Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2018

Ο λοιμώδης ιός «Κοτζιάς».


Ύστερα από την δικαίωση του περιοδικού «Athens Review of Books» στο ΕΔΑΔ  (ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων) κατά των αποφάσεων σε βάρος του από τα ελληνικά δικαστήρια ένεκα μηνύσεων του τ. ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά (https://athensreviewofbooks.com/) και Η «ΣΤΑΖΙ» ζει στην Ελλάδα σήμερα;  και (https://athensreviewofbooks.com/arxeio/teyxos91/3360-ena-simeioma) , η δίκη για κακοδικία, εξ αναβολής, πραγματοποιείται στο κτίριο του ΣΤΕ από το Ειδικό Δικαστήριο, στις 4 Δεκεμβρίου 2018.

«…υπενθυμίζεται ότι «κατηγορούμενοι και εναγόμενοι είναι οι: Βασίλειος Πέππας (Πρόεδρος του Αρείου Πάγου), Γεώργιος Λέκκας (Αντιπρόεδρος του ΑΠ), Πηνελόπη Ζωντανού (Αντιπρόεδρος του ΑΠ, αφού βεβαίως καταψήφισε την υπέρ της Athens Review of Books εισήγησή της), Αγγελική Τζαβάρα και Θωμάς Γκατζογιάννης (αρεοπαγίτες) που εξέδωσαν την υπ’ αριθ. 697/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου) και οι Ερωτόκριτος Ερωτοκρίτου (ήδη αρεοπαγίτης), Κυριάκος Φώσκολος (πρόεδρος εφετών), Στυλιανή Μπλέτα (εφέτης) που εξέδωσαν την υπ’ αριθ. 4034/2015 απόφαση του Εφετείου Αθηνών».» https://www.athensvoice.gr/greece/483433_anavlithike-i-diki-sto-eidiko-dikastirio-poy-afora-sti-diamahi-kotzia-athens-review 
Το Ειδικό Δικαστήριο πρόκειται να δικάσει όλη την παρούσα ηγεσία του Αρείου Πάγου για κακοδικία. Πρόκειται ουσιαστικά να αποφανθεί αν οι νυν Αρεοπαγίτες δικαστές (πριν προαχθούν σε Αρεοπαγίτες) ευνόησαν και μερολήπτησαν υπέρ του τ. ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά. Μπορεί να έχει συμβεί τέτοια διαπλεκόμενη συνωμοσία Κοτζιά-δικαστών; Και αν ναι, αφορά μόνον σε αυτή την περίπτωση μεμονωμένα η συμπαιγνία πολιτικών-δικαστών ή αποτελεί διαδεδομένη πρακτική; Σημασία επί του παρόντος έχει πως, το ΕΔΑΔ απεφάνθη και απεφάσισε πως υπήρξε κακοδικία σε βάρος του  «Athens Review of Books». Αναμένουμε το Ειδικό Δικαστήριο λοιπόν στις 4/12/18.
Εύλογο είναι ο Ν. Κοτζιάς να χρησιμοποιεί μεθόδους στραγγαλισμού των όποιων αντιπάλων του καθότι έτσι γαλουχήθηκε ως ΚΝίτης και μάλιστα ως ένας καθοδηγητής και ιδεολογικός διαφωτιστής του σοβιετόδουλου (τότε) ΚΚΕ εξωτ. Επί παραδείγματι και ο «διαπρέπων» υφυπουργός Π. Πολάκης, δικό του διαφωτισμένο «παιδί» είναι. Ο ίδιος μάλιστα έχει αποκαλυφθεί πως διατηρούσε σχέσεις με την ανατολικογερμανική μυστική υπηρεσία πληροφοριών «Stasi» χωρίς ποτέ αυτές οι σχέσεις του να αποσαφηνισθούν.Όλη η φοιτητική γενιά της «μεταπολίτευσης», μπορεί αυτά να τα καταμαρτυρήσει, τόσο για την ΚΝΕ όσο και για τον Ν. Κοτζιά.
[ Τίθεται βεβαίως το ερώτημα πώς ορισμένοι π.χ. από το ΚΚΕ εσωτ. ή το ΕΚΚΕ, που υπέστησαν τα ανωτέρω, από τις συμμορίες τραμπούκων που υποκινούσε και ο Ν. Κοτζιάς, εκ Περισσού ορμώμενες, βρέθηκαν να συμπλέουν και να συγκατοικούν πολιτικά, ακόμη και να συγκυβερνούν μαζί του, στο «υπερβατικό» κυβερνητικό μνημονιακό εξάμβλωμα, το ΣΥΡΝΕΛ. ]
Προκύπτει επίσης η διαπίστωση πως αυτού του τύπου ο φασισμός-η άσκηση ακραίας βίας με όλα τα μέσα και τις μορφές έναντι ασθενέστερων αντιπάλων-ο «σοσιαλφασισμός» όπως πολιτικά χαρακτηρίζεται ο αριστερόστροφος τέτοιος, δεν είναι κάποια θυμική παρεκτροπή. Είναι ιδεολογική συγκρότηση και δοξασία, που καταπατά τα όποια και όλα τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα, που μετέρχεται τα πάντα για την κατάκτηση και κατοχή της εξουσίας, επ’ ονόματι κάποιων ιδεωδών και δοξασιών. Είναι πεποίθηση που εγκαθίσταται και ως συνήθεια. Στο πρόσωπο του τ. ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιά, όχι μόνον ενσαρκώθηκε αλλά και αναβαθμίσθηκε, ιστορικά.
Ο Ν. Κοτζιάς αφού έφτασε στην ανώτατη ιεραρχία του κομματικού μηχανισμού του ΚΚΕ (τότε ΚΚΕ εξωτ.), απεχώρησε από αυτό το 1989 ( μαζί με πολλά άλλα στελέχη της ΚΕ και το σύνολο της ΚΝΕ ) διαφωνώντας πολιτικά για την συγκυβέρνηση με τη ΝΔ (κυβέρνηση Τζανετάκη) και με το ΠΑΣΟΚ (κυβέρνηση Ζολώτα). Στην συνέχεια, αφού έγινε υπάλληλος του ΥΠΕΞ,  επεχείρησε να γίνει υπουργός ΥΠΕΞ σε κυβερνήσεις του Γ. Παπανδρέου (ΓΑΠ) και του Α. Σαμαρά (με προτάσεις του εξ απορρήτων συμβούλου του Φ. Κρανιδιώτη-μετέπειτα συνηγόρου του Ν. Κοτζιά αλλά και του Δ. Μελισσανίδη), επί ματαίω. Πώς φεύγοντας με κριτική αριστερή από το ΚΚΕ (τότε ΚΚΕ εξωτ.) προσκολλάται σε ΓΑΠ και Σαμαρά, χρήζει ερμηνείας, όχι βέβαια πολιτικής. Ο ίδιος, ουδέποτε ανέφερε πολιτική απολογία (απολογισμό) για αυτά τα πεπραγμένα του. Αλλά ούτε και το τότε Κόμμα του, για αυτόν.
Πάντως ο Ν. Κοτζιάς όπως και πολλοί άλλοι «επώνυμοι» του φοιτητικού κινήματος της «μεταπολίτευσης» και της «γενιάς του Πολυτεχνείου», Αριστερών (δηλαδή, εξ αυτοπροσδιορισμού «αντί-Συστημικών») παρατάξεων, προσκολλήθηκαν χωρίς καμία συστολή και εξήγηση, πολιτικά-επαγγελματικά σε θέσεις πέριξ είτε της ΝΔ είτε του ΠΑΣΟΚ, αναρριχήθηκαν σε θέσεις υψηλού κύρους και μεγαλύτερων οικονομικών και άλλων απολαβών, νομίμων ή μη. Προσφέροντας έτσι το αιτιολογικό υλικό για την απαξίωση συλλήβδην «της γενιάς του Πολυτεχνείου» ως «πουλημένης γενιάς». Συστεγαζόμενοι όλοι στο σημερινό ΣΥΡΙΖΑ με το υβριδικό τους έκτρωμα, το Α. Τσίπρα.
Ο Ν. Κοτζιάς ξεχωρίζει, καθότι δεν αρκέστηκε να μεταλλαχθεί σε έναν Συστημικό παράγοντα μηδενίζοντας όλο το πολιτικό παρελθόν του-το οποίο όμως είναι αυτό που του έδωσε αξία και αναγνώριση για να αναρριχάται καριερίστικα-αλλά και διότι προχώρησε σε επιλογές θανάσιμες για τον ελληνισμό. Είναι ως γνωστόν ο δημιουργός της πραξικοπηματικής και ανθελληνικής, ξενοκίνητης, «Συμφωνίας των Πρεσπών» που την απορρίπτει σύσσωμη η ελλαδική κοινωνία αλλά και η σκοπιανή. Είναι εξ αρχής και υποστηρικτής του «σχεδίου Ανάν» το οποίον απέρριψε παταγωδώς ο κυπριακός λαός το 2004 με δημοψήφισμα «Τα «δύο κράτη» και τα «βελούδινα» και «ημι-βελούδινα» διαζύγια.» Είναι ο μόνος Έλληνας πολιτικός στον οποίο απηύθυνε δημοσίως ευχαριστίες για τις υπηρεσίες του μια κυβέρνηση των ΗΠΑ. Έτσι ο Ν Κοτζιάς εύκολα πιά ορίζεται ως και «σοσιαλπροδότης» (κατά τον λενινιστικό όρο), περιγράφοντας την ολοκλήρωση του σοσιαλφασίστα, όπως άλλωστε και στην ελληνική ιστορία έχει συμβεί από τους συνήθεις φασίστες, να καταλήγουν δηλαδή, προδότες. Γιατί όμως ο Ν. Κοτζιάς πρόδωσε την πατρίδα του, τον ελληνισμό, την ιδεολογία του; Γιατί έγινε πράκτορας των αμερικανικών (και γερμανικών), των Νατοϊκών συμφερόντων; Τι ανάγκη ή τι υποχρέωση είχε;
Στην διαδρομή αυτή του Ν. Κοτζιά, η οποία ταυτίζεται με την πολιτική περίοδο της «μεταπολίτευσης», όπου εγκαθιδρύθηκε η διαπλεκόμενη κομματοκρατία με οικονομικούς, εκδοτικούς και δικαστικούς παράγοντες, πλέχθηκαν δεσμοί και εξαρτήσεις, που στις μέρες μας, της μνημονιακής κατοχής, βασιλεύουν. Όχι μόνο σε περιπτώσεις όπως αυτή του Λ. Λαυρεντιάδη (Βενιζέλος και Προβόπουλος, πού είναι;) που ακόμη κυκλοφορεί ελεύθερος ή της δίκης της «Χρυσής Αυγής» για την δολοφονία του Π. Φύσσα (επειδή συμφέρει άπαντες ως άλλοθί τους να κυκλοφορεί το σκιάχτρο αυτό του Ναζισμού) αλλά και σε όσες περιπτώσεις έχουν αφεθεί στην πάροδο του χρόνου να εκπέσουν λησμονημένες με τους ενόχους να είναι ελεύθεροι και άσπιλοι. Μία απ’ αυτές είναι και το σκάνδαλο Μ. Τροχανά (που διαδέχθηκε τον Δ. Μελισσανίδη στην ηγεσία της ποδοσφαιρικής Α.Ε.Κ.) του 1993 (http://www.iospress.gr/ios1995/ios19950122b.htm και  http://www.iospress.gr/mikro2007/mikro20070714.htm ).
Πρωταγωνιστική  θέση σε εκείνο το σκάνδαλο είχε διαδραματίσει ο επιστήθιος φίλος του Ν. Κοτζιά, Γιώργος Σταματάκης, πρώτος πρόεδρος της ΕΦΕΕ μετά την χούντα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ (τότε ΚΚΕ εξωτ. ) και γραμματέας της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΚΚΕ (τότε ΚΚΕ εξωτ. ) ο οποίος απεχώρησε την ίδια περίοδο με τον Κοτζιά και για τους ίδιους πολιτικούς λόγους. Ο Γ. Σταματάκης-όπως και ο Τροχανάς-ουδέποτε καταδικάστηκαν για το σκάνδαλο τύπου «πυραμίδας» από το οποίο χιλιάδες μικροαποταμιευτές απώλεσαν τα κεφάλαιά τους. Αυτός λοιπόν ο Γ. Σταματάκης (https://pratto.gr/tag/γιώργος-σταματάκης/), βρέθηκε κεντρικός εισηγητής, ως μέλος του Δ.Σ., σε εκδήλωση της πολιτικής κίνησης του Ν. Κοτζιά «πράττω», η οποία απετέλεσε το όχημα για την είσοδό του στο μόρφωμα του ΣΥΡΙΖΑ (https://pratto.gr/2016/02/12/βίντεο-από-την-εκδήλωση-του-πράττω-με-θ/).
Ο τ. ΥΠΕΞ είναι η απόλυτη ενσάρκωση της «μεταπολίτευσης», της εξαργύρωσης της άδολης εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Και το ΣΥΡΝΕΛ που τον ανέδειξε, η κατάπτυστη Συστημική μετάλλαξή της.
Είναι επείγον ζήτημα η ανατροπή της. Τον δρόμο άνοιξε η παραίτηση του Ν. Κοτζιά.
Νίκος Καραβαζάκης

 https://vimasaronikou.wordpress.com/