Τρίτη, 26 Σεπτεμβρίου 2017

Η Τουρκία και ένα επικίνδυνο κενό ισχύος στη βορειοδυτική Συρία (Αφρίν - Ιντλίμπ)

Μετάφραση: Στέργιος Σεβαστιάν
Τουρκικές δυνάμεις άρχισαν πρόσφατα να συγκεντρώνονται στα νοτιοδυτικά σύνορα με τη Συρία. Έχουν αποσταλεί περίπου 80 στρατιωτικά οχήματα, συμπεριλαμβανομένου ενός άγνωστου αριθμού αρμάτων και φορτηγών ιατρικής βοήθειας, σε ένα τμήμα της επαρχίας Hatay, που απέχει περίπου 50 χιλιόμετρα από τα σύνορα. Ένα άλλο κομβόι απροσδιόριστου αριθμού στρατιωτικών οχημάτων μεταφέρθηκε σε άλλη περιοχή του Hatay, μόλις 2 μίλια από τα σύνορα της Συρίας, ενώ ένα τρίτο 20 στρατιωτικών οχημάτων εντοπίστηκε κοντά στα σύνορα, κοντά στο Bab al-Hawa της Συρίας, περίπου 7 μίλια από το Reyhanli.
Από μόνες τους, οι κινήσεις αυτές μπορεί να φαίνονται αθώες - είναι στο κάτω κάτω φυσιολογικό για την Τουρκία να μεταφέρει στρατιώτες και υλικό γύρω από τα σύνορά της, ανάλογα με το πού πιστεύει ότι θα μπορούσαν να προκύψουν απειλές. Αλλά το γενικότερο πλαίσιο τα επηρεάζει όλα, και το πλαίσιο αυτών των αναπτύξεων δεν είναι σύνηθες. Στις 15 Σεπτεμβρίου, η Τουρκία, το Ιράν και η Ρωσία συμφώνησαν στην Αστάνα να δημιουργήσουν μια ασφαλή ζώνη στην επαρχία Idlib της Συρίας, δυτικά του Χαλεπίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, συμφώνησαν να χωρίσουν την επαρχία σε τρεις ζώνες, καθεμία από τις οποίες ελέγχεται από διαφορετική χώρα. Την ίδια ημέρα, μια φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα ανέφερε ότι 25.000 Τούρκοι στρατιώτες ετοιμάζονταν να εγκατασταθούν στην επαρχία Idlib, με στόχο να πάρουν τον έλεγχο μιας περιοχής περίπου 5.000 χιλιάδων τετραγωνικών χιλιομέτρων, με πάνω από 2 εκατομμύρια κατοίκους .
Μέχρι τώρα, η Τουρκία επέλεξε να αποφύγει όσο το δυνατόν περισσότερο την εμπλοκή στη Συρία. Η κύρια εξαίρεση ήταν η επιχείρηση “Ασπίδα του Ευφράτη”, από τον Αύγουστο του 2016 έως τον Μάρτιο του 2017. Ως προς το εύρος αυτής της εισβολής, ωστόσο, έχουν γίνει υπερβολές, τόσο από την Τουρκία, όσο και από τα βασικά μέσα ενημέρωσης. Η επιχείρηση Eufrat Shield ήταν μια περιορισμένη επταήμερη επιχείρηση, που περιελάμβανε περίπου 8.000 Τούρκους στρατιώτες. Ο κύριος στόχος τους ήταν να στηρίξουν τις δραστηριότητες του Ελεύθερου Συριακού Στρατού καθώς απωθούσε τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους μακριά από τα τουρκικά σύνορα. (θεωρητικά, πραγματικός στόχος ήταν να αποδυναμωθούν οι Μονάδες Προστασίας του Κουρδικού Λαού ή YPG, αλλά η επιχείρηση δεν κατέλαβε καμιά περιοχή από το YPG.) Ο FSA έφερε το κύριο βάρος των ανθρώπινων απωλειών.
Η κατάσταση στη βορειοδυτική Συρία είναι πιο περίπλοκη. Οι Κούρδοι της Συρίας ελέγχουν το καντόνι Αφρίν, προς αγανάκτηση της Τουρκίας. Η Hayat Tahrir al-Sham (πρώην Μέτωπο της Αλ Κάιντα ή Αλ-Νούσρα) κρατά την πόλη Idlib, την οποία πρόσφατα πήρε από την υποστηριζόμενη από την Τουρκία, Ahrar al-Sham, καθώς και εδάφη κοντά στα τουρκικά σύνορα. Οι αντι-ασαντικές ανταρτικές δυνάμεις υποχώρησαν προς τις πόλεις και τις αγροτικές περιοχές του Idlib, αφού έχασαν τη μάχη για το Χαλέπι. Και το καθεστώς του Bashar Assad δεν έχει παραιτηθεί από τις φιλοδοξίες του να επανακτήσει την επικράτεια.
Η παρουσία τόσων διαφορετικών ομάδων, σημαίνει ότι υπάρχουν σχεδόν ισάριθμες εξωτερικές δυνάμεις με ενδιαφέρον για το τι συμβαίνει στη βορειοδυτική Συρία. Η Τουρκία υποστηρίζει τους αντάρτες εναντίον του Ασαντ, οι οποίοι βρίσκονται στην επαρχία Idlib, αλλά οι γραμμές τροφοδοσίας της Τουρκίας προς αυτές είναι στην καλύτερη περίπτωση αδύναμες. Τόσο η Ρωσία όσο και το Ιράν υποστηρίζουν το καθεστώς Assad, και παρόλο που η Τουρκία έχει καταλήξει σε συμφωνία και με τους δύο για το θέμα αυτό, μακροπρόθεσμα τα συμφέροντα αυτών των τριών χωρών στη Συρία αποκλίνουν σημαντικά. Η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται να δει μια δύναμη υπέρ της Ρωσίας ή υπέρ του Ιράν να ειρηνεύει την περιοχή και να απειλεί τη νότια Τουρκία. Οι Κούρδοι της Συρίας θέτουν προφανή προβλήματα στην Τουρκία και η Hayat Tahrir al-Sham - μολονότι σκόπιμα διέφυγε της διεθνούς προσοχής, ενώ ο κόσμος επικεντρώνεται στο IS - έχει μακρόπνοα σχέδια στον μουσουλμανικό κόσμο, που δεν συμβαδίζουν με αυτά της Τουρκίας.
Αυτή είναι μια ασταθής κατάσταση, που τείνει προς ένα κενό ισχύος. Εάν η Τουρκία δεν γεμίσει το κενό, κάποιος άλλος θα το κάνει και καμία από τις πιθανές επιλογές δεν είναι καλή για την Τουρκία.


 
ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΑ