Κυριακή, 21 Ιανουαρίου 2018

Το “κουμπί” που πάτησε ο Πούτιν και “πάγωσε” τη Δύση δεν έχει σχέση με πυρηνικά

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΛΙΑΤΣΟΥ*
Ως “παραμύθι” εν όψει των γιορτών για την αλλαγή του χρόνου φάνταζε η τελετή έναρξης του γιγάντιου εργοστασίου παραγωγής υγροποιημένου αερίου (LNG), στη ρωσική περιοχή Γιαμάλ, στην Αρκτική, πριν από ένα μήνα. Εκεί, στους -30 βαθμούς, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έχοντας στο πλευρό του τον υπουργό Ενέργειας της … Σαουδικής Αραβίας(!), πάτησε συμβολικά το κουμπί εφοδιασμού του γιγάντιου ρωσικού παγοθραυστικού τάνκερ, “Κριστόφ Ντε Μαρζαρί”! Το στήσιμο του μεγαλύτερου και πιο σύγχρονου τερματικού στη Γιαμάλ έκανε τους Ρώσους να νοιώθουν υπερήφανοι (μέγα τεχνολογικό επίτευγμα γαρ …) και εκείνους που ονειρεύονταν μονοπωλιακό έλεγχο της ιδιόμορφης αγοράς LNG, να παγώνουν λες και τους κτύπησε η παγωνιά της Αρκτικής!


Αλλά τι αλλαγή χρόνου θα είχαμε χωρίς συνέχιση του “παραμυθιού”… Στις αρχές της δεύτερης βδομάδας του νέου χρόνου ήρθε η είδηση ότι το ρωσικό φορτίο LNG που πρόλαβε να μεταπωληθεί δυο φορές πριν φθάσει σε βρετανικό λιμάνι, αφού μεταφορτώθηκε στο γαλλικό LNG-τάνκερ Gaselus, πήρε το δρόμο για συνέχιση του ταξιδιού του στην άλλη πλευρά του Βόρειου Ατλαντικού, στη Βοστόνη των ΗΠΑ! Η πορεία τoύ “πολιτικά λάθους” ρωσικού φορτίου κατέδειξε το οφθαλμοφανές: Η αγορά του υγροποιημένου αερίου, σε αντίθεση με το φυσικό αέριο των αγωγών, είναι πολύ ευέλικτη και εκπίπτει των όποιων πολιτικών συγκυριών. Απλά φάνηκε πως οι πατέρες της λεγόμενης σχιστολιθικής επανάστασης στο LNG συνειδητοποίησαν πως ανταγωνισμό με τις ρωσικές εταιρείες θα έχουν όχι μόνο στο προνομιακό τους χώρο των αγορών της Ν.Α. Ασίας αλλά και στο… γηπεδό τους!

Δεύτερο στοιχείο της συνέχισης του πρωτοχρονιάτικου “παραμυθιού” είναι η είδηση της συμφωνίας συμμετοχής της γνωστής εταιρείας της Νορβηγίας Kvaerner στην κατασκευή των επίγειων τμημάτων του αγωγού μεταφοράς φ.α. από τη Ρωσία στη Γερμανία μέσω της Βαλτικής, του Nord Stream-2. Στην επίσημη ανακοίνωση αναφέρεται ότι η νορβηγική εταιρεία έχει υπογράψει συμβόλαιο με την κοινοπραξία Nord Stream-2 για την κατασκευή των επίγειων υποδομών, το στήσιμο των αγωγών και των σταθμών συμπίεσης του φ.α. στη ροή μέσα στους αγωγούς! Το 30% των μετοχών της Kvaerner ανήκει στο νορβηγικό δημόσιο, άρα η Νορβηγία έστω έμμεσα συμμετέχει σε ένα έργο κατασκευής που το πολεμάνε οι γείτονές της, η Σουηδία και η Δανία κόντρα στις επιλογές της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Αυστρίας και της Ολλανδίας, εταιρείες των οποίων εμπλέκονται στο έργο. Και απ΄ ό,τι φαίνεται, λοιπόν, εκπίπτουν και τα τελευταία προσχήματα και αιτιάσεις περί “οικολογικού κινδύνου”. Ο επίσημος εκπρόσωπος της Kvaerner απαντά: Στα έργα που μετέχουμε επιδιώκουμε να εκμηδενίζουμε τον κίνδυνο για τους ανθρώπους και το περιβάλλον. Το ίδιο και ο εταίρος μας η Nord Stream-2 δίνει ιδιαίτερη προσοχή στα θέματα ασφαλείας των ανθρώπων και σεβασμού του περιβάλλοντος!

Μόλις έγινε γνωστή η είδηση της συνεργασίας αυτής, ένα μεγάλο μέρος των ΜΜΕ της Σκανδιναβίας έσπευσε να κατηγορήσει τη Νορβηγία ότι «ρίχνει νερό στο μύλο του Πούτιν ώστε να τσακίσει την ουκρανική οικονομία …»! Στη δε Ουκρανία, όπως ήταν αναμενόμενο, εν μέσω υστερίας έκαναν λόγο για «νορβηγική προδοσία»!

Πέρα όμως από τις φωνασκίες και τις αναπόδεικτες κατηγορίες, ένα πράγμα είναι καθαρό, αυτό που αναφέρει και η ανακοίνωση της Kvaerner: ο αγωγός που έχει σχεδιαστεί από τον πυθμένα της Βαλτικής γίνεται για να εξασφαλίσει τη σίγουρη, σταθερή, απρόσκοπτη και συμφέρουσα προμήθεια της ευρωπαϊκής αγοράς με φ.α.!

Στην Ελλάδα, αν κάποιος κλείσει τα αυτιά του στις διάφορες “σειρήνες” και μελετήσει το γενικό στρατηγικό σχέδιο της Ρωσίας για όλα όσα αναφέρει ο εκπρόσωπος της Νορβηγίας, θα γίνει κατανοητό ότι το σχέδιο αυτό μπορεί να θεωρηθεί ολοκληρωμένο μόνο αν κατασκευαστεί και ο Νότιος αγωγός. Το σχέδιο αυτό έχει εκπονηθεί πολύ πριν την κρίση στην Ουκρανία και πηγάζει από την πραγματικότητα που υπάρχει και όχι από κάποια “τιμωρητική διάθεση” της Μόσχας έναντι του Κιέβου. Απλά, ο παλιός σοβιετικός αγωγός έχει 45 χρόνια ζωής, τα 3/4 αυτού που βρίσκονται στο έδαφος της Ρωσίας έχουν εκμοντερνιστεί και σε αυτό επενδύονται 2 δισ. δολ. το χρόνο. Στο ουκρανικό τμήμα του αγωγού, τα τελευταία 26 χρόνια δεν έχει επενδυθεί για τη συντήρηση ούτε ένα δολ.! Ο αγωγός αποτελεί εν δυνάμει, ” πεδίο βολής”!

Στην Ελλάδα δεν θα πρέπει -μετά και τις εξελίξεις με τη Νορβηγία- να υπάρχει αμφιβολία ότι και ο Νότιος αγωγός θα ολοκληρωθεί. Ήδη έχουν τοποθετηθεί πάνω από 800 χιλιόμετρα στον πυθμένα της Μαύρης θάλασσας. Η διακλάδωση προς την Τουρκία θα είναι έτοιμη μέσα στο ΄18. Η άλλη που θα τραβάει προς την ευρωπαϊκή αγορά μπορεί και πρέπει να περνά μέσα απο το ελληνικό έδαφος, αυτός είναι ο τελευταίος σχεδιασμός της ρωσικής Gazprom. Μπορεί όμως και να μη περνάει! Οι γείτονες Βούλγαροι κάνουν τώρα τα πάντα για να διορθώσουν το λάθος και να νεκραναστήσουν αυτό που οι ίδιοι “σκότωσαν” το 2014 υποκύπτοντας στις “σειρήνες”! Αυτό και μόνο πρέπει να αποτελέσει μάθημα προς αποφυγή επανάληψης του ίδιου λάθους, αυτή τη φορά όχι από τους Βούλγαρους. Οι “σειρήνες” είναι πάντα οι ίδιες. Το θέμα είναι να βρεθεί ο σύγχρονος Οδυσσέας !

* Ο Δημήτρης Λιάτσος είναι διδάκτωρ Φιλοσοφίας, Διεθνολόγος
militaire.gr