Κυριακή, 26 Νοεμβρίου 2017

Παράθυρο ευκαιρίας χωρίς σύννεφα αλυτρωτισμού

Του Γιώργου Κακλίκη
Πρέσβη ε.τ.

Αρκετές οι ενδείξεις ότι η λύση στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ βρίσκεται κοντά. Σε σημείο που αρκετοί βλέπουν το  2018 ως ορόσημο για το χρονίζον αυτό ζήτημα. Μια χρονιά που, κατά τα φαινόμενα, δεν θα έχει εκλογικές διαδικασίες στη μια ή την άλλη χώρα.


Οι δηλώσεις του Πρωθυπουργού  Ζόραν Ζάεφ και του Υπουργού Εξωτερικών Νίκολα Ντιμιτρόφ  έδωσαν, στο θεωρητικό επίπεδο, δείγματα βούλησης για σοβαρή προσέγγιση. Η ισχνή, βέβαια, πλειοψηφία της νέας κυβέρνησης των Σκοπίων στο κοινοβούλιο της χώρας και η, πάντα παρούσα αρνητική στάση του κόμματος του κ. Γκρούεφσκι -που καταβαράθρωσε τις σχέσεις της χώρας του με την Ελλάδα σχεδόν με την ανάληψη της εξουσίας από την πλευρά του- δεν κάνουν τα πράγματα εύκολα για συμβιβαστική λύση. Ο κ. Γκρούεφσκι αβίαστα έκανε χρήση εθνικιστικής πολιτικής και αρχαϊκού κιτς απευθυνόμενος σε ψηφοφόρους που θα τον διατηρούσαν στην εξουσία και τίποτα δεν αποκλείει να θεωρήσει ότι αυτή η τακτική θα τον βοηθήσει να παραμείνει στην πολιτική επιφάνεια αν όχι να ερωτοτροπήσει ξανά στο απώτερο μέλλον με την εξουσία. Τον ενισχύουν σε αυτό άκριτες ή υστερόβουλες φωνές που, με τεχνάσματα, επιδιώκουν τον επηρεασμό της κοινής τους γνώμης για παραμονή στη διαπραγματευτική ακαμψία. Συνεπικουρείται σε αυτό από οργανώσεις απόδημων συμπατριωτών του που, μακριά από τις πραγματικές ανάγκες της χώρας τους, από τις εξελίξεις σε αυτήν και την περιοχή, παραμένουν αγκυλωμένοι σε πνεύμα απραξίας και στασιμότητας.

Η ελληνική πλευρά έχει διανύσει μεγάλη απόσταση από τη θέση που είχε στις αρχές του δεκαετίας του 90.  Έχει παρακολουθήσει με προσοχή τις διάφορες προσπάθειες και προτάσεις τόσο του Σάιρους Βανς όσο και του Μάθιου Νίμιτς και έχει και η ίδια προβεί σε κατάθεση προτάσεων αλλά και σε συγκεκριμένες κινήσεις για την αποκατάσταση πνεύματος εμπιστοσύνης ανάμεσα στις δύο χώρες.

Είναι πια στιγμή να γίνει το ίδιο και από την πλευρά της ΠΓΔΜ. Όχι με υποσημειώσεις, δευτεροβάθμιες σκέψεις, πολεμική, τακτικισμούς και τεχνάσματα όπως το καινοφανές εφεύρημα ότι η συνταγματική ονομασία της χώρας είναι ήδη ... συνθέτη και πως γι’ αυτό η ίδια αποτελεί τη λύση στο πρόβλημα!

Πολλοί στην Ελλάδα πιστεύουν ότι, πέρα από τις εξωπραγματικές και επιστημονικοφανείς ακροβασίες κάποιων παραγόντων,  υπάρχουν και πραγματιστικές θέσεις σοβαρών προσωπικοτήτων της ΠΓΔΜ οι οποίες δεν αντιμετωπίζουν άκριτα την έννοια της προσέγγισης με την Ελλάδα και βλέπουν ένα πραγματικό παράθυρο ευκαιρίας να ανοίγεται  ανάμεσα σε Αθήνα και Σκόπια. Χωρίς σύννεφα αλυτρωτισμού στον ορίζοντα.-

 Δημοσιεύτηκε στη εφημερίδα ΕΘΝΟΣ