammed al-Gannu?i στην Τυνησία συμβιώνει σχεδόν αρμονικά με το κοσμικό σύστημα, στην Παλαιστίνη, η Χαμάς του Halid Medal(ο οποίος επίσης ζει στο Κατάρ) θεωρείται από πολλές χώρες στα όρια της τρομοκρατίας.
Στην ουσία η συζήτηση αυτή ξεκίνησε όταν ο Ντόναλτ Τράμπ, με την ανάληψη της Προεδρίας, άρχισε να θεωρεί του Μουσουλμάνους αδελφούς τρομοκρατική οργάνωση όπως το ΙΣΙΣ και την Αλ Κάιντα.
Ας θυμηθούμε μάλιστα ότι ο Ταγιπ Ερντογάν τότε είχε αντιδράσει λέγοντας ότι δεν θεωρεί το Ιχβάν τρομοκρατική οργάνωση αλλά ιδεολογικό κίνημα.
Επί της ουσίας, οι ΗΠΑ ακόμη επισήμως δεν έχουν συμπεριλάβει στην λίστα τρομοκρατικών  οργανώσεων τους Μουσουλμάνους αδελφούς αλλά η Ρωσία είναι η πρώτη χώρα που το έπραξε από το 2003 για την προσπάθεια ίδρυσης ισλαμικού κράτους στο Βόρειο Καύκασο. (Πρέπει να σημειωθεί ότι η Ρωσία δεν θεωρεί του ΡΚΚ τρομοκρατική οργάνωση).
Η επιθέσεις που έκανε ο ΙΣΙΣ στην Βουλή και το Μαυσωλείο του Ayetullah Humeyni στο Ιράν επιδεινώνουν την κατάσταση. Για πρώτη φορά το ΙΣΙΣ πραγματοποίησε τέτοιας κλίμακας επίθεση στην Τεχεράνη. Η επίθεση έγινε αμέσως μετά τον αποκλεισμό του Κατάρ κάτι που ακόμη και να μην συνδέεται άμεσα με στοιχεία αφήνει εντυπώσεις. Μάλιστα όταν όλα αυτά συμβαίνουν αμέσως μετά την έναρξη της επιχείρησης για την ανακατάληψη της Rakka στην Συρία από τις συμμαχικές δυνάμεις υπό τις ΗΠΑ.
Την ίδια ώρα ο Μασούτ Μπαρζανί ανακοίνωσε την ημερομηνία διεξαγωγής δημοψηφίσματος για ανεξαρτησία του Ιρακινού Κουρδιστάν από την κεντρική διοίκηση, προκαλώντας αντιδράσεις σε Άγκυρα και Βαγδάτη.
Η Τουρκία είναι αντίθετη στην διάσπαση του Ιράκ ή της Συρίας καθώς υποβόσκει το κουρδικό. Αναλυτές τονίζουν πως αυτός ήταν εξάλλου και ο βασικός στόχος της επιχείρησης ασπίδα του Ευφράτη που έφερε τον τουρκικό στρατό σε Συριακό έδαφος να ανακόπτει την πορεία των Κούρδων της Συρίας προς την Μεσόγειο.
*Ο Ανδρέας Ρομπόπουλος είναι δημοσιογράφος. 
ΠΗΓΗ:ΑΠΕ
militaire.gr