Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2018

Εκπαίδευση ΠΑ: Παρά το βαρύ πένθος, στο βάθος φαίνεται μια αχτίδα ελπίδας…


Την ώρα που η Πολεμική Αεροπορία ετοιμάζεται να κηδέψει το δικό της παιδί που χάθηκε τόσο άδικα στο δυστύχημα με το εκπαιδευτικό T-2 Buckeye, το ενδιαφέρον είναι φυσιολογικό να στρέφεται στον στόλο των εκπαιδευτικών αεροσκαφών που χρησιμοποιεί για την εκπαίδευση των Ιπταμένων της. Κι αν το ερώτημα που θα τεθεί είναι εάν είναι δυνατό, εν μέσω μιας τόσο «μαύρης» ημέρας, να μπορέσει κανείς να διακρίνει κάποιο ψήγμα αισιοδοξίας, η απάντηση είναι «ευτυχώς ναι».

Ο σμηναγός Βασιλείου δυστυχώς δεν πρόκειται να επιστρέψει και θα λείψει από όλους όσοι τον γνώριζαν. Πάνω από όλα βέβαια θα λείψει από την όμορφη οικογένειά του και τα δυο του παιδιά. Κι όπως έχει αποδειχθεί, η συνειδητοποίηση ότι ο άνθρωπός σου έχασε τη ζωή του στο πλαίσιο της εκτέλεσης των καθηκόντων του για να είναι έτοιμος να υπερασπίσει την πατρίδα, δεν αρκεί για να γιατρέψει το ψυχολογικό τραύμα.
Η παλαιότητα των αεροσκαφών που χρησιμοποιεί εξ ανάγκης η Πολεμική Αεροπορία, δεν έχει αφήσει τα στελέχη της με «τα χέρια σταυρωμένα». Όπως αναφέραμε σε σχετικά πρόσφατη ανάρτησή μας, εξετάστηκε κάθε λογής εναλλακτική λύση και μία από αυτές έχει προκριθεί…
Γράφαμε χαρακτηριστικά, ότι «η αδυναμία προμήθειας ενός σύγχρονου εκπαιδευτικού αεροσκάφους για τις ανάγκες των Ιπταμένων της Πολεμικής Αεροπορίας, οδήγησε σε μια κατά τα φαινόμενα έξυπνη λύση ανεκτού ετήσιου οικονομικού κόστους, με την ανάθεση σε ιδιώτες της παροχής εκπαιδευτικού αεροσκάφους, οι οποίοι με τη σειρά τους θα «πουλάνε εκπαίδευση» στην Πολεμική Αεροπορία με συγκεκριμένο κόστος ανά Ιπτάμενο».
Παρά τη «γκρίνια» που εκφράζαμε στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ, καθώς φαινόταν να προκρίνεται η «λύση» της επιλογής παμπάλαιων αεροσκαφών για την εκπαίδευση μιας από τις πιο ετοιμοπόλεμες αεροπορικές δυνάμεις του κόσμου, της ελληνικής, η εξέλιξη απέδειξε ότι τα στελέχη της Πολεμικής Αεροπορίας, για μια ακόμη φορά, δεν χρειαζόντουσαν κανέναν για να τους υποδείξει τη δουλειά τους.
Οι «ζυμώσεις» στο εσωτερικό του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας και του υπουργείου Εθνικής Άμυνας γενικότερα, οδήγησαν σε αυτό που φαινόταν και σε μας αυτονόητο, στην επιλογή δηλαδή ενός κορυφαίου αεροσκάφους που θα βγάλει τις νέες γενιές των πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας και ιδιαίτερα αυτούς που θα πετάνε με τα υπερσύγχρονα F-16V (Viper).
Όπως πληροφορηθήκαμε, το Ανώτατο Αεροπορικό Συμβούλιο (ΑΑΣ) έχει ήδη συγκληθεί και έχει λάβει απόφαση να εισηγηθεί την αντιγραφή του πολύ επιτυχημένου καναδέζικου μοντέλου, το οποίο στην Ελλάδα θα αναλάβει η ίδια εταιρία να το υλοποιήσει, προσφέροντας για εκπαίδευση τη μια από τις όχι πολλές διαθέσιμες λύσεις.
Αυτή θα αφορά τα υπερσύγχρονα ιταλικά εκπαιδευτικά αεροσκάφη M-346 Master, τα οποία έχουν ήδη προμηθευθεί ορισμένες από τις κορυφαίες αεροπορικές δυνάμεις στον κόσμο, πέραν της ιταλικής, όπως η ισραηλινή, η σιγκαπουριάνικη και η πολωνική.
Ενδεικτικό της αξίας και επιχειρησιακής του αξιοπιστίας, το αεροσκάφος είναι και στους «φιναλίστ» αναμένοντας την τελική επιλογή για το νέο εκπαιδευτικό αεροσκάφος της αμερικανικής Αεροπορίας (USAF), αν και στη συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχει και η «πολιτική παράμετρος», αφού είναι πολύ πιθανή η επιλογή αμερικανικής υποψηφιότητας.
Η ταχεία διεκπεραίωση της υπόθεσης αυτής και η έναρξη υλοποίησης των σχεδίων, δεν θα λύσει μόνο ένα από τα πιο αγχωτικά προβλήματα για την ηγεσία του ΓΕΑ τα τελευταία χρόνια, αλλά και θα μετατρέψει σταδιακά την αεροπορική βάση της Καλαμάτας σε διεθνές αεροπορικό κέντρο.
Η Πολεμική Αεροπορία θα έχει σημαντικά οφέλη και απόσβεση κόστους, καθώς οι πληροφορίες θέλουν να υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από χώρες του Κόλπου και όχι μόνο για την εκπαίδευση Ιπταμένων τους στην Καλαμάτα από τους πολύπειρους Έλληνες εκπαιδευτές.
Κάθε εκπαίδευση ξένου πιλότου θα αποφέρει σημαντικά ποσά στο ταμείο της Πολεμικής Αεροπορίας. Δική μας υποκειμενική εκτίμηση είναι, ότι εάν η διαδικασία αυτή ξεκινήσει, είναι θέμα χρόνου να εξελιχθεί σε μια εξαιρετικά κερδοφόρα επιλογή για το ΓΕΑ, που θα μπορέσει να δρομολογήσει την κάλυψη και άλλων αναγκών.
Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας στον συγκεκριμένο τομέα είναι πολλαπλά. Θα ήταν άδικο να μη γίνει αναφορά και στον Έλληνα υπουργό Εθνικής Άμυνας, Πάνο Καμμένο, ο οποίος η αλήθεια είναι ότι το συγκεκριμένο θέμα «το είχε πιάσει» από την αρχή και πίεζε στην κατεύθυνση μιας επαναστατικής λύσης στο πρόβλημα της εκπαίδευσης στην Πολεμική Αεροπορία.
Κατά συνέπεια, σε μια πολύ πένθιμη μέρα λόγω της απώλειας ενός επίλεκτου στελέχους της Πολεμικής Αεροπορίας, μπορεί να υποστηριχθεί ότι… κάπου στο βάθος ίσως υπάρχει μια αχτίδα ελπίδας για ένα καλύτερο αεροπορικό μέλλον.
Δε χρειάζεται να πούμε εμείς ότι το όνομα «Σμηναγός Βασιλείου» θα πρέπει να δοθεί σε κάτι που θα δημιουργηθεί στην αεροπορική βάση της Καλαμάτας στο πλαίσιο της προσπάθειας για τη δραματική αναβάθμιση της εκπαίδευσης στην Πολεμική Αεροπορία, που θα αποτελούσε την επόμενη αποστολή του έμπειρου αλλά τόσο άτυχου Έλληνα πιλότου που πέρασε στην αεροπορική Ιστορία του τόπου…

 https://www.defence-point.gr/