Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Ο δεύτερος Αττίλας!! (Μια εξαιρετική ιστορική ανάλυση!!)




Γράφει ο Λοΐζος Λοΐζος, καρδιολόγος*
 Η Τουρκία με τη “διευκόλυνση” της χούντας των Αθηνών και την ένοχη ανοχή της διεθνούς  κοινότητας  εισέβαλε, κατέστρεψε και κατέλαβε τη μισή Κύπρο,  το 1974. Ο μεγάλος αριθμός νεκρών και αγνοουμένων, στρατιωτών και αμάχων,  οι βιαιότητες   του  τουρκικού στρατού και η  προσφυγοποίηση  170.000 Ελληνοκυπρίων φανερώνει το μέγεθος  της  καταστροφής. Η δεύτερη φάση  της τουρκικής εισβολής  είναι  πιο τραγική από  την πρώτη.         
Μετά την παλινόρθωση της δημοκρατίας στην Ελλάδα,  στις 24 Ιουλίου του ’74, δυστυχώς  δεν ελήφθησαν όλα  τα μέτρα   εκείνα, τα οποία θα θωράκιζαν πολιτικά   και σε διεθνές επίπεδο  την Κύπρο  και  θα απέτρεπαν την Τουρκία  να ολοκληρώσει τα σχέδια της, διότι :   
1) Η ενίσχυση  του κατοχικού στρατού συνεχίστηκε απρόσκοπτα  καθ΄όλη τη   διάρκεια της εκεχειρίας  χωρίς να   ενοχληθεί  η  Τουρκία από   κανέναν.
2) Καμιά  ουσιαστική στρατιωτική ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς δεν έγινε από την Ελλάδα, για να λειτουργήσει τουλάχιστον αποτρεπτικά στη βουλιμία  του Αττίλα.
3) Ο κόσμος στην Κύπρο αφέθηκε  να   πιστεύει  ότι   με την  ανατροπή της           χούντας στην  Ελλάδα   και την ανάληψη της προεδρίας από τον Πρόεδρο              της   Βουλής των Αντιπροσώπων κ. Γλαύκο Κληρίδη, τα πράγματα θα άλλαζαν .Ο κόσμος  πίστεψε  ότι  η δημοκρατική Ελλάδα δεν θα άφηνε τον  εισβολέα να ολοκ ληρώσει τα σχέδια του 
Στις  14 Αυγούστου ο  τουρκικός  στρατός επέδραμε   από το άντρο του , την περιοχή βόρεια της Λευκωσίας στο κέντρο της Κύπρου, προς δυο κατευθύνσεις , προς τα ανατολικά με κατεύθυνση  την Αμμόχωστο και προς τα δυτικά με κατεύθυνση τη Μόρφου.
Ο  δικός  μας στρατηγικός  σχεδιασμός  ήταν λανθασμένος σε μεγάλο βαθμό αφού οι  ηγεσίες της Εθνικής Φρουράς, της αστυνομίας  και της  ΕΛ.ΔΥ.Κ  διέπραξαν  τραγικά λάθη:  
1) Δεν προέβλεψαν  επακριβώς την επιθετική ενέργεια  του εχθρού σε δυο μόνο κατευθύνσεις   και   διέσπειραν  τις  μονάδες  της Εθνικής Φρουράς σε όλο το μήκος της  γραμμής  αντιπαράταξης. Χρησιμοποίησαν αξιόμαχες δυνάμεις , όπως   η 33 Μοίρα Καταδρομών (ΜΚ)  και 32 ΜΚ στην περιοχή Βασίλειας-  Βαβυλά (διάβαση Πανάγρων) και  στον Παχύαμμο (διάβαση Κλεπίνης) με επιπρόσθετες δυνάμεις πεζικού και αντιαρματικών όπλων. Στις κατευθύνσεις αυτές ο  τουρκικός  στρατός δεν εξεδήλωσε επιθετική ενέργεια  και οι δυνάμεις κόντεψαν να παγιδευτούν   από την προέλαση του εχθρού στον κάμπο της Μεσαορίας και της Μόρφου.
2) Δεν χρησιμοποίησαν   την  πιο αξιόμαχη  μονάδα  των καταδρομών , την 35η ΜΚ (Α΄ ΜΚ) που ήρθε με αερομεταφορά   από την Ελλάδα,  το βράδυ της 22ας Ιουλίου. Τη μονάδα αυτή την έστειλαν στο Σταυροβούνι για να “φυλάει” το στρατηγείο εκστρατείας του Γ.Ε.Ε.Φ και χρησιμοποίησαν  μόνο μια διμοιρία αντιαρματικών όπλων  ΠΑΟ  90 χιλ. στις 16 Αυγούστου, για την άμυνα της Λευκωσίας.  
3) Μετακίνησαν τη βασική δύναμη  της ΕΛ.ΔΥ.Κ  πριν την έναρξη του β΄ γύρου σε ασφαλές μέρος,  στο χωριό Δευτερά μακριά  από  το πεδίο των επιχειρήσεων και άφησαν τον υποδιοικητή της με δυο λόχους οπλιτών να αμυνθεί του στρατοπέδου .Η βασική  δύναμη της ΕΛ.ΔΥ.Κ δεν χρησιμοποιήθηκε στο β΄γύρο.
4) Άφησαν απροστάτευτη την πόλη της Αμμοχώστου  μετακινώντας όλες τις μονάδες της Εθνικής Φρουράς  στα μετόπισθεν, πέραν της Δερύνειας. Αυτή είναι  ίσως   η χειρότερη  ενέργεια που έκανε η ηγεσία της Εθνικής Φρουράς  διότι ουσιαστικά παρέδωσε   αμαχητί την πόλη των Βαρωσίων στον  εχθρό,      χωρίς ο ίδιος να    την έχει συμπεριλάβει στα     σχέδιά  του .
 5)   Δεν είχε σχεδιασθεί, ή και αν ακόμα  είχε σχεδιασθεί, δεν πραγματοποιήθηκε παρενόχληση   του προελαύντος εχθρού για να επιβραδύνει την κίνησή του    προς  την Αμμόχωστο, ώστε να δοθεί η δυνατότητα  για απομάκρυνση του άμαχου  πληθυσμού. Η μόνη  επιβραδυντική ενέργεια  που έγινε είναι στην περιοχή Σκυλλούρας  - Φιλιάς  από την 33 ΜΚ. Αλλά στην ίδια κατεύθυνση μπορούσε να γίνει  μεγαλύτερη   επιβραδυντική προσπάθεια.
6) Δεν εκκενώθηκαν από τον άμαχο  πληθυσμό τα χωριά  που βρίκονταν κοντά στη γραμμή αντιπαράταξης (Μια Μηλιά, Έξω Μετόχι, Βώνη ,  Κυθρέα-Παλαίκυθρο κλπ), με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να παραμείνουν στα σπίτια τους  και να αιχμαλωτιστούν από τις πρώτες ώρες  της 14ης Αυγούστου χωρίς   καλά -  καλά να  το καταλάβουν.  
7) Η αστυνομία  δεν ενημέρωσε τους πολίτες   έγκαιρα  και  υπεύθυνα   μετά την κατάρρευση του μετώπου, να  εγκαταλείψουν  με τάξη και ασφάλεια τα χωριά τους, από τις περιοχές που ο τουρκικός στρατός θα καταλάμβανε, με  αποτέλεσμα   να εγκλωβιστούν χιλιάδες κόσμου , αν και   η ηγεσία  γνώριζε  τις  προθέσεις της Τουρκίας.    
Όλα  αυτά είναι χρήσιμο να αναφέρονται ,  έστω  και  μετά από 43 χρόνια. Απ΄ ότι φαίνεται υπήρχαν αξιόμαχες στρατιωτικές δυνάμεις  για να επιβραδύνουν την  προέλαση του εχθρού και να επιτρέψουν  στον άμαχο πληθυσμό να διαφύγει . Υπήρχαν  δυνάμεις  για να εμποδίσουν την  ανενόχλητη κατάληψη της Αμμοχώστου  από τον εχθρό.
Υπάρχουν ή όχι  ευθύνες; Γιατί ποτέ δεν αποδόθηκαν;  Γιατί αποκρύβεται η αλήθεια για ότι  τραγικό συνέβη με δικές μας ευθύνες;
Βλέπουμε ότι δυστυχώς η ιστορία  επαναλαμβάνεται. Τα ίδια ακριβώς έγιναν και στη  Μικρά  Ασία το 1922 και όμως η ηγεσία μας τίποτα δεν διδάχθηκε. Τα όσα  έγιναν στην Κύπρο ευελπιστώ  να παραδειγματίσουν όχι μόνο εμάς  αλλά και όλο τον Ελληνισμό για να μην θρηνήσουμε άλλες   χαμένες  πατρίδες και άλλους αδικοχαμένους  αδελφούς.
Είναι φρόνιμο να μελετάται η Κυπριακή τραγωδία από   τους σπουδαστές των στρατιωτικών και αστυνομικών σχολών για να μπορούν οι νέοι αξιωματικοί να παραδειγματίζονται από τα σφάλματα των προκατόχων τους.
Ο χρόνος δυστυχώς δεν γυρίζει πίσω για να διορθώσει ότι συνέβη .Η γνώση όμως της ιστορίας  είναι απαραίτητη , προκειμένου να μην επαναλαμβάνονται τα ίδια λάθη.   

*Έφεδρος καταδρομέας 33ΜΚ


Γράφει ο Λοΐζος Λοΐζος, καρδιολόγος*
 Η Τουρκία με τη “διευκόλυνση” της χούντας των Αθηνών και την ένοχη ανοχή της διεθνούς  κοινότητας  εισέβαλε, κατέστρεψε και κατέλαβε τη μισή Κύπρο,  το 1974. Ο μεγάλος αριθμός νεκρών και αγνοουμένων, στρατιωτών και αμάχων,  οι βιαιότητες   του  τουρκικού στρατού και η  προσφυγοποίηση  170.000 Ελληνοκυπρίων φανερώνει το μέγεθος  της  καταστροφής. Η δεύτερη φάση  της τουρκικής εισβολής  είναι  πιο τραγική από  την πρώτη.         

Μετά την παλινόρθωση της δημοκρατίας στην Ελλάδα,  στις 24 Ιουλίου του ’74, δυστυχώς  δεν ελήφθησαν όλα  τα μέτρα   εκείνα, τα οποία θα θωράκιζαν πολιτικά   και σε διεθνές επίπεδο  την Κύπρο  και  θα απέτρεπαν την Τουρκία  να ολοκληρώσει τα σχέδια της, διότι :   
1) Η ενίσχυση  του κατοχικού στρατού συνεχίστηκε απρόσκοπτα  καθ΄όλη τη   διάρκεια της εκεχειρίας  χωρίς να   ενοχληθεί  η  Τουρκία από   κανέναν.
2) Καμιά  ουσιαστική στρατιωτική ενίσχυση της Εθνικής Φρουράς δεν έγινε από την Ελλάδα, για να λειτουργήσει τουλάχιστον αποτρεπτικά στη βουλιμία  του Αττίλα.
3) Ο κόσμος στην Κύπρο αφέθηκε  να   πιστεύει  ότι   με την  ανατροπή της           χούντας στην  Ελλάδα   και την ανάληψη της προεδρίας από τον Πρόεδρο              της   Βουλής των Αντιπροσώπων κ. Γλαύκο Κληρίδη, τα πράγματα θα άλλαζαν .Ο κόσμος  πίστεψε  ότι  η δημοκρατική Ελλάδα δεν θα άφηνε τον  εισβολέα να ολοκ ληρώσει τα σχέδια του 
Στις  14 Αυγούστου ο  τουρκικός  στρατός επέδραμε   από το άντρο του , την περιοχή βόρεια της Λευκωσίας στο κέντρο της Κύπρου, προς δυο κατευθύνσεις , προς τα ανατολικά με κατεύθυνση  την Αμμόχωστο και προς τα δυτικά με κατεύθυνση τη Μόρφου.
Ο  δικός  μας στρατηγικός  σχεδιασμός  ήταν λανθασμένος σε μεγάλο βαθμό αφού οι  ηγεσίες της Εθνικής Φρουράς, της αστυνομίας  και της  ΕΛ.ΔΥ.Κ  διέπραξαν  τραγικά λάθη:  
1) Δεν προέβλεψαν  επακριβώς την επιθετική ενέργεια  του εχθρού σε δυο μόνο κατευθύνσεις   και   διέσπειραν  τις  μονάδες  της Εθνικής Φρουράς σε όλο το μήκος της  γραμμής  αντιπαράταξης. Χρησιμοποίησαν αξιόμαχες δυνάμεις , όπως   η 33 Μοίρα Καταδρομών (ΜΚ)  και 32 ΜΚ στην περιοχή Βασίλειας-  Βαβυλά (διάβαση Πανάγρων) και  στον Παχύαμμο (διάβαση Κλεπίνης) με επιπρόσθετες δυνάμεις πεζικού και αντιαρματικών όπλων. Στις κατευθύνσεις αυτές ο  τουρκικός  στρατός δεν εξεδήλωσε επιθετική ενέργεια  και οι δυνάμεις κόντεψαν να παγιδευτούν   από την προέλαση του εχθρού στον κάμπο της Μεσαορίας και της Μόρφου.
2) Δεν χρησιμοποίησαν   την  πιο αξιόμαχη  μονάδα  των καταδρομών , την 35η ΜΚ (Α΄ ΜΚ) που ήρθε με αερομεταφορά   από την Ελλάδα,  το βράδυ της 22ας Ιουλίου. Τη μονάδα αυτή την έστειλαν στο Σταυροβούνι για να “φυλάει” το στρατηγείο εκστρατείας του Γ.Ε.Ε.Φ και χρησιμοποίησαν  μόνο μια διμοιρία αντιαρματικών όπλων  ΠΑΟ  90 χιλ. στις 16 Αυγούστου, για την άμυνα της Λευκωσίας.  
3) Μετακίνησαν τη βασική δύναμη  της ΕΛ.ΔΥ.Κ  πριν την έναρξη του β΄ γύρου σε ασφαλές μέρος,  στο χωριό Δευτερά μακριά  από  το πεδίο των επιχειρήσεων και άφησαν τον υποδιοικητή της με δυο λόχους οπλιτών να αμυνθεί του στρατοπέδου .Η βασική  δύναμη της ΕΛ.ΔΥ.Κ δεν χρησιμοποιήθηκε στο β΄γύρο.
4) Άφησαν απροστάτευτη την πόλη της Αμμοχώστου  μετακινώντας όλες τις μονάδες της Εθνικής Φρουράς  στα μετόπισθεν, πέραν της Δερύνειας. Αυτή είναι  ίσως   η χειρότερη  ενέργεια που έκανε η ηγεσία της Εθνικής Φρουράς  διότι ουσιαστικά παρέδωσε   αμαχητί την πόλη των Βαρωσίων στον  εχθρό,      χωρίς ο ίδιος να    την έχει συμπεριλάβει στα     σχέδιά  του .
 5)   Δεν είχε σχεδιασθεί, ή και αν ακόμα  είχε σχεδιασθεί, δεν πραγματοποιήθηκε παρενόχληση   του προελαύντος εχθρού για να επιβραδύνει την κίνησή του    προς  την Αμμόχωστο, ώστε να δοθεί η δυνατότητα  για απομάκρυνση του άμαχου  πληθυσμού. Η μόνη  επιβραδυντική ενέργεια  που έγινε είναι στην περιοχή Σκυλλούρας  - Φιλιάς  από την 33 ΜΚ. Αλλά στην ίδια κατεύθυνση μπορούσε να γίνει  μεγαλύτερη   επιβραδυντική προσπάθεια.
6) Δεν εκκενώθηκαν από τον άμαχο  πληθυσμό τα χωριά  που βρίκονταν κοντά στη γραμμή αντιπαράταξης (Μια Μηλιά, Έξω Μετόχι, Βώνη ,  Κυθρέα-Παλαίκυθρο κλπ), με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να παραμείνουν στα σπίτια τους  και να αιχμαλωτιστούν από τις πρώτες ώρες  της 14ης Αυγούστου χωρίς   καλά -  καλά να  το καταλάβουν.  
7) Η αστυνομία  δεν ενημέρωσε τους πολίτες   έγκαιρα  και  υπεύθυνα   μετά την κατάρρευση του μετώπου, να  εγκαταλείψουν  με τάξη και ασφάλεια τα χωριά τους, από τις περιοχές που ο τουρκικός στρατός θα καταλάμβανε, με  αποτέλεσμα   να εγκλωβιστούν χιλιάδες κόσμου , αν και   η ηγεσία  γνώριζε  τις  προθέσεις της Τουρκίας.    
Όλα  αυτά είναι χρήσιμο να αναφέρονται ,  έστω  και  μετά από 43 χρόνια. Απ΄ ότι φαίνεται υπήρχαν αξιόμαχες στρατιωτικές δυνάμεις  για να επιβραδύνουν την  προέλαση του εχθρού και να επιτρέψουν  στον άμαχο πληθυσμό να διαφύγει . Υπήρχαν  δυνάμεις  για να εμποδίσουν την  ανενόχλητη κατάληψη της Αμμοχώστου  από τον εχθρό.
Υπάρχουν ή όχι  ευθύνες; Γιατί ποτέ δεν αποδόθηκαν;  Γιατί αποκρύβεται η αλήθεια για ότι  τραγικό συνέβη με δικές μας ευθύνες;
Βλέπουμε ότι δυστυχώς η ιστορία  επαναλαμβάνεται. Τα ίδια ακριβώς έγιναν και στη  Μικρά  Ασία το 1922 και όμως η ηγεσία μας τίποτα δεν διδάχθηκε. Τα όσα  έγιναν στην Κύπρο ευελπιστώ  να παραδειγματίσουν όχι μόνο εμάς  αλλά και όλο τον Ελληνισμό για να μην θρηνήσουμε άλλες   χαμένες  πατρίδες και άλλους αδικοχαμένους  αδελφούς.
Είναι φρόνιμο να μελετάται η Κυπριακή τραγωδία από   τους σπουδαστές των στρατιωτικών και αστυνομικών σχολών για να μπορούν οι νέοι αξιωματικοί να παραδειγματίζονται από τα σφάλματα των προκατόχων τους.
Ο χρόνος δυστυχώς δεν γυρίζει πίσω για να διορθώσει ότι συνέβη .Η γνώση όμως της ιστορίας  είναι απαραίτητη , προκειμένου να μην επαναλαμβάνονται τα ίδια λάθη.   

*Έφεδρος καταδρομέας 33ΜΚ