Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2019

Η Συμφωνία των Πρεσπών και τα συλλαλητήρια!!


 του Παναγιώτη Μπαλακτάρη 
Στις 25 Ιανουαρίου 2015 ο ελληνικός λαός εξέλεξε τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για να κυβερνήσει. Μαζί του εξέλεξε και τους ΑΝ.ΕΛ. για να συγκυβερνήσουν. Αμφότερα τα κόμματα, όσο βρίσκονταν στην αντιπολίτευση, είχαν λάβει μέρος οργανωμένα σε αντιμνημονιακές διαδηλώσεις και πορείες. Οι βουλευτές και τα μέλη τους είχαν συγκρουστεί με στελέχη των ειδικών μονάδων της Ελληνικής Αστυνομίας (Μ.Α.Τ. & Υ.ΜΕ.Τ.). Τότε όλοι κατήγγειλαν εν χορώ την αστυνομική «βαρβαρότητα». «Αποκάλυπταν» την ταυτότητα όσων προκαλούσαν τα επεισόδια. Ήταν εγκάθετοι του κράτους και των υπηρεσιών και φυτεύονταν στις συγκεντρώσεις για να τις διαλύσουν. Ήταν εκείνη την εποχή που ο μετέπειτα πρωθυπουργός κ. Τσίπρας ζητούσε την κατάργηση των χημικών, αλλά και των μονάδων της Αστυνομίας που ήταν επιφορτισμένες με την διατήρηση ή αποκατάσταση της τάξης.

Στις 20 Ιανουαρίου 2019, τέσσερα χρόνια μετά, κυβέρνηση είναι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και τα συλλαλητήρια γίνονται ενάντια στη δική του πολιτική. Οι πολίτες αποδοκιμάζουν έντονα την προωθούμενη λύση στο Σκοπιανό ζήτημα. Η Μακεδονία σιγοβράζει και οι Μακεδόνες γεμίζουν οργή επειδή ο κ. Τσίπρας δεν λαμβάνει υπόψη τη βούλησή τους. Λαϊκή κυριαρχία; Καμία! Η Συμφωνία των Πρεσπών έχει προκαλέσει τη διάσπαση δύο πολιτικών κόμματων μέχρι τώρα και διάσταση μεταξύ των πολιτικών και των πολιτών. Αυτή τη στιγμή ένα κόμμα με 145 βουλευτές επιχειρεί να ψηφίσει μια ολέθρια για τα εθνικά συμφέροντα συμφωνία. Και αυτή δεν είναι άποψη ακραίων ή ακροδεξιών. Απόδειξη τυγχάνει το περιεχόμενο της ρηματικής διακοίνωσης των Σκοπίων προς τη χώρα μας στην οποίαν αναφέρεται η φράση «μακεδονικός λαός». Αυτές οι δύο λέξεις δίνουν «ελευθέρας» μετά την κύρωση της συμφωνίας από την Ελλάδα σε εκείνους που επιθυμούν ή ενθαρρύνουν ή επιδιώκουν τη δημιουργία μειονότητας εντός των ελληνικών εδαφών. Και η μειονότητα αυτή θα εδράζεται σε βάσιμες αξιώσεις, δοθέντος ότι η ελληνική πλευρά θα έχει ήδη αναγνωρίσει ταυτότητα και γλώσσα.
Σε κάθε περίπτωση, όσοι πολίτες θέλουν να διατρανώσουν την αντίθεσή τους στη συμφωνία αυτή ωθούνται στη συμμετοχή στα συλλαλητήρια, αφού η κυβέρνηση δεν προκηρύσσει εκλογές για να μετρηθούν οι υπέρ και οι κατά της συμφωνίας. Άλλωστε, οι εκλογές όποτε και να διενεργηθούν θα έχουν ως βασικό αντικείμενο τη Συμφωνία των Πρεσπών. Η εκτίμηση, μάλιστα, είναι ότι όπως υπέστησαν δεινές ήττες τα κόμματα που ψήφισαν Μνημόνια (είναι και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και οι ΑΝ.ΕΛ. πλέον), επειδή είχαν απέναντί τους τους πολίτες, έτσι και στις επικείμενες εθνικές εκλογές οι μισοί ή και παραπάνω βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος δεν θα επανεκλεγούν. Η μεγάλη συμμετοχή όμως στα συλλαλητήρια βλάπτει την κυβέρνηση και εξ επόψεως εντυπώσεων και εξ επόψεως ουσίας. Πολιτικοί που γαλουχήθηκαν στις πορείες αισθάνονται άβολα όταν αυτές στρέφονται εναντίον τους. Είναι έξω και πέρα από τη δική τους αντίληψη περί πολιτικής ότι είναι δυνατό ο λαός να διαφωνεί με τις επιλογές τους. Γι’ αυτό και όποιος δεν συντάσσεται κατατάσσεται στους εχθρούς, αρχικά του κόμματος και τελικά της Δημοκρατίας. Και για να διαφυλάξουν την εξουσία τους αυτού του είδους οι πολιτικοί μετέρχονται όλων των μέσων. Επαναλαμβάνω: όλων. Ακόμη και της εκτροπής. Αυτή είναι η θλιβερή κατάληξη των λαϊκιστών στην πολιτική, αλλά και των λαών που τους πίστεψαν.    
Εν προκειμένω, παρ’ ό,τι ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ αποτάσσονταν τον ρόλο του καταστολέα, στα ειρηνικά συλλαλητήρια για το Σκοπιανό ασμένως ενεργούν όπως οι χειρότεροι κατασταλτικοί μηχανισμοί. Εχθές επέτρεψαν σε μια χούφτα μπαχαλάκηδων να προσεγγίσει τις σκάλες που οδηγούν στο Κοινοβούλιο. Στη ρίψη πετρών και διαφόρων άλλων αντικειμένων η Αστυνομία απάντησε με εκτεταμένη χρήση χημικών. Ναι, καλά καταλάβατε, αυτών που ήθελε ο κ. Τσίπρας να καταργηθούν.  Τα χημικά χρησιμοποιήθηκαν αδιακρίτως κατά του πλήθους, διότι βασικός σκοπός της κυβέρνησης ήταν η διάλυση του συλλαλητηρίου. Οι ευθύνες είναι τεράστιες και πρέπει να αναζητηθούν και στον Γενικό Αστυνομικό Διευθυντή Αττικής, στον Διευθυντή Αστυνομίας Αθηνών και στον επικεφαλής  των μέτρων. Καταρχάς, διότι όφειλαν να έχουν αποκόψει την πρόσβαση των διαδηλωτών στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη και στις σκάλες που οδηγούν στη Βουλή. Αυτό μπορούσε να έχει γίνει με την τοποθέτηση κιγκλιδωμάτων περιμετρικά του Μνημείου. Αλλά αυτό θα έβγαζε ψεύτη για μια ακόμη φορά τον πρωθυπουργό που κατά το παρελθόν κραύγαζε για την απομάκρυνσή τους. Επίσης, δεν θα έδινε τη δυνατότητα στον κ. Βούτση να κάνει λόγο για «δοκιμή εισβολής» στο Κοινοβούλιο. Βέβαια, ο ίδιος άνθρωπος τον Ιούνιο του 2017 που εισέβαλε ο «Ρουβίκωνας» στη Βουλή και προσήχθησαν τα μέλη του, απαίτησε από την Αστυνομία να τους αφήσει ελεύθερους και να τους συνοδεύσει με τα περιπολικά…
Ήμουν στο συλλαλητήριο και μάλιστα έχω μια συνολική εικόνα, διότι ξεκίνησα από το Πολεμικό Μουσείο, όπου ο κόσμος ήταν ήδη αρκετός και αφού προσπάθησα τρεις φορές να αποφύγω τα χημικά και έκανα παρακάμψεις σε στενά του Κολωνακίου, έφτασα μέχρι και την Φιλελλήνων. Πέρασα από όλες σχεδόν τις οδούς που υπήρχαν διαδηλωτές και μπορώ με βεβαιότητα να πω πως ήταν ογκώδες το συλλαλητήριο. Συμμετείχαν με ενθουσιασμό οικογένειες, ηλικιωμένοι, νέοι και έφηβοι. Μοναδικό τους όπλο το πάθος για τη σωτηρία της Μακεδονίας από τους ολέθριους χειρισμούς μιας δράκας ιδεοληπτικών ολετήρων. Ταυτότητά τους η φιλοπατρία. Ούτε ο εθνικισμός, ούτε ο φασισμός, ούτε οι ακρότητες. Στόχος τους να δώσουν στην πολιτική και πολιτειακή εξουσία να καταλάβουν ότι είναι αντίθετοι στη συμφωνία και ότι ακόμη και να κυρωθεί θα έχει προξενήσει ζημία στους πολίτες και ρήγμα στην κοινωνία.
Ο ελληνικός λαός θα τιμωρήσει σκληρά τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στην κάλπη. Ωστόσο, είναι ο ίδιος λαός που τον εμπιστεύτηκε το 2015 (τρεις φορές) για να τον βγάλει από τα Μνημόνια. Το αντιμνημόνιο της «ριζοσπαστικής Αριστεράς» ήταν το τυράκι στη φάκα της καταστροφής. Οι πολίτες είδαν τη «σωτηρία» από τα επώδυνα οικονομικά μέτρα, αλλά όχι την εθνική καταστροφή. Και εν τέλει, διαπιστώνουν όλοι με τρόμο ότι η ψήφος κοστίζει και οι λαϊκιστές είναι επικίνδυνοι. Το 1920 επαναλαμβάνεται. Ας ελπίσουμε ότι θα είναι η τελευταία φορά.