Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2019

Γιατί είναι σημαντική η επίσκεψη του Α. Τσίπρα στην Τουρκία…

Άρθρο του Χρήστου Καπούτση

Ενόψει της επίσκεψη του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα στην Τουρκία , που θα έχει σημαντικές συζητήσεις, με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Τ. Ερντογάν και με στελέχη της τουρκικής Κυβέρνησης, θα πρέπει να «σκιαγραφήσουμε» την συμπεριφορά της Τουρκίας στην γεωγραφική περιοχή μας και πόσο αυτή η συμπεριφορά, επηρεάζει ή όχι, την πορεία θεμάτων που άπτονται της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της χώρας μας και στη βάση της Στρατηγικής υπεράσπισης Εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, που είναι σαφώς ενταγμένα στο πλαίσιο της Διεθνούς νομιμότητας.
Η μετριοπαθής και ψύχραιμη στάση της Ελλάδας, απέναντι στον τουρκικό αναθεωρητισμό και επεκτατισμό, δεν έχει αξιολογηθεί από το σύστημα εξουσίας του Τ. Ερντογάν, με τρόπο που να επιτρέπει την αισιοδοξία της «ομαλής» εκτόνωσης της ελληνοτουρκικής έντασης και της αποκατάστασης σχέσεων καλής γειτονίας, που θα βασίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων των δύο κρατών, όπως αυτά προκύπτουν από το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου. Αντίθετα, η ελληνική διαλλακτικότητα, ερμηνεύεται από την Άγκυρα, ως αδυναμία υπεράσπισης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Συνιστά έμπρακτη αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας, η συστηματική και προσχεδιασμένη υπέρπτηση οπλισμένων τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων πάνω από τα ελληνικά νησιά Φούρνους, Μεγίστη, Στρογγύλη, Ρω, Μακρονήσι, Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι, Παναγιά, Οινούσσες, Μαυριά , Κίναρο, Λεβύθα και Καλόγηροι.
Η έντονη δραστηριότητα των τούρκικων Ενόπλων Δυνάμεων στο νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου, που ενίοτε συνοδεύεται και από ναυτικό αποκλεισμό κάποιων νησιών, όπως της Στρογγύλης και της ΡΩ, εντάσσονται στο πλαίσιο της «βλαπτικής» για την Ελλάδα αναθεώρησης του νομικού και κυριαρχικού καθεστώτος. Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα στο Καστελόριζο.
Και ακόμη,  πτήσεις αεροσκαφών ηλεκτρονικού πολέμου CN-235 στο Αιγαίο και μάλιστα στην ευαίσθητη περιοχή των νησιών Λέσβου, Χίου, Σάμου, Λήμνου και Σαμοθράκης, αποδεικνύει ότι οι Τούρκοι κατασκοπεύουν τα ελληνικά νησιά. Βέβαια, η συγκεκριμένη δραστηριότητα, γίνεται και με την κάλυψη του ΝΑΤΟ και με το πρόσχημα του εντοπισμού, μεταναστών και προσφύγων!
Στην Κύπρο, η εκπεφρασμένη πολιτική θέση του Τ. Ερντογάν, είναι λύση του Κυπριακού, που να θέτει σε πολιτική και στρατιωτική ομηρία τη Μεγαλόνησο, καθώς και η αξιοποίηση της Γεωστρατηγικής θέσης της, αλλά και η εκμετάλλευση του υποθαλάσσιου ορυκτού πλούτου της Κυπριακής ΑΟΖ, με την Τουρκία, να διεκδικεί την «μερίδα του λέοντος». Η Ελληνική Κυβέρνηση μπορεί να συζητά μόνο για την επανένωση της Κύπρου, με βάση τις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών και του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου, με αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και την κατάργηση των εγγυήσεων και παράλληλα, να απορρίπτει κάθε διχοτομικό σχέδιο. Η Τουρκία, δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, ως κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος, παρότι είναι ισότιμο κράτος – μέλους του ΟΗΕ και της Ε.Ε.
Ο Τουρκικός αναθεωρητισμός, τις δυο τελευταίες δεκαετίες εκδηλώνεται και στα «εκρηκτικά» Βαλκάνια. Η Τουρκία προωθεί την πολιτική αντίληψη, της περιφερειακής υπερδύναμης και της ηγέτιδας δύναμης στον Κόσμο του Ισλάμ. Η Αλβανία, η Βοσνία, οι αλβανόφωνες περιοχές της Βόρειας Μακεδονίας, του Κόσσοβο και της νότιας Σερβίας και οι Μουσουλμάνοι της Ελλάδας και της Βουλγαρίας, βρίσκονται στο στόχαστρο των επιδιώξεων της τουρκικής πολιτικής, ενώ είναι εμφανής η διείσδυση της Τουρκίας σε αυτές της χώρες της Βαλκανικής, με αιχμή τις κοινές πολιτιστικές – θρησκευτικές παραδόσεις και καταβολές και κυρίως, η Τουρκία δρα, ως η προστάτιδα δύναμη των κρατικών μειονοτήτων , είτε εθνοτικών (τουρκογενείς), είτε θρησκευτικών (μουσουλμάνοι) της Βαλκανικής Χερσονήσου.