Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ 1918: Απρέπεια Μακρόν σε βάρος της Σερβίας

 
του  Jean-Christophe Buisson, αναπληρωτή διευθυντή του Figaro Magazine
Tα έκαναν θάλασσα.” Η έκφραση προέρχεται από υψηλόβαθμο μέλος της υπηρεσίας πρωτοκόλλου της Προεδρίας, η οποία ήταν υπεύθυνη για τον ορισμό της θέσης των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων στην τιμητική εξέδρα, που βρίσκεται κάτω από την Αψίδα του Θριάμβου, την Κυριακή 11 Νοεμβρίου, με αφορμή τον εορτασμό της Εκεχειρίας. Ενώ τοποθετήθηκαν γύρω από τον φιλοξενούντα, Εμμανουέλ Μακρόν, οι Πρόεδροι της Ρωσίας, των ΗΠΑ, της Ιταλίας και της Ρουμανίας, σύμμαχες χώρες της Γαλλίας κατά τον Μεγάλο Πόλεμο, αλλά και ο Βούλγαρος και ο Τούρκος Πρόεδρος και η Γερμανίδα Καγκελάριος, επικεφαλής εχθρικών χωρών πριν ένα αιώνα, ένας άνδρας, πανύψηλος, υποβιβάστηκε κάτω από το επίπεδο της γης και παρακλήθηκε να καθίσει στην απέναντι εξέδρα, εκτός τηλεοπτικού πεδίου, μεταξύ κατώτερων υπουργών, διπλωματών και διάφορων και ποικίλων ανθρώπων. Το όνομά του; Αλεξάντερ Βούτσιτς. Ο Πρόεδρος της Σερβίας.

Για τον Αλεξάντερ Βούτσιτς, τον Πρόεδρο της Σερβίας – η οποία έδωσε 1,2 εκ. νεκρούς για τη νίκη των Συμμάχων –  δεν είχε θέση στην εξέδρα των επισήμων στις εορτές που οργάνωσε ο Πρόεδρος Μακρόν. Είχαν όμως θέση οι ισλαμιστές Ερντογκάν και Θασίμ Θάτσι!…
 Η Σερβία.
Η χώρα για την οποία η Γαλλία εισήλθε στον πόλεμο το 1914 δυνάμει μιας διπλωματικής και γεωπολιτικής συμμαχίας, αλλά και μιας στενής ιστορικής σχέσης (το 1389, οι καμπάνες της Παναγίας των Παρισίων ήχησαν χαρμόσυνα όταν διαδόθηκε η φήμη ότι οι χριστιανοί Σέρβοι νίκησαν τους μουσουλμάνους Οθωμανούς στη μάχη του Κοσσυφοπεδίου), στρατιωτικής (τον 19ο αιώνα υπήρξε μάλιστα και Γάλλος υπουργός Πολέμου: ο Ιππόλυτος Μοντέν) και οικονομικής (το 1914, τα 4/5 του σερβικού χρέους είναι στα χέρια του γαλλικού κεφαλαίου, το οποίο είχε κάνει επίσης σοβαρές επενδύσεις στα ορυχεία της χώρας, στους σιδηροδρόμους και στις τράπεζες).
Η χώρα που είδε 1,2 εκ. τέκνα της να χάνονται κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης: το 28% του πληθυσμού της – ένα θλιβερό ρεκόρ.
Η χώρα, που ένα χρόνο τώρα πολλαπλασιάζει τις τελετές, τα αφιερώματα, τις εκδηλώσεις για να τιμήσει μια καρδιακή φιλία και μια συντροφικότητα κοινών αγώνων, που συμβολίζονται από τις χιλιάδες τάφους Γάλλων στρατιωτών του Α’ΠΠ και Σέρβων μαχητών δίπλα – δίπλα στα νεκροταφεία της Θεσσαλονίκης, του Μοναστηρίου, των Σκοπίων ή του Βελιγραδίου – όλα αυτά  είναι εδάφη που απελευθερώθηκαν από την κοινή δράση σερβικών και γαλλικών μεραρχιών του Ανατολικού Μετώπου.
Η χώρα που συγκίνησε τόσο τους Γάλλους πριν από έναν αιώνα για  το μαρτύριο που υφίστατο από Αυστροουγγρικά, Γερμανικά και Βουλγαρικά στρατεύματα, αλλά και από αλβανικές συμμορίες που παρενοχλούσαν το στρατό της κατά τη υποχώρησή του, τον χειμώνα του 1916, όταν δημιουργήσαμε δεκάδες επιτροπές βοήθειας, ανθρωπιστικές οργανώσεις και «Σερβικές ημέρες», όπου συλλέχθηκαν χρήματα, ρούχα, τρόφιμα και βιβλία για να σταλούν εκεί “στη γη των ηρώων”.
Η χώρα της οποίας ο βασιλιάς, ο Πέτρος Καρατζότζεβιτς, αγαπούσε τη Γαλλία τόσο πολύ που κατατάχτηκε το 1870 σε ένα σύνταγμα της Λεγεώνας των Ξένων για να πολεμήσει κατά της Πρωσίας.
Η χώρα που τον Ιούλιο του 1914 έδωσε στους συμμάχους τον πρώτο νεκρό (ένα 16χρονο μαθητή Γυμνασίου, θύμα του βομβαρδισμού του Βελιγραδίου από τα αυστριακά κανόνια) και τον Αύγουστο την πρώτη τους νίκη (μάχη του Σερ).
Η χώρα που τιμήθηκε, για τέσσερα χρόνια, με συμπόσια στη Σορβόννη (μερικές φορές παρουσία του Προέδρου Πουανκαρέ) και με τη δημοσίευση δεκάδων βιβλίων (συμπεριλαμβανομένου ενός κόμικ: “Οι περιπέτειες του μικρού Σέρβου στρατιώτη”), με φυλλάδια που χαιρέτιζαν “Αυτόν τον λαό τον μικρό σε αριθμό αλλά σπουδαίο στην ψυχή”, και κείμενα του Aπολιναίρ, του Πιέρ Λοτί ή του Eντμόντ Ροστάν.
Η χώρα που μπόρεσε να ανασυγκροτήσει τον στρατό της χάρη στη γαλλική βοήθεια του γαλλικού στρατού στην Κέρκυρα και τη Μπιζέρτα και που βρήκε στο Aζάσιο, τη Μπαστιά, τη Νις, τη Γκρενόμπλ, το Παρίσι, το Σαιντ Ετιέν ή τη Μπορντώ φιλοξενία για χιλιάδες μαθητές και φοιτητές της  κυνηγημένους από τον πόλεμο, την πείνα και τις ασθένειες.
Η χώρα που έκανε, μετά τον πόλεμο, τον στρατάρχη Φρανσέ ντ’ Εσπεραί, βοϊβόδα-στρατηγό του στρατού της και τιμής ένεκεν πολίτη της πρωτεύουσάς της, Βελιγράδι, στην απελευθέρωση του οποίου είχε συμβάλλει την 1η Νοεμβρίου 1918.
Είναι αυτή η χώρα, η οποία ήρθε στο Παρίσι (με τα χαρακτηριστικά του Προέδρου της) φέρνοντας μαζί της τους πόνους και τις θυσίες για τη συμμαχική υπόθεση, την οποία η Γαλλία επέλεξε να ταπεινώσει στις 11 Νοεμβρίου. Ταπείνωση: η λέξη είναι πολύ λίγη. Μπορούμε να φανταστούμε τι θα ένοιωσε ο Αλέξανδρος Βούτσιτς, όταν είδε, μπροστά του, όλο χαμόγελα, δίπλα στον Τραμπ, τον Πούτιν και τον Μακρόν, τον απαίσιο Ρετζέπ Ερντογάν, τον Τούρκο σουλτάνο, κληρονόμο της γενοκτονικής οθωμανικής αυτοκρατορίας, ή τον Χασίμ Θάτσι, Πρόεδρο μιας χώρας που δεν αναγνωρίζει και η οποία, εν πάση περιπτώσει, ήταν αναπόσπαστο τμήμα της Σερβίας το 1914. Επιστρέφοντας, ο επικεφαλής του Σερβικού κράτους ομολόγησε ότι μπήκε στον πειρασμό να σηκωθεί και να φύγει: υποχώρησε, θεωρώντας ακατάλληλο να κάνει ένα σκάνδαλο, όσο νόμιμο και αν ήταν, αυτήν την ιερή ημέρα. Είναι πολύ ευγενικός.
Ναι, η Προεδρία “τα έκανε θάλασσα”. Και αν ο Πρεσβευτής της Γαλλίας στη Σερβία, Φρεντερίκ Μοντολονί, παρουσίασε τη Δευτέρα τη συγνώμη του εκ μέρους του Παρισιού (η οποία έγινε αποδεκτή από τον Βούτσιτς), αυτό δεν εμπόδισε τις εκδηλώσεις θυμού στο Βελιγράδι. Το μνημείο “Στη Γαλλία”, τοποθετημένο στο πάρκο του Kαλεμεγκντάν, στο οποίο είναι γραμμένο “Αγαπάμε τη Γαλλία όπως μας αγάπησε” βεβηλώθηκε – είχε μόλις αποκατασταθεί. Ορισμένες φωνές απαίτησαν να μετονομαστούν οι οδοί “Παρισίων” και “Γαλλίας’’. Ο τοπικός τύπος έχει εξεγερθεί.
Στις 6 Δεκεμβρίου, ο Εμμανουήλ Μακρόν πρόκειται να μεταβεί στο Βελιγράδι. Ο ομόλογός του υποσχέθηκε μια “μεγαλειώδη” υποδοχή, απλώς να του δώσει να καταλάβει ότι από τη σερβική πλευρά, όταν πρόκειται να τιμήσουν τη φιλία που σφυρηλατήθηκε με αίμα μεταξύ των δύο χωρών μας, αποφεύγουν να “τα κάνουν θάλασσα”. Αυτή τη φορά, η Γαλλία διακινδυνεύει να αισθανθεί ταπεινωμένη.
Μετάφραση: Ευάγγελος Δ. Νιάνιος
Πηγή: http://www.lefigaro.fr/vox/monde/2018/11/13/31002-20181113ARTFIG00340-commemoration-du-11-novembre-la-serbie-injustement-humiliee.php

 http://www.anixneuseis.gr/?p=198025