Τρίτη, 28 Νοεμβρίου 2017

Οι Κούρδοι της Συρίας παραμένουν σύμμαχοι του Τραμπ, ότι και να ισχυρίζεται ο Ερντογάν

A handout photo made available by the Turkish Presidential Press Office shows Turkish President Recep Tayyip Erdogan speaking during a meeting with representatives of companies that will jointly manufacture the country's first domestically-produced cars, in Ankara, Turkey. EPA, TURKISH PRESIDENTAL OFFICE HANDOUT, EDITORIAL USE ONLY


Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ
Ένα τηλεφώνημα του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στον ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, ήταν αρκετό για «να ανάψουν τα αίματα» στα «καφενεία» των κοινωνικών δικτύων. Οι πλείστοι προεξόφλησαν ότι ο κ. Ερντογάν τα πήρε όλα κι έφυγε, παρά το γεγονός ότι έχουμε αποδείξει στο παρελθόν, ότι οι συνεργάτες του Τούρκου προέδρου μόνοι τους τα λένε και μόνοι τους τα ακούνε.

Και είναι κάτι που θα αποδειχθεί και σε τούτη την περίπτωση, φτάνει να έχουμε υπομονή και να μην προτρέχουμε.
Πριν καταλήξουν σε συμπεράσματα έπρεπε να αναρωτηθούν: Τι άλλαξε ή τι θα μπορούσε να αλλάξει για τις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις σε μία συνομιλία μισής ώρας μέσω μεταφραστή; Και γιατί ο ισχυρισμός του κ. Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ότι η Αμερική άλλαξε την πολιτική της για τους Κούρδους μαχητές της Συρίας (YPG), να μην χάθηκε στη …μετάφραση; Η ανακοίνωση του Λευκού Οίκου δεν επιβεβαιώνει την απαίτηση των Τούρκων για να τερματιστούν οι ροές αμερικανικού οπλισμού προς τους μαχητές του YPG, και μιλά μόνο για προσαρμογές. Άλλωστε, από τον περασμένο Μάιο γνωρίζαμε γι’ αυτές τις προσαρμογές. Είχε τονιστεί ότι όταν ολοκληρωθεί η επιχείρηση εναντίον των τζιχαντιστών στη Ράκα, θα τροποποιηθεί και η απόφαση του Μαϊου.
Η εξωτερική και αμυντική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών δεν αλλάζει εύκολα. Αλλά όταν αλλάξει, δεν υπάρχει πισωγύρισμα. Σε ότι αφορά τους Κούρδους της Συρίας εκπονήθηκε ένα σχέδιο από τους συνεργάτες του Μπάρακ Ομπάμα, τον Δεκέμβριο του 2016, εγκρίθηκε από τον τότε πρόεδρο και παραδόθηκε στο σημερινό πρόεδρο. Αρχικά, ο τότε σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου, Μάικλ Φλιν, που ήταν πληρωμένος λομπίστας της Τουρκίας, το εκτροχίασε. Όμως, ο κ. Τραμπ το έγκρινε και το υλοποίησε. Όχι με τους Τούρκους. Αυτοί αρνήθηκαν για ευνόητους λόγους. Αφού πίσω από τους τζιχαντιστές δεν ήταν μόνο η Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, αλλά και οι ισλαμιστές του Ερντογάν. Ο σημερινός πρόεδρος της Αμερικής, το υλοποίησε λοιπόν με τους Κούρδους, οι οποίοι πρόσφεραν κουρδικό αίμα για να ηττηθεί το Ισλαμικό Κράτος, που αποτελεί αυτή τη στιγμή τον μεγαλύτερο εχθρό των Αμερικανών.
Και αναρωτιέται ο κάθε σοβαρός αναλυτής στην Αμερική… Γιατί ο κ. Τραμπ να προδώσει τους ηρωικούς μαχητές του PKK, που του πρόσφεραν μία μεγάλη νίκη, για τα «μάτια» του ισλαμιστή ηγέτη της Τουρκίας. Πρέπει να έχει παραφρονήσει για να επιλέξει τον Ερντογάν, που βοηθούσε τους αντιαμερικανούς τζιχαντιστές, αντί των φιλοαμερικανών Κούρδων. Δεν θα μπορούσα να βρω άλλη δικαιολογία. Μόνο αν έχει τρελαθεί θα επέλεγε τον Ερντογάν, ο οποίος τον πρόδωσε πολλάκις και έχει συμμαχήσει με όλους τους εχθρούς του. Από τον Βλαντιμίρ Πούτιν και τη Ρωσία μέχρι τους ισλαμιστές της Τεχεράνης. Ότι, μα ότι έχει κάνει ο Ερντογάν, στρέφεται εναντίον της Αμερικής και υπέρ των εχθρών της…
Δεν γνωρίζω τι ειπώθηκε σε αυτή τη συνομιλία του κ. Τραμπ και του Ταγίπ Ερντογάν, πέραν των όσων δημόσια ανακοίνωσε ο Λευκός Οίκος. Αν συμφώνησαν να γίνουν οι σχέσεις τους, όπως και πριν, η ανακοίνωση δεν το λέει. Δεν μπορώ να φανταστώ, ότι από τη μία μέρα στην άλλη, ο κ. Τραμπ χαρακτήρισε τρομοκράτες τους μαχητές του YPG, όπως ισχυρίστηκαν οι Τούρκοι. Πως θα μπορούσε άλλωστε; Είναι αυτοί που έσωσαν τη φήμη της Αμερικής, και ακόμα και αυτή τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές η συνεργασία είναι απόλυτη…
Σίγουρα οι ΗΠΑ είναι υπερδύναμη και τα συμφέροντα τους είναι πολύ πιο σημαντικά ακόμα και από τις ζωές των ανθρώπων. Όμως, στο Λευκό Οίκο γνωρίζουν ότι ο κ. Ερντογάν τάχθηκε εναντίον των συμφερόντων τους και προτίμησε τη Μόσχα και την Τεχεράνη από την Ουάσιγκτον. Αγόρασε ρωσικό αντιπυραυλικό σύστημα που σχεδιάστηκε για να αντιμετωπίζει τον οπλισμό του ΝΑΤΟ, του οποίου ακόμα η Τουρκία είναι μέλος. Εκβιάζει την Αμερική με τους φυλακισμένους πολίτες της, οι οποίοι είναι όμηροι του Ερντογάν. Για να καταγράψω τις αντιαμερικανικές ενέργειες της ισλαμικής Τουρκίας χρειάζομαι δέκα χιλιάδες λέξεις.
Η Αμερική δεν έχει, και δεν μπορεί να έχει, εμπιστοσύνη στη σημερινή Τουρκία. Ο ηγέτης της κυριαρχείται από αντιαμερικανισμό και αντισημιτισμό, που μετέδωσε και στον τουρκικό λαό. Οι φυσικοί σύμμαχοι των Αμερικανών στην ευρύτερη γειτονιά της Μέσης Ανατολής είναι μόνο οι Κούρδοι και οι Ισραηλινοί. Εάν ο κ. Τραμπ τους προδώσει και επιλέξει την Τουρκία, είναι ως να κόβει το αριστερό του χέρι…
mignatiou.com