Δευτέρα, 12 Μαρτίου 2018

Οι «όμηροι» και ο υβριδικός πόλεμος εναντίον της Ελλάδας

Γράφει η Ιωάννα Ηλιάδη  –    Οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου ότι οι δυο Έλληνες στρατιωτικοί είναι «όμηροι» του Ερντογάν, σίγουρα προκάλεσαν αίσθηση. Εμπεριέχουν, ωστόσο μια πικρή αλήθεια. Ο όρος «όμηρος» συνδέεται με πολεμικές επιχειρήσεις, καθώς αναφέρεται σε «αιχμάλωτο» που δεν παραδίδεται εάν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματα που θέτει η πλευρά που τον έχει συλλάβει. Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς αναφέρεται στην προκλητική κίνηση της Τουρκίας και στην «προσπάθεια δημιουργίας χαμηλής έντασης κρίσης«. Είναι όμως πόλεμος; Με […]
Οι πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου ότι οι δυο Έλληνες στρατιωτικοί είναι «όμηροι» του Ερντογάν, σίγουρα προκάλεσαν αίσθηση. Εμπεριέχουν, ωστόσο μια πικρή αλήθεια. Ο όρος «όμηρος» συνδέεται με πολεμικές επιχειρήσεις, καθώς αναφέρεται σε «αιχμάλωτο» που δεν παραδίδεται εάν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματα που θέτει η πλευρά που τον έχει συλλάβει. 
Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς αναφέρεται στην προκλητική κίνηση της Τουρκίας και στην «προσπάθεια δημιουργίας χαμηλής έντασης κρίσης«. Είναι όμως πόλεμος; Με την παραδοσιακή έννοια του όρου, σίγουρα δεν είναι καθώς δεν υπάρχει σύγκρουση των δυνάμεων των δυο χωρών. Ωστόσο, μια από τις σύγχρονες μορφές πολέμου, είναι αυτή που αποκαλείται υβριδικός πόλεμος. Έχει άραγε η υπόθεση των δυο συλληφθέντων στρατιωτικών χαρακτηριστικά υβριδικού πολέμου;
Κατ΄αρχήν, σύμφωνα με την διεθνή βιβλιογραφία ο υβριδικός πόλεμος είναι ένας πόλεμος ισχύος και επιρροής. Το πεδίο διεξαγωγής του δεν είναι μόνο το παραδοσιακό πεδίο της μάχης, αλλά κυρίως η κοινή γνώμη τόσο σε τοπικό επίπεδο, όσο και σε διεθνές. 
Στην περίπτωση των δυο στρατιωτικών υπάρχουν στοιχεία που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν μορφές υβριδικού πολέμου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα τα εθνικιστικά τουρκικά δημοσιεύματα που έκαναν λόγο για κατηγορίες περί κατασκοπείας, τα οποία με ιδιαίτερη ευκολία έτυχαν θερμής υποδοχής και κυρίως αναπαραγωγής στην ελληνική δημόσια σφαίρα. 
Όλες οι υποθέσεις περί απαγωγής από ελληνικό έδαφος, παγίδας και ετοιμότητας για πολεμική αναμέτρηση, που την περασμένη εβδομάδα πρωταγωνίστησαν κυρίως στη διαδικτυακή ενημέρωση, είναι πολύ πιθανό να αποτελούν το αποτέλεσμα επιχειρήσεων υβριδικού πολέμου με στόχο να καλλιεργηθεί κλίμα ηττοπάθειας και υποταγής του πληθυσμού της αντίπαλης χώρας. 
Το χαρακτηριστικό αυτών των σύγχρονων μορφών πολέμου είναι ότι έχουν μεγάλη διάρκεια και υπό αυτή την έννοια, η επιστροφή των δυο Ελλήνων στρατιωτικών δεν μπορεί να προσδιοριστεί χρονικά. Φαίνεται ότι θα κρατηθούν μέχρι να εξυπηρετηθούν τα σχέδια της τουρκικής πλευράς.

Τι κάνει η Ελλάδα

Η Ελλάδα διεθνοποιεί το πρόβλημα, καταγγέλλοντας την τουρκική συμπεριφορά στα διεθνή φόρουμ.  Ο υπουργός Εξωτερικών μάλιστα δηλώνει σήμερα σχετικά: «Η ελληνική διπλωματία, χωρίς φανφάρες και μεγαλοστομίες, κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες υπεράσπισης του εθνικού συμφέροντος καθώς και των δικαιωμάτων των Ελλήνων αξιωματικών. Καταγράφουμε τις προκλητικές συμπεριφορές της Τουρκίας σε βάρος μας όσο και σε βάρος τρίτων, όπως η επέμβαση της στη Συρία και στο Ιράκ, η κατάρριψη ρωσικού αεροπλάνου, οι πολύχρονες κρατήσεις Γερμανών υπηκόων, η διάθεση σύγκρουσης με τις ΗΠΑ. Καλούμε δε την Τουρκία να μην προσπαθήσει από μια τέτοια κατάσταση να δημιουργήσει ένα μεγάλο πολιτικό γεγονός και μια παρατεταμένη παραβίαση του διεθνούς δικαίου«.
Σε στρατιωτικό επίπεδο, η κίνηση του Αρχηγού ΓΕΣ Αλκιβιάδη Στεφανή να επισκεφθεί σήμερα τον Έβρο και να πάει στο δάσος στις Καστανιές, εκεί ακριβώς που σημειώθηκε το επεισόδιο, στέλνει μήνυμα αποφασιστικότητας. «Ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, Αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, επισκέφθηκε την Περιοχή Ευθύνης της 3ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας (3 Μ/Κ ΤΑΞ – «ΡΙΜΙΝΙ») και συγκεκριμένα το ΕΦ 1. Ο Αρχηγός παρακολούθησε δραστηριότητες του προσωπικού των τμημάτων της Προκάλυψης και διαπίστωσε το υψηλό ηθικό, τη γνώση της αποστολής και την ετοιμότητά του«, αναφέρει η σχετική ανακοίνωση.
Στη συνέχεια παρακολούθησε στην Αλεξανδρούπολη άσκηση με εθνοφύλακες, δηλαδή με πολίτες που είναι στρατιωτικά οργανωμένοι να πολεμήσουν για τα πάτρια εδάφη τους. Είναι ακριβώς αυτοί που θα σπεύσουν σε περίπτωση κρίσης να αντιμετωπίσουν πρώτοι τα  τουρκικά στρατεύματα. Και, τουλάχιστον όσον αφορά τις παραδοσιακές μορφές πολέμου, η Ελλάδα στον Έβρο θεωρείται ότι έχει και μεγάλη ισχύ πυρός, αλλά και το τακτικό πλεονέκτημα.

 https://slpress.gr