Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

Τι είχαν άραγε στο μυαλό τους οι οπαδοί της Φώφης;


Γεννήθηκε κάτι νέο, επιμένουν οι της «Δημοκρατικής Συμπαράταξης», βάζοντας τον πήχη πολύ ψηλά, για τα δεδομένα της εποχής, δηλαδή η εκλογική τους απήχηση να σπάσει το φράγμα του μονοψήφιου ποσοστού, ώστε να καταστεί η «Δημοκρατική Συμπαράταξη» κεντρικός «παίκτης» στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό.

Η συμμετοχή στην εκλογική διαδικασία που έφερε αντιπάλους τη Φώφη Γεννηματά και τον Νίκο Ανδρουλάκη ήταν μάλλον ικανοποιητική, νομιμοποιώντας τη νέα ηγεσία. Ωστόσο, το θέμα που εγείρεται είναι το αν και κατά πόσον ο αναβαπτισμένος φορέας είναι κάτι νέο στην πολιτική σκηνή του τόπου.
Πολλοί καταλογίζουν ότι ο μέσος όρος των συμμετεχόντων στην εκλογική διαδικασία ήταν αρκούντως υψηλός. Αν αυτό αληθεύει, τότε η αναβάπτιση μοιάζει μάλλον με «αναπαλαίωση» και μάλιστα με υλικά τα οποία δεν θα μπορούσες να αποκαλέσεις και σύγχρονα.
Εάν επιμένουν για θεμιτούς πολιτικούς λόγους να καταλογίζουν «οικογενειοκρατία» στη Νέα Δημοκρατία, ασφαλώς το ίδιο θα ισχύει και για το «νέο ΠΑΣΟΚ», αυτό που νομιμοποιείται να διαβάζει ο παρατηρητής των πολιτικών εξελίξεων.
Αυτό που διασώθηκε από αυτή τη διαδικασία ήταν το ΠΑΣΟΚ, στηριγμένο μάλιστα στους παλιούς «καλούς» μηχανισμούς που κατέστησαν μη ανταγωνιστικούς τόσο τον Σταύρο Θεοδωράκη από το «ΠΟΤΑΜΙ», όσο και τον Γιώργο Καμίνη, τον δήμαρχο Αθηναίων.
Αυτό που καταλαβαίνει «η βάση» φαίνεται πως είναι ο παλιός «καλός» Παπανδρεϊσμός, ο ηγέτης-σωτήρας, η προσμονή για «ένα ρουσφετάκι που θα βολέψει το παιδάκι». Όσον αφορά τη ρητορική και των δύο υποψηφίων, όποιος άκουσε κάτι καινούργιο πέραν της προσπάθειας να πείσουν ότι είναι κάτι διαφορετικό τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και από τη ΝΔ, να είναι κάτι διακριτό ώστε να επιβιώσει πολιτικά, να μας το πει, διότι εμείς δεν ακούσαμε απολύτως τίποτα.
Μπορεί ο Νίκος Ανδρουλάκης να είναι ένας νέος άνθρωπος, έρχεται όμως από το βάθος των πολύ σάπιων πολιτικών νεολαιών που αδυνατώντας να διαγνώσουν το αδιέξοδο που ερχόταν, καθώς κατά βάθος καίγονταν για τη δική τους πολιτική καριέρα, να αναδειχθούν αυτοί «πολιτικά αηδόνια» για να διαχειριστούν την «κουτάλα» του Δημοσίου.
Στη μάχη μεταξύ του μηχανισμού των Γεννηματάδων και του «κρητικού λόμπι», επικράτησε ο πρώτος, με τον δεύτερο να πραγματοποιεί εξόχως ικανοποιητική παρουσία και να εγγράφει υποθήκες για το μέλλον. Αυτός είναι και ο λόγος διεξαγωγής της ψηφοφορίας του δεύτερου γύρου, για να εγγράψει – καταγράψει δυνάμεις ο Ανδρουλάκης και να αντιμετωπίζεται ως ισχυρός κομματικός πόλος…
Όποιος θεωρεί ότι με τέτοιες παλαιοκομματικές μεθόδους θα επιλυθούν τα προβλήματα του τόπου σώθηκε… Ιδίως εάν αρχίσει το πολιτικό παιχνίδι να «την πέφτουμε» και στον «ψεύτη ΣΥΡΙΖΑ» και στη «νεοφιλελεύθερη και ανάλγητη ΝΔ» για να περιχαρακωθεί ένας πολιτικός χώρος για να πορευόμαστε, το χάσαμε το παιχνίδι.
Όταν δει ο κοσμάκης τους πολιτικούς να αναλώνονται σε κορώνες με σχεδόν υβριστικούς χαρακτηρισμούς και ξεκινήσουν να «αυτοδεσμεύονται» ότι δεν θα συνεργαστεί κανέναν με κανέναν, ενώ ξέρουν ότι οι εποχές της πανίσχυρης αυτοδυναμίας και της πολιτικής ηγεμονίας παρήλθαν, ας τους ρίξει ένα μεγαλοπρεπές φάσκελο.
Φάσκελο τόσο κυριολεκτικά, όπου τους βρίσκει καθένας, όσο και μεταφορικά, διά της ψήφου του στις εκλογές, διότι είναι αδιόρθωτοι και δεν θα πρέπει να έχουμε αμφιβολία ότι τέτοια στάση θα αποτελέσει πρόκριμα ακυβερνησίας και νέων περιπετειών για την οικονομία. Την ίδια συμπεριφορά ας επιφυλάξουμε και σε όσους αρχίσουν να τάζουν γενικώς…

 www.defence-point.gr