Κυριακή, 21 Οκτωβρίου 2018

Οι τάσεις, οι στόχοι και οι επιδιώξεις στο ΝΑΤΟ μετά την εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ!

Την Τετάρτη 17/10 το ΚΕΔΙΣΑ διοργάνωσε εκδήλωση με θέμα "Το ΝΑΤΟ στην εποχή του Τραμπ". Παραθέτουμε την διάλεξη του Αντγου (ε.α.) Λάμπρου Τζούμη στην εν λόγω  εκδήλωση.

Του Αντγου (ε.α.) Λάμπρου Τζούμη


Επειδή γίνονται πολλές συζητήσεις σχετικά με την αλλαγή προσανατολισμού του ΝΑΤΟ μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τράμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν θέλουμε να έχουμε την επίσημη άποψη θα πρέπει να μελετήσουμε τη Διακήρυξη της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, που έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες στις 11 και 12 Ιουλ 18. Η μελέτη των 79 παραγράφων της Διακήρυξης απομακρύνει κάθε υποψία ότι κάτι μπορεί να αλλάξει στη Συμμαχία τα επόμενα χρόνια. Μελετώντας τη Διακήρυξη και παρακολουθώντας τις τάσεις στη Συμμαχία, αλλά και τη συμπεριφορά του αμερικανού Προέδρου, του οποίου η χώρα αποτελεί τον κυριότερο χρηματοδότη και υποστηρικτή του ΝΑΤΟ, διαπιστώνουμε ότι πλέον δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στα ακόλουθα σημεία:

Παροχή από το ΝΑΤΟ, συνθηκών σταθερότητας πέραν των συνόρων του.
Η εμπλοκή  του ΝΑΤΟ σε επιχειρήσεις πέραν των γεωγραφικών του ορίων (Ιράκ, Αφγανιστάν) έχει απορροφήσει τεράστιους οικονομικούς πόρους, ενώ παράλληλα έχει προκαλέσει και έναν ιδιαίτερα μεγάλο αριθμό θυμάτων μεταξύ των στρατιωτών των συμμαχικών δυνάμεων. Δεδομένου ότι το κύριο βάρος των επιχειρήσεων έχει αναληφθεί από έναν περιορισμένο αριθμό χωρών, μεταξύ των οποίων πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν οι ΗΠΑ, είναι προφανές ότι τόσο το οικονομικό βάρος όσο και ο «φόρος αίματος» επιβαρύνουν τις συμμετέχουσες χώρες. Η απεμπλοκή των συμμαχικών χωρών από τις επιχειρήσεις δεν είναι εφικτή στο κοντινό μέλλον, καθώς θα προκληθεί χάος που θα έχει δυσμενείς επιπτώσεις σε μια σειρά κρίσιμων παραγόντων, όπως η ενεργειακή ασφάλεια των κ-μ του ΝΑΤΟ, η έξαρση της τρομοκρατίας, η αύξηση των μεταναστευτικών ροών κ.λπ. Αυτό φάνηκε καθαρά στην περίπτωση του Ιράκ, όταν η αποχώρηση των αμερικανικών δυνάμεων το 2011, άφησε τη χώρα εκτεθειμένη στην προέλαση του Ισλαμικού Κράτους. Όλη αυτή η κατάσταση, αλλά και το γεγονός ότι η αύξηση των πολεμικών δαπανών συμπιέζει τις κοινωνικές δαπάνες, έχει προκαλέσει κύμα αντιδράσεων στις κοινωνίες των χωρών που συμμετέχουν στις επιχειρήσεις και ιδιαίτερα στην αμερικανική κοινωνία. Κατά συνέπεια, η Συμμαχία πρέπει να δημιουργήσει μια ζώνη ασφαλείας (buffer zone) στην πέραν των συνόρων της περιοχή,  ώστε να μην χρειάζεται να επεμβαίνει στρατιωτικά. Και ο μόνος τρόπος για να το επιτύχει αυτό είναι να βοηθήσει τις χώρες της περιφέρειας να συγκροτήσουν ισχυρές εγχώριες στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις, οι οποίες θα μπορούν να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε εσωτερική ή εξωτερική απειλή χωρίς τη συμμετοχή των συμμάχων. Σε αυτή την κατεύθυνση αποφασίστηκε κατά τη Σύνοδο Κορυφής του Ιουλίου, η συγκρότηση μιας αποστολής εκπαιδεύσεως στο Ιράκ (NATO Training Mission in Iraq – NTM-I), η οποία αφενός θα εκπαιδεύσει τις ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας και αφετέρου θα τους παράσχει την κατάλληλη οργάνωση και υποστήριξη έτσι ώστε να καταστούν ικανές να αντιμετωπίσουν μόνες τους κάθε απειλή.
Αν αυτή η αποστολή επιτύχει, θα εφαρμοστεί ένα αντίστοιχο μοντέλο και σε άλλες χώρες της περιφέρειας, όπως στο Αφγανιστάν και στη Λιβύη. Πρέπει να επισημανθεί ότι το προαναφερόμενο μοντέλο είχε εφαρμοστεί στο παρελθόν στο Ιράκ, όμως λόγω του αποσπασματικού του χαρακτήρα, αλλά και της περιορισμένης έκτασης δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Όπως γίνεται αντιληπτό, το ΝΑΤΟ σκοπεύει να προχωρήσει σε μια ριζική αναδιοργάνωση των ιρακινών δυνάμεων ασφαλείας, καθώς και στην εντατική εκπαίδευσή τους σύμφωνα με τα νέα δόγματα.



Ποια θα είναι τα κέρδη για τη Συμμαχία και, ιδιαίτερα, για τις ΗΠΑ, από την εφαρμογή της παραπάνω αρχής;
Εκτός από την ανακούφιση του προϋπολογισμού, την ενεργειακή ασφάλεια, την καταπολέμηση τρομοκρατίας, τον περιορισμό των μεταναστευτικών ροών, η συγκρότηση εγχώριων δυνάμεων ασφαλείας θα δημιουργήσει τεράστιες απαιτήσεις για εξοπλισμούς. Η προμήθεια λοιπόν πανάκριβων οπλικών συστημάτων είναι εφικτή για ένα κράτος με τεράστια κοιτάσματα υδρογονανθράκων και το μόνο βέβαιο είναι ότι θα δώσει μια εξαιρετική δυναμική στην αμερικανική αμυντική βιομηχανία.

Η ένταξη των Δυτικών Βαλκανίων στη Συμμαχία.
Στόχος της Συμμαχίας είναι η ανάσχεση της ρωσικής επέκτασης στην περιοχή. Η  επιρροή της Ρωσίας σε χώρες των Δυτικών Βαλκανίων με ορθόδοξο πληθυσμό, όπως η Σερβία, η  Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας και η ΠΓΔΜ, είναι ιδιαίτερα ισχυρή. Η ένταξη κάποιων εξ’ αυτών στο ΝΑΤΟ θα αποτελέσει ισχυρό πλήγμα κατά της Ρωσίας. Έτσι, οι προσπάθειες που καταβάλλονται για την επίλυση του προβλήματος του ονόματος της ΠΓΔΜ, αποτελούν μέρος της μεθόδευσης για την  ένταξή της στο ΝΑΤΟ και, κατά συνέπεια, για την απομάκρυνση της ρωσικής επιρροής. Στην παράγραφο 63 της Διακήρυξης φαίνεται ξεκάθαρα η υποστήριξη του ΝΑΤΟ στη συμφωνία των Πρεσπών, την οποία χαρακτηρίζει ως ιστορική.  Όσον αφορά στη Σερβία, η ένταξή της στο ΝΑΤΟ είναι αδύνατη, λόγω της σφοδρής αντίδρασης του πληθυσμού.  Επιδιώκεται όμως ή ένταξή της στην Ε.Ε., ως πρώτο βήμα για την απομάκρυνση από τη ρωσική επιρροή. Αυτός είναι και ο κυριότερος λόγος που επιδιώκεται η εδαφική ανταλλαγή (σερβικός θύλακας Μιτρόβιτσα με την κοιλάδα Πρέσεβο). Αν γίνει η ανταλλαγή η εθνική ομογενοποίηση που θα επέλθει στο Κοσσυφοπέδιο στο αλβανικό στοιχείο θα ανέλθει σε ποσοστά που ενδεχομένως θα ανέλθει στο 100%. Αυτό σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το Κοσσυφοπέδιο συνορεύει με την Αλβανία η οποία το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε ότι διακατέχεται από έναν μεγαλοϊδεατισμό θα δημιουργήσει γενικότερα προβλήματα στην περιοχή των Βαλκανίων.  Όπως έχουν εξαγγείλει η Αλβανία και το Κόσσοβο από 1 Ιαν του 2019 θα θέσουν σε εφαρμογή συμφωνία για την ελεύθερη μετακίνηση ανθρώπων και αγαθών μεταξύ των δύο χωρών. Σε επίσκεψη που πραγματοποίησε πριν μερικούς μήνες στο Κοσσυφοπέδιο ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Ε. Ράμα εξέφρασε την άποψη ότι η Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο, πέρα από την κοινή εξωτερική πολιτική, θα πρέπει να έχουν και τον ίδιο πρόεδρο και ανέφερε ότι «το Κόσσοβο και η Αλβανία, αν και τυπικά είναι δύο ξεχωριστές διοικητικές οντότητες, αποτελούν μέρος της ίδιας ιστορικής αφήγησης, ενός κοινού εθνικού συναισθήματος και εγγενούς πολιτικού συμφέροντος». Οι κίνδυνοι που αναφύονται στην περιοχή από τα εθνικιστικά οράματα και τον μαξιμαλισμό της Αλβανίας είναι ορατοί
Αναφορικά με τη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, καταβάλλεται κάθε προσπάθεια για αύξηση της Συμμαχικής επιρροής, ενώ λειτουργεί στο Σαράγεβο και Στρατηγείο του ΝΑΤΟ. Πριν λίγες μέρες στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη διεξήχθησαν εκλογές και στην τριμερή προεδρία εξελέγη ο φιλορώσος σερβοβόσνιος εθνικιστής ηγέτης Μίλοραντ Ντόντικ. Αυτό ανατρέπει προς στιγμή τους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ. Αν ισχύσει η εξαγγελία Αλβανίας-Κοσσόβου για κατάργηση των μεταξύ τους συνόρων από 1 Ιανουαρίου του 2019, ο Ντόντικ έχει ξεκαθαρίσει ότι, θα σπεύσει να ενωθεί με τη «μητέρα» Σερβία.

Η αύξηση των αμυντικών δαπανών των κ-μ της Συμμαχίας.
Διατυπώνονται πολλές απόψεις σχετικά με το αβέβαιο μέλλον των ΗΠΑ μέσα στη Συμμαχία. Όμως, οι ΗΠΑ δεν έχουν κάποιο λόγο να αποχωρήσουν από το ΝΑΤΟ, δεδομένου ότι η Συμμαχία αποτελεί μια πλατφόρμα που τους δίνει τη δυνατότητα να επεμβαίνουν σε άλλα μέρη του πλανήτη. Στην ουσία, ο Ντόναλντ Τραμπ, με την επιχειρηματική του λογική, εκβιάζει τα κ-μ προκειμένου να αυξήσουν τις  αμυντικές τους δαπάνες στο 2% του ΑΕΠ. Οι λόγοι που ο Αμερικανός Πρόεδρος προβαίνει σε αυτή την ενέργεια είναι οι παρακάτω:Η αύξηση των αμυντικών δαπανών θα οδηγήσει σε μεγέθυνση των εθνικών Ε.Δ. Αυτό σημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές ΕΔ θα μπορούν να εμπλέκονται σε διάφορα θέατρα επιχειρήσεων, υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ, αποδεσμεύοντας τις Αμερικανικές Ε.Δ.  και ανακουφίζοντας τον αμερικανικό προϋπολογισμό.
Πίσω από το κριτήριο του 2% για την άμυνα, υπάρχει και ένα άλλο κριτήριο που αφορά στην προμήθεια αμυντικού υλικού. Σύμφωνα με το συγκεκριμένο κριτήριο που είναι λιγότερο γνωστό, όμως είναι αυξημένης σπουδαιότητας για τον αμυντικό σχεδιασμό της Συμμαχίας, τα κ-μ οφείλουν να δαπανούν το 20% επί των αμυντικών δαπανών για την προμήθεια αμυντικού υλικού, την έρευνα και την ανάπτυξη. Γίνεται αντιληπτό ότι η αύξηση των αμυντικών δαπανών θα οδηγήσει σε αύξηση των πωλήσεων αμυντικού υλικού, άρα και στην αναζωογόνηση της αμερικανικής αμυντικής βιομηχανίας.
Ένας βασικός αποδέκτης των απειλών του Ντόναλντ Τραμπ είναι οι Βαλτικές χώρες. Παρά το γεγονός ότι πλησιάζουν 30 χρόνια από την ανεξαρτησία τους, αλλά και τα φοβικά σύνδρομα της συντριπτικής πλειοψηφίας των κατοίκων για μια ενδεχόμενη επίθεση από τη Ρωσία, εντούτοις δεν έχουν πραγματοποιήσει τις απαιτούμενες επενδύσεις στην άμυνά τους. Οι ΕΔ τους είναι σχεδόν ανύπαρκτες και οι κυβερνήσεις βασίζουν την άμυνά τους στη συμμαχική συνεισφορά. Αυτό όμως έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων σε πολλές νατοϊκές χώρες, οι οποίες δυστροπούν πλέον να διαθέτουν πόρους και δυνάμεις για την ασφάλεια των Βαλτικών χωρών.
Σχέσεις ΝΑΤΟ - Ρωσίας.
Κατά την εποχή Τραμπ δεν έχει αλλάξει τίποτα στις σχέσεις ΝΑΤΟ – Ρωσίας. Το ΝΑΤΟ εξακολουθεί να βλέπει αρνητικά όλες τις κινήσεις της Μόσχας για αύξηση της επιρροής της σε παγκόσμιο επίπεδο. Η διατήρηση πυραύλων στον θύλακα του Καλίνινγκραντ, η παράνομη κατοχή της Κριμαίας, η εμπλοκή στην Ανατολική Ουκρανία, η επέμβαση στη Συρία, αλλά και η συνέχιση της προπαγάνδας στις χώρες της Δύσης, ενισχύουν τους φόβους του ΝΑΤΟ ότι η Ρωσία επιζητά ενίσχυση του γεωπολιτικού της ρόλου. Σοβαρά σημεία προβληματισμού αποτελούν τα παρακάτω:
Η αύξηση του αριθμού των υποβρυχίων της Ρωσίας που μπορεί να παρεμποδίσει την ομαλή μεταφορά και ανάπτυξη αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, σε περίπτωση κλιμάκωσης της κατάστασης.

Η κλιμάκωση των μεγάλων ρωσικών ασκήσεων, που προβάλουν την ανερχόμενη ρωσική ισχύ και περνούν πλήθος μηνυμάτων προς τη Δύση. Πέραν της άσκησης ZAPAD (ΔΥΣΗ) 2017, διεξήχθη πρόσφατα και η άσκηση VOSTOK (ΑΝΑΤΟΛΗ), η οποία εξελίχθηκε σε μια σινορωσική συνεργασία, έστω και αν η συμβολή της Κίνας ήταν μικρή. Η παραπάνω συνεργασία έχει μία σημειολογία, αφού ενδεχόμενη στρατιωτική συνεργασία Ρωσίας και Κίνας θα αποτελούσε έναν εφιάλτη για το ΝΑΤΟ.
Δεν πρέπει επίσης να αγνοήσουμε τη διαχρονική προσπάθεια της Ρωσίας για επέκταση της επιρροής της μέσω της θρησκευτικής διπλωματίας. Αυτό φάνηκε από τη σφοδρότατη αντίδραση προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αναφορικά με την παραχώρηση αυτοκεφαλίας στην ουκρανική Εκκλησία.
Το ΝΑΤΟ επίσης τόσο στη Διακήρυξη όσο και στην πράξη παράσχει κάθε δυνατή υποστήριξη αναφορικά με την εδαφική ακεραιότητα, την ανεξαρτησία και γενικά την κυριαρχία της Αρμενίας, του Αζερμπαϊτζάν, της Γεωργίας και της Δημοκρατίας της Μολδαβίας.
Τέλος ένα θέμα που απασχολεί το ΝΑΤΟ είναι η προέλαση της Ρωσίας στον Αρκτικό Κύκλο. Η Ρωσία με την παρουσία πυρηνικών υποβρυχίων επιθυμεί  να εδραιώσει την παρουσία της στην περιοχή. Η Μόσχα διαθέτει στόλο περίπου 40 παγοθραυστικών, εκ των οποίων τα έξι είναι πυρηνοκίνητα. Σημειωτέον ότι δεν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που να διαθέτει στόλο πυρηνοκίνητων παγοθραυστικών για να ανοίγουν διαύλους για πολεμικά και εμπορικά πλοία. Επίσης ο ρωσικός Βόρειος Στόλος, με έδρα στο Μουρμάνσκ, αναμένεται να αποκτήσει δύο κορβέτες εξοπλισμένες με πυραύλους Κρουζ και ικανές να πλέουν στα παγωμένα νερά της Αρκτικής. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Τζέημς Μάτις, περιέγραψε τις κινήσεις της Ρωσίας στην Αρκτική ως «επιθετικά βήματα» και δεσμεύτηκε να σχεδιάσει μια αμερικανική στρατηγική ανάσχεσης της ρωσικής επέκτασης. To NATO παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στην περιοχή. Να επισημανθεί χαρακτηριστικά αναφορικά με το ενδιαφέρον του ΝΑΤΟ στον Αρκτικό κύκλο ότι το μεγαλύτερο μέρος της νατοϊκής άσκησης Trident Juncture 2018, η οποία έχει χαρακτηριστεί ως η πιο σημαντική άσκηση μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, και θα λάβουν μέρος σε αυτή 40.000 στρατιώτες, 150 αεροσκάφη και 70 πλοία από 31 χώρες. θα πραγματοποιηθεί από τις 25 Οκτωβρίου έως τις 7 Νοεμβρίου στη Νορβηγία, τη Σουηδία και τη Φινλανδία. Η άσκηση σκοπεύει να δοκιμάσει τη λειτουργία της δύναμης ταχείας αντίδρασης στα πλαίσια του άρθρου 5 της Συμμαχίας που προβλέπει ότι, αν ένα από τα μέλη της Συμμαχίας δεχθεί επίθεση, το ΝΑΤΟ στο σύνολό του θα προστρέξει για βοήθεια.
Σχέσεις ΝΑΤΟ – Κίνας.
Η Συμμαχία εκτιμά ότι η Κίνα δεν αποτελεί προς το παρόν στρατιωτική απειλή, αλλά εν δυνάμει απειλή. Είναι γεγονός ότι τα κινεζικά προϊόντα ανταγωνίζονται με αθέμιτο τρόπο τα προϊόντα των δυτικών χωρών και αυτό αποτελεί την κυριότερη αιτία για την όξυνση των σχέσεων. Πέραν αυτού, δεδομένων των οικονομικών και πληθυσμιακών μεγεθών της Κίνας, αλλά και της απρόβλεπτης πολιτικής της θεωρείται ότι μελλοντικά ενδέχεται να καταστεί σοβαρή απειλή για τη Συμμαχία. 
Σχέσεις ΝΑΤΟ – ΕΕ.
Από μια προσεκτική μελέτη της Διακήρυξης γίνεται φανερό ότι οι στρατιωτικές πρωτοβουλίες της ΕΕ πρέπει να κινούνται αυστηρά εντός των πλαισίων του ΝΑΤΟ. Το ΝΑΤΟ θέλει μια ισχυρή στρατιωτικά Ευρώπη, θέλει αύξηση των στρατιωτικών δυνατοτήτων και αποφυγή των περιττών δραστηριοτήτων, που αποσκοπούν στην κοινή άμυνα και ασφάλεια. Αφήνει, όμως, να διαφανεί ότι σε καμία περίπτωση όμως δεν θα αποδεχτεί τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου ευρωπαϊκού αμυντικού φορέα. Η όλη τοποθέτηση λοιπόν της Διακήρυξης, χωρίς να γίνεται καμία σαφής αναφορά, δίνει ένα ισχυρό μήνυμα εναντίον της Μόνιμης Διαρθρωμένης Συνεργασίας (PESCO).
Σχέσεις ΝΑΤΟ – Τουρκίας.
Ύστερα από την επιδείνωση των Αμερικανοτουρκικών σχέσεων και την ρωσοτουρκική προσέγγιση      έχουν προκύψει διάφορα ευφάνταστα σενάρια, που προβλέπουν την αποχώρηση της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ και την πρόσδεσή της στο ρωσικό άρμα. Είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση αποχώρησης της Τουρκίας από τη Συμμαχία. Το ΝΑΤΟ δεν θα επιτρέψει την αποχώρηση για τους παρακάτω λόγους :
Οποιαδήποτε αποχώρηση κ-μ από τη Συμμαχία, θα σημάνει την αρχή της αποδιοργάνωσής της. Πόσο μάλλον για μια χώρα με τεράστιες στρατιωτικές δυνατότητες, όπως η Τουρκία.
Οποιαδήποτε τέτοια ενέργεια θα οδηγούσε σε κατακόρυφη αναβάθμιση του γεωπολιτικού ρόλου της Ρωσίας, κάτι το οποίο απεύχεται η Δύση.
Σε ότι αφορά τα σενάρια αποχώρησης από το ΝΑΤΟ της Τουρκίας αξίζει να αναφέρουμε ότι η Άγκυρα όχι μόνο σκοπεύει να αποχωρήσει από το ΝΑΤΟ αλλά διεκδικεί τη διοίκηση στην Κωνσταντινούπολη του αρχηγείου της Πρωτοβουλίας Ετοιμότητας του ΝΑΤΟ (NRI), Readiness Initiative, δύναμη που θα συμπεριλάβει 30 τάγματα, 30 πολεμικά πλοία και 30 μοίρες πολεμικών αεροσκαφών, με δυνατότητα ανάπτυξης εντός 30 ημερών. (Οι αριθμοί αυτοί σημαίνουν περίπου 30.000 άνδρες και 360 αεροσκάφη.)

Συμβολή στην επίλυση του προσφυγικού.
Πέρα από τα ευχολόγια που διατυπώνονται στη Διακήρυξη, δεν αναφέρεται κάποια προσπάθεια για την ουσιαστική επίλυση του προβλήματος. Στην ουσία το ΝΑΤΟ δεν θεωρούσε, ούτε θεωρεί το προσφυγικό ως δικό του πρόβλημα, γι’ αυτό και δεν πρόκειται να ασχοληθεί με την επίλυσή του. Η μόνη περίπτωση να βελτιωθεί η κατάσταση είναι μέσα από τις ενέργειες του ΝΑΤΟ να παρασχεθεί σταθερότητα στις χώρες πέρα από τα σύνορά του, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως.
Πολυδιάστατο πεδίο επιχειρήσεων
Θα πρέπει να επισημάνουμε τη βαρύτητα που αποδίδει το ΝΑΤΟ στα σύγχρονα όπλα και στο νέο πολυδιάστατο πεδίο επιχειρήσεων. Για το ΝΑΤΟ το τρισδιάστατο πεδίο επιχειρήσεων (ξηρά, θάλασσα και αέρας) αποτελεί παρελθόν αφού πλέον υφίστανται δύο επιπλέον διαστάσεις (το διάστημα και ο κυβερνοχώρος). Πέραν λοιπόν των υψηλών ετοιμοτήτων που τηρεί η Συμμαχία όσον αφορά Μονάδες Στρατού Ξηράς, πολεμικά πλοία και μαχητικά αεροσκάφη, θα συνεχίσει να δημιουργεί τεχνογνωσία και προηγμένο εξοπλισμό για να εκμεταλλευτεί τις δυνατότητες που του δίνει ο κυβερνοχώρος και το διάστημα, αλλά και για να θωρακίσει τις ενδεχόμενες αδυναμίες του.


Σύγχρονα Όπλα
Μερικές από τις ενδιαφέρουσες στρατιωτικές εφαρμογές, για τις οποίες  η τεχνολογία έχει αρχίσει να «ωριμάζει» σήμερα, και θα τις δούμε όλο και περισσότερο να αναπτύσσονται στο ΝΑΤΟ είναι:
Αόρατα όπλα : Διαθέτουν τεχνολογία Stealth δηλαδή εκπομπή χαμηλής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που δεν ανιχνεύονται από ραντάρ.
Όπλα χωρίς ανθρώπινο χειριστή : Αυτόνομα όπλα τεχνητής νοημοσύνης, στα οποία δίδονται τα δεδομένα και η περιοχή ελέγχου και στη συνέχεια μπορούν να αναζητήσουν μόνα τους τον στόχο και να σκοπεύσουν επιτυχώς χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση.
Ακρίβεια στόχευσης και κατευθυνόμενη ενέργεια : Όπλα απόλυτης ακρίβειας που κατευθύνονται με λέιζερ για προσβολή στόχων ημέρα και νύχτα χωρίς σοβαρή εμπλοκή των χερσαίων δυνάμεων και χωρίς απώλειες. Η κατευθυνόμενη ενέργεια αφορά την εκτόξευση βλημάτων με ηλεκτρικό παλμό (αντί για πυρίτιδα ή για άλλα χημικά προωθητικά). Τα βλήματα εκτοξεύονται σε πολύ μεγάλες αποστάσεις και πολύ μεγάλες ταχύτητες. Η ταχύτητα αυτή κάνει τα βλήματα εξαιρετικά καταστρεπτικά από μόνα τους, χάρη στην κινητική τους ενέργεια, μειώνοντας έτσι την ανάγκη για εκρηκτικά.
Ψηφιοποίηση του πολέμου : Αυτό που σήμερα έχει ως εμπειρία κάθε χρήστης προσωπικού υπολογιστή (Internet, Smart Phones, GPS) ήδη έχει αρχίσει να ενσωματώνεται στα όπλα και τα οπλικά συστήματα σύγχρονων ενόπλων δυνάμεων. Από ότι διαφαίνεται οι μαζικές στρατιωτικές δυνάμεις του 20ου αιώνα θα αντικατασταθούν από υψηλής τεχνολογίας δεδομένα όπου ο κάθε στρατιώτης θα έχει στην διάθεσή του πάρα πολλά τεχνικά μέσα και βοηθήματα.