Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Η καλή μέρα, λένε, φαίνεται από την αρχή. Η καλή μέρα στον παρόντα «διπλωματικό πυρετό» περί το όνομα της πΓΔΜ επίσης φάνηκε από την αρχή, με την ίδια την κυβέρνηση να διακηρύσσει ότι μπορεί να βρεθεί λύση, εφόσον οι Σλαβομακεδόνες αποδεχθούν ότι δεν είναι οι μοναδικοί απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου! (δηλώσεις Πρωθυπουργού στο Βελιγράδι). Είναι δηλαδή απόγονοι, αλλά όχι οι μόνοι. (Βεβαίως, για να είμαστε δίκαιοι, η έλλειψη γνώσης και η ασυναρτησία δεν είναι προνόμιο των κυβερνητικών, εκτείνεται σε όλο το πολιτικό φάσμα και σε πολλούς που φιλοδοξούν τώρα να ηγηθούν του νέου «Μακεδονικού Αγώνα».
Φαίνεται ότι, εκτός από άλλες, πολύ πρωτότυπες συμβολές της στην ελληνική πολιτική ιστορία, η παρούσα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-Αν.Ελλ. έχει κάνει και μεγάλες ανακαλύψεις στον τομέα της ιστορικής επιστήμης.  Κερδίζει επάξια μια πολύ καλή θέση στον συναγωνισμό των ελληνικών πολιτικών δυνάμεων ποια θα καταφέρει να επιφέρει τη μεγαλύτερη ζημιά στη χώρα.
Μέχρι τώρα, όλοι οι ιστορικοί ανεξαιρέτως, αλλά και ο ίδιος ο ιστορικός ηγέτης των Σλαβομακεδόνων Κίρο Γκλιγκόρωφ, πίστευαν ότι ο Μέγας Αλέξανδρος πέθανε 900 χρόνια πριν εμφανισθούν τα σλαβικά φύλα στη Βαλκανική. Τώρα μαθαίνουμε ότι δεν συνέβη αυτό. Δύο τινά έχουν συμβεί και αναμένουμε με αδημονία από τον κ. Πρωθυπουργό, ή, εναλλακτικά, από τον Υπουργό Εξωτερικών, να μας πουν τι ακριβώς έχει γίνει.

Φανταζόμαστε εξάλλου ότι, δεδομένου ότι η εξωτερική πολιτική δεν είναι ακριβώς η σπεσιαλιτέ του κ. Τσίπρα, οπωσδήποτε θα ρωτάει και τον κ. Κοτζιά (που είναι και ο θεσμικός του ρόλος) τι να λέει και τι να μη λέει.

Η μία πιθανότητα είναι ο Μέγας Αλέξανδρος να έζησε πάνω από 1000 χρόνια μετά την υποτιθέμενη χρονολογία θανάτου του (εξ ου και δικαιολογούνται τελικά απολύτως οι ερωτήσεις της Γοργόνας αν ζει!). Αν αυτό συνέβη είναι όντως ένα θαύμα πιο εντυπωσιακό από αυτά που περιγράφει η Αγία Γραφή, αλλά και από την επικείμενη «έξοδο από τα Μνημόνια». Ανοίγει νέους δρόμους όχι μόνο στην ιστορική, αλλά και στην ιατρική επιστήμη και τη βιολογία.
Μια δεύτερη πιθανότητα είναι ότι οι Σλάβοι εμφανίσθηκαν χίλια χρόνια νωρίτερα στα Βαλκάνια, απ΄ό,τι έως τώρα νομιζόταν, αλλά κανείς δεν τους πήρε χαμπάρι, ώσπου να σχηματισθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-Αν.Ελλ. στην Αθήνα.
Τα λάθη και η ερμηνεία τους
Ελπίζουμε ότι επρόκειτο περί απλού λάθους και όχι για κάτι πολύ χειρότερο, ότι δηλαδή με δική του πρωτοβουλία ο Πρωθυπουργός απέδωσε στους Σλαβομακεδόνες ιδιότητα κληρονόμων της αλεξανδρινής παράδοσης. ‘Η, ακόμα χειρότερο, ότι κάποιος τον έσπρωξε επιδέξια να το κάνει, στα πλαίσια της παράξενης «εθνομηχανικής» μιας ανερχόμενης και ολοκληρωτικής Αυτοκρατορίας. Η οποία Αυτοκρατορία διαθέτει ασφαλώς τον τρόπο να χώνει τους ανθρώπους της δίπλα στους φιλόδοξους μεν, τόσο ελλειμματικούς δε πολιτικούς του κόσμου μας.
Γιατί δεν είναι το μόνο «λάθος». Και στην Ιερουσαλήμ όταν πήγε ο κ. Τσίπρας υπέγραψε στο βιβλίο επισκεπτών του Μουσείου του Ολοκαυτώματος χαρακτηρίζοντάς την «πρωτεύουσα του Ισραήλ», σε αντίθεση με πάγια θέση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής επί δεκαετίες.
Και ως λάθος βέβαια αυτό με τον Μεγαλέξανδρο είναι συγκλονιστικό, αποκαλύπτοντας δύο βασικές αλήθειες για την ηγεσία της σημερινής κυβέρνησης:
Πρώτον, την έκταση της επικίνδυνης έλλειψης γνώσεων, για να μην πούμε κάτι χειρότερο, που θα ήταν και ακριβέστερο, η οποία την διακρίνει, γεγονός που την καθιστά, εκτός των άλλων, και ευκολότατα χειραγωγίσιμη. Εμείς δεν πιστεύουμε ότι ο κ. Τσίπρας ήθελε να καταλήξει στην υπογραφή του τρίτου μνημονίου και την πανωλεθρία του 2015. Ένας από τους λόγους που διευκόλυναν αυτό το τραγικό αποτέλεσμα, αναγκαία (αν και όχι ικανή από μόνη της) συνθήκη, ήταν και η απίστευτη έλλειψη οποιασδήποτε σοβαρότητας από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ στο σύνολό της.
Όταν δεν διαμορφώνεις δικό σου σχέδιο, δικές σου στρατηγικές, δικά σου επιτελεία, τότε γίνεσαι, ακόμα κι αν δεν το θέλεις, όργανο δυνάμεων των οποίων τις επιδιώξεις ούτε καν μπορείς να ελέγξεις. Τότε, ακόμα κι αν ανακαλύψεις ότι σε ξεγέλασαν, ότι σε οδηγούν σε λάθος μονοπάτια, δεν έχεις πια τον τρόπο να αλλάξεις κατεύθυνση, σου λείπουν τα εργαλεία και οι άνθρωποι.
Ουδέποτε έγινε μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, προτού αναλάβει την εξουσία, οποιαδήποτε σοβαρή συζήτηση για το πρόγραμμα του κόμματος και την πολιτική του σε όλα τα θέματα. Τα στελέχη του απέφυγαν τέτοια συζήτηση όπως ο διάβολος το λιβάνι, φοβούμενα ότι δεν θα αποδείξει παρά την έκταση της ανεπάρκειάς τους. Ο ίδιος ο κ. Δραγασάκης, υπεύθυνος της Επιτροπής Προγράμματος, απομάκρυνε από την Επιτροπή του και οποιονδήποτε κάπως κάτι καταλάβαινε, χρησιμοποιώντας τις κλασικές σταλινικές μεθόδους με τις οποίες και ο ίδιος και ο κ. Κοτζιάς έχουν γαλουχηθεί από τα μικράτα τους.
Το αποτέλεσμα; Όταν προ των εκλογών του 2015, έπρεπε επιτέλους να παραχθεί ένα πρόγραμμα, με εντολή Δραγασάκη, είχε αναλάβει να δώσει την τελική μορφή ένας άνθρωπος που νόμιζε ότι ο ΟΗΕ είναι μη κυβερνητική οργάνωση. Το αντίστοιχο στην ιατρική είναι να μπερδεύει, κάποιος που παριστάνει τον γιατρό, το νεφρό με το συκώτι!
Τα ίδια έγιναν και σε ότι αφορούσε τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές και τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στην ελληνική οικονομία, το κράτος και την κοινωνία. Και επειδή δεν υπήρχε πρόγραμμα, αλλά κάποια πολιτική έπρεπε να ακολουθηθεί, υιοθετήθηκε η μέθοδος του outsourcing από τον κ. Τσίπρα και τους φίλους του.