Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2019

Αληθές το αληθοφανές; Ο Επίτιμος Α/ΓΕΝ Ναύαρχος Κοσμάς Χρηστίδης γράφει για τις κρίσεις

Γράφει ο  Επίτιμος Α/ΓΕΝ
ΚΟΣΜΑΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

Παρακολουθώντας τα τεκμαινόμενα στις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας δεν κρύβω την ανησυχία μου στα θέματα των θεσμών και τήρησης των παραδόσεων που το πολεμικό Ναυτικό ήταν πάντα πρωτοπόρο. Φαίνεται τελευταία μπήκε μέσα μας το «πολιτικό» συναίσθημα, η «ακρασία», θα έλεγε ο Αριστοτέλης, με αποτέλεσμα ορισμένες τελετές παράδοσης-παραλαβής να τείνουν να μοιάσουν, αντίστοιχες, πολλών «εκφυλισμένων» υπουργών. Είναι προς τιμή των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων που διαφέρουν σ΄αυτό και θα είναι προς όφελος του Ναυτικού να διατηρήσει τις παραδόσεις, ανεξαρτήτως αν το πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να το αντιληφθεί (πολιτισμός) και το εκμεταλλεύεται.

Δανείζομαι τα λόγια του νέου μας κ. ΥΕΘΑ με τα οποία συμφωνώ. «Κάθε βήμα αποκλιμάκωσης των εντάσεων στην περιοχή, είναι προς το στρατηγικό μας συμφέρον. Κάθε αναταραχή και κάθε προσπάθεια ανατροπής του υπάρχοντος status quo, στρατηγικά είναι σε βάρος μας, ειδικά τώρα που οι προσφυγικές ροές συγκλονίζουν ολόκληρο τον Δυτικό κόσμο και οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της Μέσης Ανατολής και της ΝΑ Μεσογείου μετατρέπονται σε πολύ-διεκδικούμενες ζώνες».
Το αληθές είναι ό,τι για να επιτευχθεί αυτό (χωρίς να αποκλείεται η αθέμητη κλιμάκωση) απαιτεί Αριστοτελικούς ηγέτες. Το αληθοφανές είναι ότι και οι ηγεμόνες μπορούν να εκτελέσουν την αποστολή.
Ανακαλώ στη μνήμη μου τα θέματα ηγεσίας που διδασκόμαστε, ως Ναυτικοί Δόκιμοι, στη ΣΝΔ:
Ο ηγέτης, κατά τον Αριστοτέλη, υπηρετεί το κοινό καλό. Άρχει πείθοντας με το παράδειγμά του, είναι σοφός σύμφωνα με την πλατωνική αντίληψη (ξέρει, δηλαδή, τι ξέρει και κυρίως, τι δεν ξέρει) αναδεικνύεται από το έργο του, την κοινωνία και τις ιστορικές συνθήκες, εμπνέει, ενθαρρύνει, κινητοποιεί, ξεσηκώνει, καθοδηγεί. Έχει συνεργάτες, όχι «περιβάλλον» και είναι εν τίνι μέτρω μοναχικός και «άφιλος». Η τακτική του μπορεί να διαφοροποιείται ανάλογα με τις συνθήκες, αλλά η στρατηγική του χαράσσεται μακροπρόθεσμα και υπηρετείται με συνέπεια. Έχει απόψεις που μπορεί ενδεχομένως να αλλάζουν, αλλά αξίες που είναι σταθερές και εδραίες.
Ο ηγεμόνας/ γεμών (υπό την μακιαβελική έννοια) υπηρετεί τη φιλοδοξία και το συμφέρον του, καθώς και τα συμφέροντα των ανθρώπων και των ομάδων που στηρίζουν την εξουσία του. Είναι ευφυής υπό την έννοια της πανουργίας. Άρχει, είτε με εξυπηρετήσεις σε πρόσωπα και ομάδες με κάποια ισχύ, είτε με πειθαναγκασμό-εξαναγκασμό των υπολοίπων, είτε συνηθέστερα και με τις δύο μεθόδους. Μοιράζει προνόμια και τιμάρια σε έμπιστους και υμνητές. Μοναδική του αξία, η φιλαρχία.
Οι τελευταίες κρίσεις του Ναυτικού έχουν πολυσυζητηθεί, κυρίως για την αλλαγή φιλοσοφίας  από τις περσινές ήπιες, στην υιοθέτηση της βαθιάς τομής. Θεωρητικά δεν πρέπει να προβληματιζόμαστε, αλλά μήπως το σχέδιο είναι προσχεδιασμένο;  Είναι αληθές το αληθοφανές; Άριστοι αυτοί που παρέλαβαν, καλή επιτυχία στο έργο τους, εξαίρετοι αυτοί που αποστρατεύτηκαν παρόλο που ορισμένοι θα μπορούσαν να προσφέρουν με την εξιδεικευμένη εμπειρία τους. Οι νεότεροι, όσο Άξιοι και εάν είναι, δίνοντας το παράδειγμα (ως ηγέτες…) πρέπει να «μάθουν» να «υπομένουν» τη σειρά τους. Να μη παγιδεύονται στο «πολιτικό τρόπο σκέψεως», να συνειδητοποιήσουν ότι ο Ελληνικός λαός εμπιστεύεται και πληρώνει πολλά για τις Ένοπλες Δυνάμεις, να κατανοήσουν ότι η πατρίδα είναι υπεράνω όλων και, τελικά, έχει αποδειχθεί ότι η γρήγορη ανέλιξη δεν αποδίδει συλλογικά.  Άλλως, η προσπάθεια ανατροπής του υπάρχοντος status quo θα εξακολουθήσει να ενισχύεται.
Πάνω απ’ όλα ο ηγέτης, ο καλός ηγέτης, υπηρετεί. Η ηγεσία γι’ αυτόν ή γι’ αυτήν δεν είναι ευκαιρία για προνόμια, τίτλους ή προβολή, αλλά ευθύνη.