Σάββατο, 8 Ιουλίου 2017

Η Σαουδική Αραβία γνωρίζει… «Η δύναμη της τρομοκρατίας στηρίζεται στη διάδοση δογμάτων»

A handout photo made available by the Saudi Press Agency (SPA) shows King Salman bin Abdulaziz al-Saud of Saudi Arabia. EPA, SAUDI PRESS AGENCY HANDOUT, EDITORIAL USE ONLY


Του Λουίς Μπασέτς
Η σαουδαραβική μοναρχία γνωρίζει πολλά από τρομοκρατία. Η εμπειρία της έρχεται από παλιά και η τεράστια εξουσία της έχει ρίζες και στα δύο στρατόπεδα, τόσο των θυμάτων όσο και των δημίων.
Ο αποπεμφθείς πρίγκιπας διάδοχος, ο Μοχάμεντ Μπιν Ναγέφ, για παράδειγμα, είναι παγκόσμια αυθεντία στο ζήτημα. Οι δυτικές
υπηρεσίες έχουν διαπιστώσει την αφοσίωσή του τόσο στην καταπολέμηση των τρομοκρατών, όσο και στην επανένταξή τους. Έχει πέσει και ο ίδιος όμως θύμα επιθέσεων, και μάλιστα τεσσάρων, μια από τις οποίες παραλίγο να του στοιχίσει τη ζωή, όταν ένας τρομοκράτης που υποτίθεται ότι είχε μεταμεληθεί και τον επισκέφθηκε στο γραφείο του προκάλεσε την έκρηξη ενός μηχανισμού που μετέφερε.
Μεταξύ των σαουδαράβων ηγετών συναντά κανείς τα πάντα: πρίγκιπες και μονάρχες που καταπολεμούν την τρομοκρατία και άλλους που την υποθάλπουν. Ο Πιερ Κονεζά, Γάλλος ειδικός για την τζιχαντιστική τρομοκρατία, ξεκινά το βιβλίο του «Δόκτωρ Σαούδ και Μίστερ Τζιχάντ. Η θρησκευτική διπλωματία της Σαουδικής Αραβίας» με μερικούς αποκαλυπτικούς αριθμούς: «Οι Σαουδάραβες αποτελούν τη μεγαλύτερη ομάδα ξένων μαχητών κατά του Κόκκινου Στρατού στο Αφγανιστάν (5.000), τρομοκρατών της 11ης Σεπτεμβρίου (15 από τους 19), κρατουμένων στο Γκουαντάναμο (115 από τους 611) και τώρα ξένων μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και το Ιράκ (2.500)».
Τίποτα δεν έχει προσφέρει περισσότερα επιχειρήματα στους τρομοκράτες από τον ουαχαμπισμό, το επίσημο θρησκευτικό δόγμα της Σαουδικής Αραβίας, που ακολουθείται υπό την εποπτεία μιας κάστας αστυνομικών και ιερωμένων. Ο ουαχαμπισμός προωθεί ένα Ισλάμ «καταστροφολογικό, μισάνθρωπο, πολεμοχαρές, αντιχριστιανικό, αντισημιτικό και μισογυνικό», όπως λέει ο Τυνήσιος αναλυτής Χαμάντι Ρεντίσι. Είναι αδύνατον να καταλάβει κανείς τη δύναμη της τρομοκρατίας χωρίς να λάβει υπόψη του τη διάδοση αυτών των δογμάτων στον πλανήτη χάρις στις επενδύσεις στην εκπαίδευση και τη θρησκευτική διπλωματία που κάνει το Ριάντ εδώ και 50 χρόνια, πρώτα για να πολεμήσει την αριστερή κοσμικότητα κι ύστερα για να επιτεθεί στη Δύση και το Ισραήλ.
Ο αλγερινός δημοσιογράφος Καμέλ Νταούντ τα έχει συνοψίσει έξοχα όλα αυτά σε ένα άρθρο του που δημοσιεύτηκε στις 20/12/2015 στουςNew York Times με τον τίτλο «Σαουδική Αραβία, ένας ISIS που θριάμβευσε».
Το να καταφεύγει κανείς στο κύρος και τα κριτήρια της Σαουδικής Αραβίας για να κρίνει ποιος είναι τρομοκράτης, όπως έκανε ο Ντόναλντ Τραμπ, είναι σαν να ζητά συμβουλές από τον λύκο για το πώς να προστατεύσει τα πρόβατα. Η αξιοπιστία των κατηγοριών συνενοχής με την τρομοκρατία που έχουν εκτοξευτεί κατά του Κατάρ είναι μηδενική: το Κατάρ με κανέναν τρόπο δεν προστατεύει τις τρομοκρατικές οργανώσεις περισσότερο απ? ό,τι η Σαουδική Αραβία. Αντίθετα, έχει στηρίξει τα δημοκρατικά κινήματα στην περιοχή μέσα από το κανάλι Αλ Τζαζίρα.
Είναι ενδιαφέρον να σημειώσει κανείς ότι οι μεταμελημένοι τρομοκράτες χαίρουν στη Σαουδική Αραβία καλύτερης μεταχείρισης από τους πολιτικούς κρατούμενους που συνελήφθησαν για συμμετοχή σε διαδηλώσεις υπέρ της δημοκρατίας ή από τους κρατούμενους συνείδησης, όπως είναι ο Ραϊφ Μπαντάουι, συγγραφέας και μπλόγκερ που συνελήφθη το 2012 και καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλακή και 10.000 μαστιγιές. Αν θέλουν οι Σαουδάραβες να μιλήσουν για την τρομοκρατία με κάποια αξιοπιστία, πρέπει πρώτα να αφήσουν ελεύθερο τον Μπαντάουι.
  • (*) Ο Λουίς Μπασέτς είναι αρθρογράφος της El Pais
  • mignatiou.com