Κυριακή, 5 Μαΐου 2019

Η Τουρκία οι “διπλωματικές συστάσεις” των δυτικών και η “γλώσσα” του Ισραήλ που η Άγκυρα καταλαβαίνει

Δεν πρέπει να υποτιμούμε καμία διπλωματική πρωτοβουλία ή δήλωση που γίνεται από τους “φίλους και συμμάχους” μας, για την τουρκική επιθετικότητα σε Αιγαίο και Κύπρο. Χρειάζονται κι αυτές.
Ωστόσο όλοι νομίζουμε καταλαβαίνουμε ότι τα αποτελέσματα των δηλώσεων και των φραστικών επιπλήξεων δεν έχουν απολύτως κανένα αποτέλεσμα όταν έχεις να κάνεις μ΄ ένα καθεστώς, όπως αυτό του Ερντογάν. Δυστυχώς, μας αρέσει ή όχι η Τουρκία προ Ερντογάν ,αλλά και η σημερινή καταλαβαίνει μόνο τη “γλώσσα” που χρησιμοποίησε χθες βράδυ το Ισραήλ, που βομβάρδισε τα γραφεία του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων Anadolu στη Γάζα! Ο Ερντογάν θα “γαβγίσει”, θα “τσιρίξει” αλλά δεν πρόκειται να κάνει τίποτα έναντι των Ισραηλινών. Ειδικά αυτή τη περίοδο που είναι “στριμωγμένος”. Στη φωτογραφία ότι απέμεινε από τα γραφεία του Anadolu.
Θα πείτε και τι να κάνουμε; Να ζητήσουμε βομβαρδισμό της Τουρκίας; Όχι βέβαια. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι για να πιεστεί η Τουρκία και να γίνει κανονική χώρα από χώρα τρομοκράτης της περιοχής που ΄ναι σήμερα. Οι οικονομικές κυρώσεις είναι μάλλον πιο αποτελεσματικές. Οι Αμερικανοί “ταρακούνησαν” απλά την τουρκική οικονομία το περασμένο καλοκαίρι με την υπόθεση του πάστορα Μπράνσον και ο “σκληρός” Ερντογάν έσπευσε να τον ελευθερώσει. Συνεπώς οι “φίλοι και σύμμαχοί” μας, έχουν “αναίμακτο” τρόπο να πιέσουν αν θέλουν τον Ερντογάν. Θέλουν; Πολύ αμφιβάλλουμε.
Όχι μόνο επειδή εκβιάζει ανοιχτά τους Ευρωπαίους με το προσφυγικό. Το είπε και χθες σε ομιλία του ότι “οι Ευρωπαίοι ζουν ήρεμα, γιατί εμείς φιλοξενούμε 4 εκατομμύρια πρόσφυγες”. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Είναι ότι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί δεν θέλουν να τα “σπάσουν” με την Τουρκία. Όλοι προσβλέπουν σε “μπίζνες” , όλοι θέλουν να ΄χουν πρόσβαση στην πολυπληθή αγορά της, όσο φτωχή κι αν είναι. Όλοι πιστεύουν ότι είναι θέμα χρόνου ν΄αλλάξουν τα πράγματα και η συμπεριφορά της Τουρκίας. Δηλαδή πιστεύουν ότι η αποχώρηση Ερντογάν από το προσκήνιο έχει ήδη δρομολογηθεί.
Που καταλήγουμε; Στην “εθνική μας μοναξιά” σε περίπτωση που η κρίση με την Τουρκία εξελιχθεί. Όπως είχε πει ο Ευάγγελος Αποστολάκης όταν ακόμη φορούσε τη στολή του Ναυάρχου, “μόνοι μας θα πολεμήσουμε αν χρειαστεί”. Μπορούμε να διαχειριστούμε μόνοι την πιθανή κρίση που θα μας προκύψει με το τουρκικό γεωτρύπανο στην Κύπρο; Τι θα κάνουμε αν οι Τούρκοι επιμείνουν και “τρυπήσουν” την κυπριακή ΑΟΖ; Τι θα κάνουμε αν αργότερα επιχειρηθεί κάτι αντίστοιχο σε περιοχή πέριξ του Καστελόριζου; Έχουμε αποφασίσει μέχρι που θα το φθάσουμε; Κι αυτό δεν είναι απόφαση μιας κυβέρνησης μόνο. Είναι απόφαση όλου του πολιτικού συστήματος που εμπλέκεται στο σύστημα εξουσίας της χώρας; Έχει διαπιστώσει κάποιος να υπάρχουν τέτοιες ανησυχίες στο πολιτικό μας σύστημα ή μόνο εμείς δεν το ΄χουμε αντιληφθεί.
Αναμένουμε ακόμη τις αντιδράσεις Αμερικανών και Γάλλων οι οποίοι εκτός από μεγάλα συμφέροντα στην κυπριακή ΑΟΖ, έχουν “δουλειές” και στην Ελλάδα. Εξοπλιστικές δουλειές. 1,5 δις έχουν πάρει οι πρώτοι μέσα στην κρίση για τον εκσυγχρονισμό των F-16 και άλλα τόσα συζητούν να πάρουν οι Γάλλοι για φρεγάτες…Μη ξεχνιόμαστε.