Σάββατο, 6 Ιουλίου 2019

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΟΡΚΩΜΟΣΙΑΣ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΠΝ.


Την 1η Ιουλίου 2019 έδωσαν τον όρκο τους οι νέοι Αξιωματικοί του Πολεμικού Ναυτικού (ΠΝ), σε μία λαμπρή τελετή και παρουσία της Α.Ε. του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ανεξάρτητα από την άρτια οργάνωση της εκδηλώσεως, το γεγονός ότι οι ορκισθέντες νέοι Αξιωματικοί του ΠΝ έφθαναν συνολικά (Μάχιμοι και Μηχανικοί), τον αριθμό των 31, προκαλεί θλίψη, ανησυχία και έντονο προβληματισμό.

Η χώρα με την 10η ακτογραμμή στον κόσμο, με εκατοντάδες απειλούμενα νησιά, με την Κύπρο κατεχόμενη και εκβιαζόμενη, με τον μεγαλύτερο εμπορικό στόλο παγκοσμίως, με άμεσα συμφέροντα προστασίας υποθαλασσίων κοιτασμάτων υδρογονθράκων και θαλασσίων ζωνών τα οποία παραβιάζονται, ορκίζει 31 συνολικά Αξιωματικούς του ΠΝ ετησίως.
Οι πολιτικοί της χώρας αυτής οι οποίοι καθησυχάζουν με στόμφο τους Έλληνες πολίτες και προειδοποιούν την Τουρκία ότι η Ελλάς δύναται να έχει τον έλεγχο ολόκληρου του θαλασσίου χώρου εθνικού ενδιαφέροντος από το Ιόνιο έως την Κύπρο (προφανώς μέσω κυρίως των πλοίων του Στόλου), κρίνουν ταυτόχρονα ότι από την Σχολή Ναυτικών Δοκίμων πρέπει να αποφοιτούν 31 συνολικά Αξιωματικοί ετησίως. Αφήνω τα σχόλια για τους αναγνώστες.
Οι Αξιωματικοί αποτελούν την ραχοκοκαλιά του ΠΝ. Αποτελούν τα πρότυπα των υφισταμένων τους και είναι επιφορτισμένοι με το καθήκον να καλλιεργούν το φρόνημα στα πληρώματα, να εμπνέουν το θάρρος και την τόλμη, να διασφαλίζουν το ετοιμοπόλεμο του Στόλου, να τηρούν τις παραδόσεις του ΠΝ και να επιβάλλονται δια του παραδείγματος. Κατά συνέπεια  η αριθμητική έλλειψη Αξιωματικών εκτός από επιχειρησιακού τύπου επιπτώσεις, προκαλεί ευρύτερες και πολλαπλές δυσμενείς επιπτώσεις, μετρήσιμες και μη. Το δυστύχημα είναι ότι οι Αξιωματικοί στα τεχνοκρατικά γραφεία των Υπουργείων, προσμετρώνται, λογίζονται και αντιμετωπίζονται όπως  το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων.
Είναι βέβαιον ότι οι στρατιωτικά ισχυροί και διαρκώς εξοπλιζόμενοι άσπονδοι «φίλοι» μας δεν πείθονται από τις πολιτικές «αποτρεπτικές» ιαχές μας αλλά αντιθέτως αποθρασύνονται. Μειδιούν καταγράφοντας τις μηδενικές εξοπλιστικές μας επενδύσεις για διάστημα πλέον των δέκα ετών. Μειδιούν γνωρίζοντας ότι η συντριπτική πλειοψηφία των Φρεγατών μας γιορτάζει τα τεσσαρακοστά της γενέθλια και ασφαλώς εξάγουν συμπεράσματα όταν οι νέοι Αξιωματικοί του ΠΝ το 2019 ήταν συνολικά 31 άτομα.
Κύριοι των πολιτικών κομμάτων εξουσίας,
Εάν δεν πείθεσθε από τα ανωτέρω, σας προτρέπω να ανατρέξετε τόσο στην διεθνή όσο και κυρίως στην εθνική μας Ιστορία. Το δίλημμα που ορθώνεται είναι καθαρά πολιτικό και θα πρέπει να απαντήσετε με σαφήνεια. Διακυβεύετε την δορυφοροποίηση της Ελλάδος και την σταδιακή και αναίμακτη παραχώρηση θεμελιωδών εθνικών δικαιωμάτων μας στην Τουρκία έναντι του οιουδήποτε πολιτικού κόστους; Υπάρχουν δύο μόνο βασικές επιλογές και θα πρέπει να επιλέξετε. Η πρώτη επιλογή είναι η γραμμή προτεραιοτήτων του Ε. Βενιζέλου προ των Βαλκανικών πολέμων και του Ι. Μεταξά προ του πολέμου του 1940, οι οποίοι αποφάσισαν για τα εθνικά συμφέροντα δίχως να συμβουλευθούν τις δημοσκοπήσεις και δίχως να ερωτήσουν τους «συμμάχους» των. Στην επιλογή της ενισχύσεως των ΕΔ κατέληξε επίσης παλαιότερα ο Βασίλειος Β’ ο Μακεδών (976- 1025), ο Νικηφόρος Φωκάς (963-969) και ο Ιωάννης Τσιμισκής (969-976), με τα γνωστά ένδοξα αποτελέσματα. Την δεύτερη επιλογή της αποδυναμώσεως του αμυντικού συστήματος συναντούμε επί των ημερών του Κωνσταντίνου Δούκα (1059- 1067) ο οποίος άνοιξε ορθάνοικτα την πόρτα στον Αρπ Αρσλάν το 1064 για να ερημώσει τις ανατολικές βυζαντινές επαρχίες. Την δεύτερη επιλογή συναντούμε επίσης στους ύστερους χρόνους του Βυζαντίου όταν η πλήρης αποδυνάμωση των ενόπλων δυνάμεων και οι εμφύλιες διαμάχες εξουσίας οδήγησαν τους αυτοκράτορες να είναι φόρου υποτελείς στον Σουλτάνο πολύ πριν πέσει η Βασιλεύουσα. Υπενθυμίζεται ότι λόγω της στρατιωτικής ανεπάρκειας του Βυζαντίου ο Σουλτάνος Βαγιαζήτ υποχρέωνε τους Βυζαντινούς Αυτοκράτορες να εκστρατεύουν μαζί του και να πολιορκούν και λεηλατούν ελληνικές πόλεις της Μ. Ασίας, όπως π.χ. η Φιλαδέλφεια (1390). Τα αποτελέσματα κάθε επιλογής εκ των δύο έχουν καταγραφεί από την εποχή του Θουκυδίδου (διάλογος Μηλίων 414 π.Χ.). Η απόφαση λοιπόν είναι ξεκάθαρα πολιτική και δυστυχώς μέχρι στιγμής διολισθαίνουμε ταχέως προς την δεύτερη επιλογή εν μέσω ποικίλων προφάσεων.
Πολύ πρόσφατα κυβερνητικά στελέχη δήλωσαν αυτό που όλοι ενδόμυχα γνωρίζουν, ότι δηλαδή θα είμαστε μόνοι μας σε περίπτωση στρατιωτικής αναμετρήσεως με την Τουρκία. Για την πολιτική ηγεσία, μετά την εύκολη διαπίστωση, το ζητούμενο είναι η ανάπτυξη πολιτικής βουλήσεως και η παρουσίαση πειστικής, εφικτής και αξιόπιστης λύσεως. Εάν οι πολιτικοί μας συναντούν δυσχέρειες δεν είναι κακό να συμβουλεύονται όσους δύνανται να συνδράμουν προς την κατεύθυνση αυτή. Το επικίνδυνο είναι η απραξία και η άγνοια του ρίσκου η οποία στις περιόδους ειρήνης συγκαλύπτεται, για να αποκαλυφθεί μεγαλοπρεπώς σε περιόδους κρίσεως και πολέμου, όταν πλέον το μόνο που απομένει θα είναι η εξεύρεση εξιλαστηρίων θυμάτων.
                                              05 – Ιουλίου – 2019
                                Αντιναύαρχος ε.α. Β. Μαρτζούκος ΠΝ
                                           Επίτιμος Διοικητής ΣΝΔ
                                               Πρόεδρος ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.