Θεωρείται ο μεγαλύτερος σαμποτέρ των Συμμάχων κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τον τίμησαν απονέμοντάς του ανώτατα πολεμικά παράσημα και τιμητικές διακρίσεις Ελλάδα, Πολωνία και Αγγλία. Πόσοι, όμως, από τους νέους, που γνωρίζουν σήμερα το «Ιβανώφειο» στη Θεσσαλονίκη, γνωρίζουν και ότι το γήπεδο φέρει το όνομα του Γεωργίου Ιβάνωφ Σαϊνόβιτς, του ανθρώπου πίσω από την  κατάρριψη 600 αεροσκαφών της Λουφτβάφε, καθώς και ότι ο ίδιος υπήρξε πρωταθλητής κολύμβησης με τον Ηρακλή, κατά τη δεκαετία του 1930;
«Η ύπαρξη ενός ήρωα σε μια οικογένεια δημιουργεί στις επόμενες γενιές μια αίσθηση καθήκοντος και χρέους διατήρησης της μνήμης του», λέει σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων η Λεονάρδα Λαμπριανίδου, ζωγράφος, καθηγήτρια Εικαστικών Τεχνών και ανιψιά του Γεωργίου Ιβάνωφ Σαϊνόβιτς.
«Από το στόμα της γιαγιάς μου άκουσα τις πρώτες αφηγήσεις για τον πρωτότοκό της, τον ήρωα αδικοχαμένο γιό, τον όμορφο, μορφωμένο, αθλητή, καλλιεργημένο, σπουδαγμένο γιο της, που μιλούσε πέντε γλώσσες, έπαιζε πιάνο, έκανε ιστιοπλοΐα αλλά και ποδόσφαιρο, μπάσκετ και πόλο, που άφησε πίσω του όλα του τα καλά και έφυγε για τη Μέση Ανατολή, για να εκπαιδευτεί από τις συμμαχικές δυνάμεις, με την αποστολή να συντονίσει τη δράση των διαφόρων αντιστασιακών κινήσεων και να οργανώσει το δίκτυο πληροφοριών και τις δολιοφθορές στην Ελλάδα», θυμάται η κ. Λαμπριανίδου, η οποία αφιέρωσε μέρος της ζωής της στην ιστορική έρευνα σχετικά με τον θείο της και με χαρά δέχθηκε να διαθέσει το οικογενειακό αρχείο της, προκειμένου να παρουσιαστεί στην περιοδική έκθεση με θέμα «Στον βωμό της Ελευθερίας, Γεώργιος Ιβάνωφ – Σαϊνόβιτς ήρωας δύο λαών».
Η έκθεση φιλοξενείται στο Πολεμικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης από τις 14 Δεκεμβρίου 2017 και -κατόπιν ικανοποίησης σχετικού αιτήματος για παράταση, εξαιτίας του ενδιαφέροντος που εκδήλωσαν σχολεία- μέχρι τις 15 Φεβρουαρίου. Τα εγκαίνιά της, στον πρώτο της σταθμό, το Πολεμικό Μουσείο της Αθήνας, είχαν γίνει από τους Προέδρους της Ελλάδας και της Πολωνίας, με τον Έλληνα πρόεδρο Προκόπη Παυλόπουλο να υπογραμμίζει ότι «ο Ιβάνωφ είχε δύο πατρίδες, την Πολωνία και την Ελλάδα, και στην σύντομη αλλά ηρωική ζωή του κατάφερε να κάνει και τους δύο λαούς, τον Πολωνικό και τον Ελληνικό, βαθύτατα υπερήφανους» και τον Πολωνό ομόλογό του Αντρέι Ντούντα να υπενθυμίζει ότι «χάρη στη στάση του Ιβάνωφ, οι νέες γενιές στην Ελλάδα και την Πολωνία έχουν τη δυνατότητα να πραγματοποιούνται τα όνειρά τους, σε ελεύθερες χώρες».