Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Αμετανόητοι σύγχρονοι Έλληνες απολογητές των Χίτλερ και Στάλιν σε δράση



«Συμφωνώ πλήρως με τις δηλώσεις που έκανε ο υπουργός Δικαιοσύνης και με το γεγονός ότι όλη η Ελλάδα, η οποία έχει περάσει μια πολύ βαριά Ιστορία, σε καμία περίπτωση δεν δέχεται, και όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, δεν δέχονται τη θεωρία των δύο άκρων και να εξισώσουν το ναζισμό με τον κομμουνισμό». Αυτό δήλωσε ο ΑΝΥΕΘΑ Δημήτρης Βίτσας σχετικά με τη μη συμμετοχή της Ελλάδας σε ευρωπαϊκό συνέδριο για τα κομμουνιστικά εγκλήματα.

Η υπόθεση που για εσωτερική κατανάλωση άνοιξε η κυβέρνηση περί δήθεν εξίσωσης ναζισμού και κομμουνισμού καλά κρατεί. Οι υπουργοί παρελαύνουν στα ΜΜΕ και εμμένουν στην άποψη περί του κακού ναζισμού και του καλού κομμουνισμού. Από την άλλη μόνο ακραίες φωνές ομιλούν περί της υπεροχής του ναζισμού έναντι του κομμουνισμού.
Η ουσία είναι πως αμφότερα τα ολοκληρωτικά αυτά συστήματα, επειδή ακριβώς ήταν ολοκληρωτικά, λόγω του χαρακτήρα τους δηλαδή, εξ ορισμού, ουδεμία σχέση με τη Δημοκρατία είχαν, ουδεμία σχέση με την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ουδεμία σχέση με τον ανθρωπισμό.
Αμφότερα είχαν ως πυλώνα τους ένα υπερτροφικό κράτος που ήλεγχε και αποφάσιζε για τα πάντα και αμφότερα, παρά τα όσα υποστηρίζει ακόμα η Αριστερά, ηγούντο από τον εκάστοτε «μεγάλο ηγέτη», είτε αυτός έφερε το προσωνύμιο «φύρερ», ή γ.γ. του Κομμουνιστικού Κόμματος.
Τα εγκλήματα των Χίτλερ και Στάλιν, Μάο και Πολ Ποτ τα έχει καταγράψει η Ιστορία και είναι άσκοπο να επεκταθεί κανείς. Ο μεν Χίτλερ προκάλεσε ένα Ολοκαύτωμα, ο δε Στάλιν σκότωνε με τον λιμό, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1930. Ο Μάο σκότωσε εκατομμύρια πριν και κυρίως κατά τη διάρκεια της «Πολιτιστικής Επανάστασης» και ο Πολ Ποτ σχεδόν αφάνισε τον πληθυσμό της χώρας του. Πρέπει να είσαι εντελώς… και μόνο να ανοίγεις συζήτηση υπερασπίζοντας τον έναν ή τον άλλον.
Επίσης η πραγματική εθνοκάθαρση ολόκληρων πληθυσμών από τον Στάλιν δεν νοείται για την ελληνική Αριστερά ως έγκλημα. Η κατάληψη των Βαλτικών χωρών, σε συνεργασία με τον Χίτλερ, η κατάληψη της σημερινής Μολδαβίας, ο διαμελισμός της Πολωνίας, η τροφοδοσία του Χίτλερ με σιτηρά και πολύτιμο πετρέλαιο, μέχρι το 1941, προφανώς δεν συνιστά κανένα απολύτως έγκλημα για τους ελληνικούς «εγκεφάλους» της εν Ελλάδι Αριστεράς.
Τα ίδια προφανώς ισχύουν και για τις χιλιάδες εκτελέσεις διαφωνούντων το 1939-41 στις Βαλτικές χώρες, τις εκτελέσεις μετά τον πόλεμο σε όλες τις ανατολικές χώρες… προφανώς για την ελληνική Αριστερά δεν συνιστούν έγκλημα. Εύγε λεβέντες της Αριστεράς…
Οι Εσθονοί, Λετονοί, Λιθουανοί, Πολωνοί και Ρουμάνοι ακόμα αντάρτες που πολεμούσαν το με τη βία επιβληθέν καθεστώς στις χώρες αυτές μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1950 και παραπάνω είναι, συλλήβδην, αντιδραστικοί και φασίστες για την ελληνική Αριστερά, που πρόσφατα αποκατέστησε τη μνήμη του Ζαχαριάδη.
Και για να έρθουμε στα ελληνικά πράγματα τώρα και σε παντελώς ανιστόρητες και άσκοπες αναγωγές επιπέδου παιδικής χαράς που έγιναν. Έτσι η εξίσωση 400.000 Έλληνες νεκροί από τον Χίτλερ, 0 από τον Στάλιν είναι προφανώς γελοία, αγαπητέ -κυριολεκτικά- φίλε Γιώργο Κυρίτση.
Δηλαδή, οι Έλληνες δεν διώχθηκαν απηνώς από το σταλινικό καθεστώς στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση; Όσον αφορά στον ελληνικό εμφύλιο, ο οποίος στοίχισε ποταμούς αίματος και διχόνοια που καλά κρατεί ως σήμερα, το σταλινικό καθεστώς μόνο άμοιρο δεν είναι.
Αλήθεια, σε τι διέφερε ο αλήστου μνήμης Ζαχαριάδης από τον Χίτλερ, ο οποίος για να διασώσει το σαρκίο του έριχνε στις τελευταίες μάχες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου παιδιά; Έχουν ακούσει κάποιοι της κυβέρνησης ή του -επιλεκτικής μνήμης- ΚΚΕ περί βίαιης υποχρεωτικής στρατολόγησης αγοριών και κοριτσιών από τον στρατό του Ζαχαριάδη;
Ποιον αλήθεια εξυπηρέτησε ο εμφύλιος, τον οποίο ο Ζαχαριάδης, όπως και ο Στάλιν, γνώριζε ότι δεν μπορεί να κερδηθεί από τον λεγόμενο «Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας» (ΔΣΕ); Μήπως έγινε για να κερδίσουν χρόνο και να σταθεροποιηθούν τα «σοσιαλιστικά» καθεστώτα στα Βαλκάνια;
Για να μην ανοίξουμε συζήτηση τι επιθυμούσαν ορισμένοι «πατριώτες» να παραδώσουν από τα εδάφη της χώρας και που… Με ποια λογική ανυψώνονται μνημεία υπέρ του ΔΣΕ, μέρος των δυνάμεων του οποίου αποτελείτο από ΝΟΦίτες και άλλους αποσχιστές σλαβόφωνους, αλλά αν τολμήσουν οι της άλλης πλευράς να τιμήσουν Έλληνες νεκρούς στρατιώτες, γίνεται λόγος για εορτές μίσους; Οι ακριβώς αντίθετες εκδηλώσεις δηλαδής είναι… αγάπης και εθνικής συμφιλίωσης; Τι ξεφτιλίκια είναι αυτά μισό αιώνα και πλέον αργότερα; Κάψαμε “φλάτντζα” όλοι στη σύγχρονη -υποτίθεται- Ελλάδα;
Είναι δε δυνατόν να ομιλούμε ακόμα σήμερα για «κυβερνητικό στρατό» λες και ο Ελληνικός Στρατός ανήκει σε κάποια κυβέρνηση; Η ελληνική Αριστερά αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων πολλάκις από το 1918 και εντεύθεν, ενώ αρνήθηκε και αρνείται να απολογηθεί για δεδομένα λάθη-σφάλματα που διέπραξε.Αυτό δεν σημαίνει ότι η άλλη πλευρά, η φασιστική, είναι καλύτερη. Ωστόσο, φασιστικό καθεστώς στην Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ, ούτε υπήρξε ποτέ απόπειρα επιβολής του με τα όπλα, όπως επιχείρησε η Αριστερά, «για το καλό του λαού», πάντα. Ακροδεξιοί έδρασαν, αλλά ήταν πάντα μια ασήμαντη μειοψηφία με ελάχιστη κοινωνική επιρροή.
Μόνο κατά τη διάρκεια της Κατοχής κάποια στοιχεία κατάφεραν να ανδρωθούν και να επιζήσουν στο μετεμφυλιακό κράτος ακριβώς λόγω Δεκεμβριανών και Εμφυλίου και του μετέπειτα κλίματος που επικράτησε στην Ελλάδα. Δε σταματά το θέμα όμως εκεί, επειδή κάποιους βολεύει.
Να συζητήσουμε μήπως για την «επιβίωση» των υποτίθεται «ηττημένων» του ελληνικού εμφυλίου και τον «παιδευτικό» ρόλο τους στη χώρα, μια νοοτροπία που συνέβαλε τα μέγιστα στο μεταπολιτευτικό «κάτι σαν κράτος» που ολοκλήρωσε την καταστροφή της χώρας και τη χρεοκοπία της;
Ο γνωστός αγωνιστής της Αριστεράς και καταδικασμένος σε θάνατο στην υπόθεση Μπελογιάννη, Τάκης Λαζαρίδης, στο βιβλίο του «Ευτυχώς ηττηθήκαμε σύντροφοι», είναι άκρως διαφωτιστικός για πως και γιατί φτάσαμε στα Δεκεμβριανά και τον Εμφύλιο, τη μεγαλύτερη συμφορά στην σύγχρονη ελληνική Ιστορία, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή…

Πηγή: http://www.defence-point.gr