Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Νορβηγία και Γερμανία συζητούν για τα όπλα στη Σ. Αραβία… υπάρχει όμως διαφορά στην “ποιότητα”



Μπορεί η ομοιότητα με όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα να είναι μεγάλη, εξαιτίας της περίφημης πλέον υπόθεσης με την απόπειρα πώλησης στη Σαουδική Αραβία διαφόρων τύπων πυρομαχικών και αεροπορικών όπλων, όμως στη Νορβηγία και τη Γερμανία που επίσης αντιμετωπίζουν παρόμοιο θέμα άσκησης σφοδρής κριτικής από την πλευρά της αντιπολίτευσης, η πολιτική «θερμοκρασία» είναι πολύ διαφορετική.

Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Η νορβηγική αντιπολίτευση λοιπόν, πιέζει την κυβέρνηση να διακόψει όλες τις πωλήσεις πολεμικού υλικού στις χώρες της Μέσης Ανατολής που εμπλέκονται σε πολεμικές επιχειρήσεις ή σπαράσσονται από εσωτερικές διαμάχες.
Η πίεση για διακοπή των πωλήσεων προέρχεται κυρίως από το Σοσιαλιστικό Κόμμα μετά την αποκάλυψη νέων στοιχείων για αύξηση 10% των εξαγωγών στη Μέση Ανατολή και παράλληλη αύξηση της κερδοφορίας κατά 442 εκατομμύρια δολάρια.
«Πρέπει να υπάρξει μεγαλύτερος έλεγχος των εξαγωγών μας που θα αποτρέπει τα νορβηγικά όπλα και πυρομαχικά να χρησιμοποιηθούν σε συγκρούσεις όπως ο πόλεμος στην Υεμένη, όπου η Σαουδική Αραβία είναι βασικός δρων. Το υπουργείο Εξωτερικών αδυνατεί να απαντήσει αν τα όπλα χρησιμοποιούνται πράγματι σε συγκρούσεις», δήλωσε ο σοσιαλιστής βουλευτής Πέτερ Άιντε, μέλος της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής.
Το Σοσιαλιστικό Κόμμα υποστηρίζεται από το Φιλελεύθερο, το Κεντρώο και το Εργατικό Κόμμα στην άσκηση πίεσης στην κυβέρνηση για παύση των πωλήσεων όπλων στην Σαουδική Αραβία, λόγω της εμπλοκής της στην Υεμένη.
«Θα πρέπει να πάψουμε να πουλάμε όπλα, πυρομαχικά και άλλον στρατιωτικό εξοπλισμό στην Σαουδική Αραβία λόγω της Υεμένης», είπε ο Άιντε και άφησε να εννοηθεί ότι η παύση πωλήσεων μπορεί να επεκταθεί και στο Ομάν, την Ιορδανία, το Κουβέιτ και τα ΗΑΕ.
Το υπουργείο Άμυνας της χώρας πάντως επιμένει ότι όλες οι εξαγωγές όπλων και πυρομαχικών γίνονται με απόλυτη διαφάνεια. Πόσο ελληνικά μοιάζουν αυτά! Μόνο που εδώ συγκρούονται η πιο ιδεαλιστική με την πιο κυνική – ρεαλιστική οπτική του θέματος.
Τα ίδια συμβαίνουν όμως και στη Γερμανία, όπου η κυβέρνηση της καγκελαρίου Άγκελας Μέρκελ κατηγορείται ότι αύξησε μαζικά τις πωλήσεις οπλικών συστημάτων στη Μέση Ανατολή και πιο συγκεκριμένα «στις δικτατορίες» (σύμφωνα με τη φρασεολογία που χρησιμοποιείται) της Σαουδικής Αραβίας και της Αιγύπτου.
Η γερμανική κυβέρνηση ενέκρινε πωλήσεις ύψους 450 εκατομμυρίων ευρώ μόνο το τρίτο τρίμηνο του 2017, μέγεθος το οποίο συνιστά πενταπλασιασμό από τα 86 εκατομμύρια ευρώ που είχαν εγκριθεί το ίδιο τρίμηνο το περασμένο έτος. Τα μεγέθη αυτά ήρθαν στο φως της δημοσιότητας μετά από αίτημα αποδέσμευσής τους από το αντιπολιτευόμενο κόμμα της αριστεράς και συγκεκριμένα τον βουλευτή Στεφάν Λάιμπιχ.
Σύμφωνα με τα στοιχεία, μόνο η Αίγυπτος αγόρασε υλικό αξίας 300 εκατομμυρίων ευρώ, με αποτέλεσμα να αναδειχθεί ως ο βασικός προορισμός των γερμανικών εξαγωγών οπλικών συστημάτων και η Σαουδική Αραβία υλικό αξίας 150 εκατομμυρίων ευρώ. Τα αντίστοιχα νούμερα του ιδίου τριμήνου του περσινού έτους ήταν 45 και 41 εκατομμύρια ευρώ αντίστοιχα!
ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΠΑΧΑΛΟ
Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα που όλα κινούνται χαοτικά και ανάποδα… με αξιοσημείωτη συνέπεια, έχουμε το πρώτο φαινόμενο που λειτουργεί ανάποδα από τη Νορβηγία και τη Γερμανία: Εκεί φωνάζει η Αριστερά, εδώ φωνάζει… η δεξιά! Βέβαια, επειδή Έλληνες είμαστε και ξέρουμε, αν τα κόμματα είχαν τους αντίθετους ρόλους, τη Νέα Δημοκρατία στην κυβέρνηση και τη σημερινή κυβέρνηση στην αντιπολίτευση, θα βλέπαμε το ίδιο έργο από την ανάποδη!
Μοναδική ομοιότητα θα ήταν η σφοδρότητα της αντιπαράθεσης, η οποία καμία σχέση δεν έχει με τη διατύπωση επιχειρημάτων στη Νορβηγία και τη Γερμανία, επιχειρήματα καθ’ όλα κατανοητά και σεβαστά, τα οποία αποδεικνύουν ότι πρόκειται για λαούς με εντελώς διαφορετικό επίπεδο πολιτικής ωριμότητας από αυτό της Ελλάδας.
Περισσότερη ανάπτυξη δεν χρειάζεται να υπάρξει. Ακόμα κι αν αφαιρέσουμε το ελληνικό… μεσογειακό «ταπεραμέντο», πάλι το στοιχείο της υπερβολής είναι πανταχού παρόν και οι κραυγές αποτελούν τον πικρό κανόνα…
Τι κι αν η ομάδα των λίγων ιστοχώρων που ασχολούνται με τα θέματα άμυνας έκαναν προσπάθεια να «ρίξουν στο τραπέζι» του δημοσίου «διαλόγου» (αυτή η λέξη δεν θα έμπαινε σε εισαγωγικά αν μιλούσαμε για τη Νορβηγία και τη Γερμανία), ότι ο πολιτικός κόσμος θα πρέπει επιτέλους να ασχοληθεί και με το θέμα των τεραστίων αναγκών των Ενόπλων Δυνάμεων.
Όλοι αδιαφορούν. Τι κι αν καλέσαμε να σοβαρευτούν και να κάτσουν κάτω να ακούσουν τα επιχειρήματα της στρατιωτικής ηγεσίας με τη μορφή άκρως απόρρητης ενημέρωσης για το ύψος των αναγκών για την κάλυψη των απολύτως απαραίτητων. Δεν ακούει κανείς. Η δε στρατιωτική ηγεσία, δε διανοείται να κινηθεί, περιοριζόμενη στο τόσο μίζερο «εμείς θα κάνουμε τη δουλειά μας με όσα έχουμε.
Εσάς θα «κρεμάσουν» αν ποτέ προκύψει η «κακιά στιγμή» είναι ο αντίλογος. Μετά βέβαια θα ευθύνονται διότι δεν είπαν αυτά που είχαν υποχρέωση να πουν. Στη Γαλλία, τον περασμένο Ιούλιο παραιτήθηκε ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων επειδή του έκοβε 850 εκατομμύρια ευρώ από έναν προϋπολογισμό που υπερβαίνει τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ ο νεοεκλεγής πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν, ενώ παρόμοιες καταστάσεις είχαν καταγραφεί και στο παρελθόν.
Εδώ είναι όλοι βιδωμένοι στην καρέκλα. Πολιτικοί και στρατιωτικοί. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Στη Νορβηγία και τη Γερμανία επίσης, μπορεί να τσακώνονται, αλλά το χρήμα το έβαλαν στην τσέπη και διατήρησαν τις θέσεις εργασίας στις αμυντικές τους βιομηχανίες. Οπότε, εκ του ασφαλούς, λένε και όσα είτε πιστεύουν γνήσια, είτε τα διατυπώνουν στο πλαίσιο της πολιτικής ορθότητας!
Είναι απορίας άξιο πως τα καταφέρνουμε κάθε φορά να τα μπερδεύουμε όλα με τον πιο χαοτικό τρόπο. Κρίμα που δε ζει ο μακαρίτης έμπορος όπλων Ζαχάροφ, ελληνικής καταγωγής, που ήξερε να κρατάει το στόμα του κλειστό και κατόρθωσε να εξοπλίσει με τορπίλες το θρυλικό ΑΒΕΡΩΦ στην πιο δύσκολη στιγμή του ελληνικού έθνους, το οποίο πολλοί ανακάλυψαν και αισθάνθηκαν εθνικά υπερήφανοι πρόσφατα.
Για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, μέχρι ενός σημείου μας ενδιαφέρει αν ο Καμμένος θα καταλήξει σε ειδικό δικαστήριο, τον οποίο ουδέποτε στηρίξαμε, κάτι που ξέρουν οι αναγνώστες του «DP», ή αν θα πάει φυλακή ο κάθε Παπαδόπουλος, ή ό,τι άλλο το οποίο έχει σχέση με την υπόθεση. Είναι ήσσονος σημασίας.
Επειδή όμως στη ζωή χρειάζεται κανείς να βάζει προτεραιότητες και συχνότατα καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε πολύ δυσάρεστες επιλογές, συγχωρήστε μας, αλλά θα βάλουμε μπροστά τις ανάγκες για την άμυνα της Ελλάδας. Θα μπορούσαμε πολύ εύκολα να τεκμηριώσουμε τον ισχυρισμό, μόνο που θα παραβιάζαμε μια άλλη αρχή, αυτή της ευλαβικής τήρησης του κανόνα ότι το εθνικό συμφέρον προηγείται.
Ας μην μας παριστάνουν λοιπόν διάφοροι του πιο ευαίσθητους από εμάς για τον ταλαιπωρημένο λαό της Υεμένης. Ό,τι και να κάνουν, μέχρι να λυθεί το θεμελιώδες πρόβλημα που τροφοδοτεί τη σύγκρουση πάντα θα βρίσκονται τα μέσα για τη διεξαγωγή του πολέμου.
Αν εμείς επιλέγουμε να μη βρίσκουμε τρόπο να ξεφορτωθούμε πυρομαχικά που τα ζητούν και τα χρυσοπληρώνουν, ενώ σε 6-12 μήνες θα πρέπει να πληρώσουμε εμείς για να τα καταστρέψουμε, είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Διότι τώρα συζητάμε με υπονοούμενα περί χρηματισμού και «λαμογιάς» για χρήματα που ουδέποτε εισπράχθηκαν, βλακωδώς κατ’ εμάς, διότι ζημιώθηκαν οι Ένοπλες Δυνάμεις.
Όλη η υπόθεση στηρίζεται στη γελοιότητα και την εμμονή στις «διακρατικές συμβάσεις», κάτι που πρώτος το έκανε σημαία ο σημερινός υπουργός Άμυνας και τώρα το «λούζεται». Καλά να πάθει. Επειδή αδυνατούμε να κατανοήσουμε ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι, διεθνώς θεσμοθετημένοι (π.χ. Third party transfer) να ολοκληρώσεις μια συμφωνία.
Κι όποιος είναι τόσο αφελής να πιστεύει ότι έτσι διασφαλίζει 100% τη διαφάνεια, είναι ελεύθερος να το πιστεύει. Εξάλλου, πώς να τον κατηγορήσεις; Ο ίδιος ο σημερινός υπουργός έχει ευθύνη γι’ αυτό, μαζί με πολλούς ακόμα του χώρου της πολιτικής.

 http://www.defence-point.gr