Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

ΜΥΣΤΙΚΕΣ διεργασίες για κλείσιμο του “Μακεδονικού”… εν όψει Ουάσιγκτον!!




Δεν είναι μόνο οι μετριοπαθείς δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της FYROM Ντιμιτρόφ, ούτε μόνο η επίσκεψή του στην Αθήνα και η ανταποδοτική επίσκεψη του Κοτζιά στα Σκόπια που έχουν δημιουργήσει την εντύπωση πως ανοίγει μία προοπτική για την επίλυση του χρονίζοντος ζητήματος της ονομασίας. Είναι κυρίως ότι και η Ουάσιγκτον και η ΕΕ ασκούν έντονες παρασκηνιακές πιέσεις και στις δύο πλευρές να τελειώσουν με αυτή την εκκρεμότητα. Δεν πολυενδιαφέρονται για το περιεχόμενο της λύσης. Ενδιαφέρονται να υπάρξει λύση.

Του Σταύρου Λυγερού
Τα Σκόπια ουσιαστικά επιδιώκουν να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ με την προσωρινή ονομασία (FYROM). Και επ’ αυτού έχουν την υποστήριξη της Δύσης. Υπενθυμίζω ότι στη σύνοδο κορυφής στο Βουκουρέστι το 2008, με την ισχυρή υποστήριξη του τότε Αμερικανού προέδρου Μπους, η κυβέρνηση Γκρουέφσκι είχε επιχειρήσει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ με το όνομα “Δημοκρατία της Μακεδονίας”. Η προσπάθεια είχε ναυαγήσει λόγω όχι μόνο των ελληνικών αντιρρήσεων, αλλά και λόγω του γεγονότος ότι η Αθήνα είχε για πρώτη φορά παρουσιάσει μία συνεκτική και πειστική επιχειρηματολογία.
Όσο στην εξουσία βρισκόταν ο Γκρουέφσκι, η Ελλάδα δεν είχε δεχθεί πιέσεις, επειδή η Δύση ήταν αρνητική απέναντί του. Όταν με την παρέμβασή της επέτυχε τη σύμπραξη των τριών αλβανικών κομμάτων με το κόμμα του Ζάεφ (αξιωματική αντιπολίτευση) η αντίστροφη μέτρηση για την ανατροπή της κυβέρνησης Γκρουέφσκι είχε αρχίσει. Και ταυτοχρόνως, είχε αρχίσει το κατέβασμα από το ράφι της χρονίζουσας διαφοράς Αθήνας-Σκοπίων.
Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, μάλιστα, αυτό το διάστημα κυοφορούνται εξελίξεις στο διπλωματικό παρασκήνιο. Εξελίξεις, οι οποίες θα κορυφωθούν όταν ο Τσίπρας θα βρεθεί στην Ουάσιγκτον. Η Αθήνα αρνείται την ένταξη του γειτονικού κράτους στο ΝΑΤΟ με το όνομα FYROM, αλλά έχει ήδη εισέλθει σε παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις για την εξεύρεση μίας συμβιβαστικής ονομασίας.
Το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού
Το κρίσιμο ζήτημα είναι η διαφορά Αθήνας-Σκοπίων να επιλυθεί κατά τρόπο που να αντανακλά την πραγματικότητα της περιοχής κι όχι με εμβαλωματικό τρόπο. Οι διμερείς σχέσεις δεν πρόκειται να επαναπροσδιορισθούν θετικά εάν με κάποια συμβιβαστική ονομασία παρακαμφθεί η ουσία της διαφοράς.
Από την αρχή, κεντρικό επιχείρημα των Σκοπίων ήταν το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Το δικαίωμα αυτό, όμως, δεν σημαίνει χωρίς περιορισμούς επιλογή ονόματος για το κράτος, την εθνότητα και τη γλώσσα.
Έχω από την αρχή αυτής της διένεξης χρησιμοποιήσει το εξής επιχείρημα: Τί θα έλεγαν τα άλλα εθνικά κράτη στη Γηραιά Ήπειρο εάν η Ελλάδα αποφάσιζε να μετονομασθεί σε Ευρώπη, το ελληνικό έθνος σε ευρωπαϊκό και η ελληνική γλώσσα αντιστοίχως σε ευρωπαϊκή; Θα το αποδέχονταν;
Προφανώς όχι. Θα διαμαρτύρονταν με το βάσιμο επιχείρημα ότι η Ελλάδα ανήκει κι αυτή στη γεωγραφική περιοχή Ευρώπη, αλλά δεν ταυτίζεται με την Ευρώπη. Δηλαδή, θα διαμαρτύρονταν με το βάσιμο επιχείρημα ότι το Μέρος επιχειρεί να οικειοποιηθεί το Όλον.
Με το ίδιο ακριβώς επιχείρημα η Αθήνα ζητάει το γειτονικό κράτος να μην ονομάζεται σκέτα Μακεδονία, η εθνότητα και η γλώσσα να μην ονομάζεται σκέτα μακεδονική. Επειδή η ονομασία ενός κράτους και ενός έθνους συμπυκνώνει την ταυτότητά του, η ελευθερία επιλογής ονόματος σταματάει εκεί που αρχίζει να θίγει άλλους.
Δεν πρόκειται για σχολαστικότητα. Μονοπωλώντας το όνομα “Μακεδονία” για το κράτος και “μακεδονικός” για την εθνότητα και τη γλώσσα, το Μέρος (FYROM) επιχειρεί να εγγράψει υποθήκη επί του Όλου, να νομιμοποιήσει βλέψεις στο σύνολο της γεωγραφικής περιοχής που ονομάζεται Μακεδονία. Το μεγαλύτερο τμήμα της γεωγραφικής περιοχής που στους νεότερους χρόνους ονομάζεται Μακεδονία αποτελεί ελληνική επικράτεια.
Το δεύτερο σε μέγεθος είναι η FYROM και ένα μικρό τμήμα αποτελεί βουλγαρική επικράτεια. ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ, ΤΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΑΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΣΜΟΥ