Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

ΡΗΞΙΚΕΛΕΥΘΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. : ΠΑΝΕΘΝΙΚΟΣ ΕΝΙΑΙΟΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΣ ΧΩΡΟΣ


Το ''Defencenet'' αναφέρεται σε εκτενή ανάρτησή του στην πρόταση που κατέθεσε το ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α προς καθιέρωση ενός ενιαίου ενεργειακού δόγματος μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου. Η καινοτόμος πρόταση υπεβλήθη στη βάση μιας μακροπρόθεσμης πανεθνικής υψηλής στρατηγική, από τον αμυντικό αναλυτή και πρόεδρο του ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α. Σταύρο Καρκαλέτση, κατά τη διάρκεια του συνεδρίου «Ενεργειακή Ασφάλεια και Άμυνα» στις 24 Ιανουαρίου αστην Αθήνα. Ο στόχος-όραμα στην τελική του φάση θα περιλαμβάνει έναν χώρο που θα καλύπτει μια τεράστιας αξίας θαλάσσια έκταση, από τα στενά του Οτράντο στην Αδριατική μέχρι τη θάλασσα της Λεμεσσού και της Αμμοχώστου, με θαλάσσια σύνορα από τη Ιταλία μέχρι το Ισραήλ και το Λίβανο, με κατακόρυφα αναβαθμιζόμενη την γεωστρατηγική αξία του Έθνους. Ακολουθεί το κείμενο του ''Defencenet'':
Για την ανάγκη καθιέρωσης ενός ενιαίου ενεργειακού δόγματος μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου έκανε λόγο ο Σταύρος Καρκαλέτσης, αμυντικός αναλυτής και πρόεδρος του ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α, μιλώντας κατά τη διάρκεια του συνεδρίου «Ενεργειακή Ασφάλεια και Άμυνα». Ένα χώρο που θα καλύπτει μια τεράστιας αξίας θαλάσσια έκταση, από τα στενά του Οτράντο στην Αδριατική μέχρι τη θάλασσα της Λεμεσσού και της Αμμοχώστου. Θαλάσσια σύνορα από τη Ιταλία μέχρι το Ισραήλ και το Λίβανο, με κατακόρυφα αναβαθμιζόμενη την γεωστρατηγική μας αξία. Πιο συγκεκριμένα ο Σταύρος Καρκαλέτσης ανέφερε:

«Μια πολιτική υπέρ της ΑΟΖ απαιτεί προϋποθέσεις και άξονες. Η ΑΟΖ θέλει εργαλεία υπεράσπισής της. Τα έχουμε; Φοβάμαι πως όχι. Η αποτροπή της χώρας βαίνει μειούμενη, και απαιτούνται λύσεις ανάγκης, σε θάλασσα και αέρα. Παρά την κρίση, μπορούν να γίνουν κάποια πράγματα, αφού βεβαίως θέλουμε να προχωρήσουμε στα της ΑΟΖ.Τι χρειάζεται πρωτίστως; Οι παθογένεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, οι φοβίες και οι εξαρτήσεις, να μην μεταφερθούν και στην ενεργειακή πολιτική. Μια πολυσχιδής ενεργειακή διπλωματία, οφείλει να εργαστεί σφαιρικά και συνολικά.
Όλοι θα θέλαμε πχ, στην επικείμενη αποκρατικοποίηση ΔΕΠΑ/ΔΕΣΦΑ, να κρατήσουμε τουλάχιστον το 51%. Αυτό είναι το εθνικά ορθό. Και βεβαίως, μόνο κριτήριο: Όποιος κάνει την καλύτερη προσφορά. Από την ώρα όμως που ο λαός μας πεινάει και κρυώνει, και η μνημονιακή σπάθη κρέμεται από πάνω μας, αν η κυβέρνηση αποφασίσει πως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα του 51%, τουλάχιστον ας επιδιώξει, σε οποιονδήποτε επιλεγεί, από οποιαδήποτε χώρα, να αποσπάσει ευρύτερες μορφές συνεργασίας, και πέρα από την ενέργεια: Στις επενδύσεις, στον τουρισμό, στην άμυνα. Η Ελλάδα, πλάι στις παλιές της συμμαχίες, χρειάζεται και νέες, νέους γεωστρατηγικούς εταίρους.

Είναι πολύ σημαντικό να προχωρήσουμε Αθήνα και Λευκωσία σε ένα κοινό ενεργειακό δόγμα, αφού αυτό του ενιαίου αμυντικού χώρου πέθανε. Έργοις συμπαράταξη, όχι λόγοις συμπαράσταση. Προτείνω κοινό θεσμικό συντονιστικό όργανο, ένα ανώτατο συμβούλιο συνεργασίας Ελλάδος-Κύπρου που θα χαράζει εφ' εξής κοινή, συντονισμένη υψηλή στρατηγική, κι όχι μόνο στην ενέργεια. Όραμα σε βάθος χρόνου: Ενοποιημένος, κατ΄αρχάς ενεργειακά, χώρος, με τις ΑΟΖ Ελλάδος και Κύπρου λειτουργικά ενοποιημένες, ώστε ως Έθνος να ελέγχουμε -στο μέτρο του δυνατού πάντα- μια τεράστιας αξίας θαλάσσια έκταση, από τα στενά του Οτράντο στην Αδριατική μέχρι τη θάλασσα της Λεμεσσού και της Αμμοχώστου. Θαλάσσια σύνορα από τη Ιταλία μέχρι το Ισραήλ και το Λίβανο, με κατακόρυφα αναβαθμιζόμενη την γεωστρατηγική μας αξία».