Τρίτη, 8 Μαΐου 2018

Το ΝΑΤΟ και ο επικίνδυνος επιτήδειος ταραχοποιός!!


Γράφει ο Παναγιώτης Καραφωτιάς
Είναι γνωστό ότι το ΝΑΤΟ ιδρύθηκε στο πλαίσιο του Κεφαλαίου VΙΙΙ του Χάρτη του ΟΗΕ (άρθρα 52,53) με σκοπό να συμβάλλει, σε περιφερειακό επίπεδο, στη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφαλείας σύμφωνα με τις αρχές και τους σκοπούς του ΟΗΕ, πάντοτε δε σε συνεργασία με το Συμβούλιο
Ασφαλείας. Εκείνο, όμως, που δεν φαίνεται να είναι γνωστό, είναι ότι ο Χάρτης του ΟΗΕ αναφέρεται σε «απειλή εναντίον της διεθνούς ειρήνης» (international peace) και όχι εναντίον της «παγκόσμιας ειρήνης» (world peace), δηλαδή όταν η απειλή περνάει τα σύνορα μιας χώρας. Και το ερώτημα είναι : Οι παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου και θαλάσσιου χώρου, οι απειλές και εχθρικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου για ΑΟΖ κ.λπ., το παράνομο τεχνητό τσουνάμι προσφύγων προς την Ελλάδα, η παραχάραξη και τουρκοποίηση ονομάτων ελληνικών νησιών (Ιμια),  η παράνομη φυλάκιση δυο Ελλήνων Αξιωματικών, η γενικότερη νέο-ιμπεριαλιστική τακτική του νέο-Σουλτάνου εναντίον της Ελλάδας και η φαλκίδευση της ιστορίας (ακόμη και τον ‘Ομηρο προσπαθούν να εκτουρκέψουν), καθώς  και η σύγχρονη γενοκτονία Κούρδων στη Συρία και η μυστική συνεργασία με το ISIS κ.λπ., δεν αποτελούν σαφείς αποδείξεις περί απειλής εναντίον της διεθνούς ειρήνης; Κι όμως, ενώ η αρμοδία Οργάνωση, το ΝΑΤΟ (πέραν, βέβαια, του ΟΗΕ που κάποια ισχυρά συμπλέγματα τον έχουν αποδυναμώσει), θα έπρεπε να είχε ευαισθητοποιηθεί και κινητοποιηθεί από την πρώτη στιγμή,  ως σύγχρονος Πιλάτος «νίπτει τα χείρας του»!
Τουλάχιστον η ΕΕ εξακολουθεί να τηρεί σωστή στάση και να αντιδρά στην εισδοχή της Τουρκίας στην ΕΕ λόγω των γνωστών κατάφωρων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.λπ., αλλά στην προκειμένη περίπτωση το ΝΑΤΟ αποτελεί το κατεξοχήν αρμόδιο διεθνές όργανο να προσφέρει λύση, που, δυστυχώς, τηρεί πολιτική δυο μέτρων και δυο σταθμών, έτοιμο, όπως και στο Κυπριακό κ.α., να θυματοποιήσει το πιο ευάλωτο μέρος προσποιούμενο ότι αγνοεί τις παραπάνω κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Τουρκία, που αποτελούν casus belli! Μήπως, όμως, τελικά, αυτό θέλουν κάποια προνομιούχα διεφθαρμένα κερδοσκοπικά εξοπλιστικά κ.λπ. κυκλώματα; Οι ανθρωποθυσίες από την αρχαία εποχή επιστρέφουν υπό άλλη μορφή. Και το ΝΑΤΟ “ποιεί την νήσσαν”! Και οι απλοί Ελληνες πολίτες αναρωτιούνται: Τόσες θυσίες που η Ελλάδα έχει υποστεί και υπόκειται (ας αναλογισθούμε δε και το τεράστιο κόστος για την αγορά εξοπλιστικών συστημάτων από κράτη του ΝΑΤΟ ακριβώς εξαιτίας των τουρκικών απειλών) για τη Συμμαχία, πήγαν στο βρόντο;
Όμως, αν κάποιος αναλογισθεί την εκτός των προνοιών του ΟΗΕ επεμβάσεις του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια και στη Μ. Ανατολή, δεν θα παραξενευτεί αν ξανασυμβεί κάτι ανάλογο, και αν ενδεχομένως προκατασκευασθούν «αίτια» επέμβασης όπως στις παραπάνω περιπτώσεις (και ίσως και στην υπόθεση χημικών στη Συρία). Και ισχύει διαχρονικά το περιβόητο :  «Η ισχύς δημιουργεί δίκαιο» (“might makes right”). Επιστροφή στο Μεσαίωνα!
Βέβαια, υπάρχουν ορισμένα αξιώματα στις Διεθνείς Σχέσεις που εξηγούν  τα παραπάνω φαινόμενα: 1) Το κρατούν σύστημα στυγνού ανταγωνισμού δεν μπορεί να επιβιώσει δίχως αντιπάλους, εχθρούς, οπόταν τους δημιουργεί για να προκαλούν συγκρούσεις, διαίρει και βασίλευε κ.λπ. Και κράτη όπως η Τουρκία, που παίζει διαχρονικά το ρόλο του επιτήδειου ταραχοποιού (troublemaker) και  προβοκάτορα (η σταθερή της αστάθειας και όχι «ο επιτήδειος  ουδέτερος»), είναι «αναγκαία» στο φρικτό και ανελέητο παιχνίδι εξουσίας. 2) Η ισχύς του δόρατος της εξωτερικής πολιτικής των ισχυρών κρατών είναι η διαφθορά άλλων ώστε να τις υποδουλώνουν κι εκμεταλλεύονται (όρα Ελλαδούλα). 3) Η ισχύς μοιάζει με τον αέρα, όπου βρει κενό το καλύπτει (όρα πάλι Ελλαδούλα). Αυτά, υποτίθεται, είναι γνωστά στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ.
Όμως, υπάρχει και η εξής σημαντική παράμετρος: Εχουν οι αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες ενημερώσει με κατάλληλα διαβήματα κ.λπ. τις ηγεσίες των κρατών-μελών του ΝΑΤΟ (αλλά και την ΕΕ και τον ΟΗΕ) καθώς και τον Ελληνισμό της Διασποράς, για τα όσα επικίνδυνα παράνομα πράττει η Τουρκία, και αν ο γγ και το Συμβούλιο του ΝΑΤΟ έχουν αποφασίσει - ως οφείλουν - να προειδοποιήσουν την Τουρκία για τις πιθανές αρνητικές, γενικά, επιπτώσεις της πολιτικής της, και να την προτρέψουν να αλλάξει τακτική γιατί, διαφορετικά, θα πρέπει να υποστεί κυρώσεις  κ.λπ.; ΄Η το ΝΑΤΟ θα ανέχεται την αναίσχυντη προκλητικότητα της Τουρκίας με το σαθρό επιχείρημα ότι θα την «χάσουν» (και πότε την είχαν; Μόνον όταν εκβιαστικά μασάει καλά συνεργάζεται υποκριτικά ώσπου να βρει νέο νταβατζή) από την Οργάνωση και θα πάει με τους τεχνητούς «εχθρούς»; (Με το ίδιο επιχείρημα χάσαμε τη Βόρεια Ηπειρο). Τελικά, δεν ενδιαφέρει την ηγεσία και τα μέλη του ΝΑΤΟ ότι έχει σοβαρά μειωθεί το κύρος, ο σεβασμός και η εμπιστοσύνη στην Οργάνωση, και μόνον με την στρατιωτική και οικονομική ισχύ της επιβάλλει τη θέλησή της σε πολλές περιπτώσεις; Ο δε γγ, πολιτικός ωραίας, δημοκρατικής χώρας, δεν σκέφτεται και την προσωπική του υστεροφημία και κηλιδώνει την εικόνα του;   Στη δε περίπτωση της Ελλάδας, μήπως τραγικά ισχύει το «με τέτοιους φίλους, τι να τους κάνεις τους εχθρούς;»
«Aρετή και τόλμη θέλει η ελευθερία» και, συνεπώς, οι ηγέτες μας ας αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και των ευθυνών τους και ας πράξουν, με ενότητα, ρεαλιστική στρατηγική και ομοψυχία, το πατριωτικά ΔΕΟΝ!       

www.elzon.gr