Παρασκευή, 24 Μαΐου 2019

Η ΑΜΥΝΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για europe
Του Γιώργου Κακλίκη, πρέσβη επί τιμή και
Υποψήφιου Ευρωβουλευτή με το Ποτάμι

Η Ευρώπη δεν βρίσκεται σε μια ομαλή περίοδο της ιστορίας της. Αν στην Ευρωβουλή κυριαρχήσει ο εθνικιστικός λαϊκισμός και χαθεί η φιλοευρωπαϊκή πλειοψηφία, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να χαλαρώσουν οι δεσμοί των  μελών της και να κλονιστεί ανεπανόρθωτα η πίστη των πολιτών της στο ευρωπαϊκό ιδεώδες.

Μέσα σ’ αυτή τη σύγχυση, ο πρόεδρος Μακρόν κάλεσε τους Ευρωπαίους πολίτες να συνταχθούν για την Αναγέννηση της Ευρώπης, θέτοντας ως στόχο και την απόκτηση μιας ευρωπαϊκής άμυνας.

Ποιες, όμως, είναι οι απειλές για τις οποίες πρέπει η ΕΕ να αποκτήσει δικό της στρατό; Μερικές από τις απαντήσεις είναι ότι: απειλή αποτελεί η Ρωσία που έχει  δείξει τις διαθέσεις της καταλαμβάνοντας ένα μεγάλο κομμάτι της Γεωργίας και έχοντας καταπιεί την Κριμαία ολόκληρη. Απειλή αποτελεί η αναθεωρητική Τουρκία. Απειλή αποτελεί το Ιράν που στήνει  στρατιωτικές βάσεις στη Συρία επιδιώκοντας την έξοδό του στη Μεσόγειο και, μαζί με την Τουρκία, επιδιώκει την άσκηση επιρροής στην Ευρώπη μέσω του πολιτικού Ισλάμ. Απειλή αποτελεί, η καταγγελία, από την Ουάσιγκτον, της Συνθήκης Πυρηνικών Δυνάμεων Μέσου Βεληνεκούς (INF).
                                                                
Πολλοί θεωρούν ότι η ανεξάρτητη ευρωπαϊκή άμυνα είναι ανέφικτη  με την Ευρώπη να παραμένει εξαρτημένη αμυντικά από τις ΗΠΑ. Και έτσι είναι. Όμως, σήμερα, χωρίς συνεννόηση μεταξύ τους,  τα μέλη της Ένωσης έχουν ετήσια αμυντική δαπάνη  220 δισεκατομμυρίων ευρώ. Έτσι, η ευρωπαϊκή αμυντική αποτελεσματικότητα παραμένει δυσανάλογα μικρή σε σχέση με τη μεγάλη αυτή δαπάνη. Γι΄αυτό δεν είναι παράλογη η επιδίωξη μιας κοινής αντίληψης δράσης όχι μόνο για αμυντικές αναμετρήσεις αλλά και για την ασφάλεια των εξωτερικών ευρωπαικών συνόρων. Όπως και για την ανάπτυξη μιας αμυντικής βιομηχανίας, ορθολογικά καταμερισμένης στα κράτη-μέλη.
Η Αθήνα λογικό είναι να ευνοεί μια ευρωπαϊκή αμυντική εξέλιξη με τα θαλάσσια σύνορά της να γίνονται σύνορα της Ευρώπης. Με τη σκέψη  στο Άρθρο 42 (7) της Συνθήκης της ΕΕ που θεσπίζει ότι οι χώρες της ΕΕ πρέπει να παράσχουν "βοήθεια και συνδρομή" σε κράτος-μέλος της Ένωσης που πλήττεται από ένοπλη επίθεση.
Δεν μπορούμε να αφήσουμε τις τύχες μας στους ανέμους του διεθνούς περιβάλλοντος για να καταντήσει  η Ευρώπη έρμαιο των διαθέσεων άλλων ισχυρών. Η άμυνά της είναι ουσιαστικό μέσο για την ασφάλειά της και για να ακουστεί με σεβασμό η ευρωπαϊκή φωνή. Αν επιμείνουμε  σε τοπικιστικές αντιλήψεις και ιδεοληψίες, τότε ας σκύψουμε στη γειτονιά μας και ας αναλογιστούμε πώς θα ήταν τα πράγματα αν, σήμερα,  η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν παρούσα σε αυτήν, συντεταγμένη και ισχυρή.-

 ΤΟ ΕΘΝΟΣ  23 ΜΑΙΟΥ 2019