Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2019

Μήπως είναι ώρα να σοβαρευτούμε και να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε με τη συμφωνία των Πρεσπών;

Την περασμένη εβδομάδα, ο Αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων της Βουλγαρίας, επισκέφθηκε τη Βόρεια Μακεδονία.Ο στρατηγός Αντρέι Μπόστεφ,συζήτησε για διμερή στρατιωτική συνεργασία, αναδιοργάνωση του στρατού και αναφέρθηκε στην εμπειρία της Βουλγαρίας σε στρατιωτικές ειρηνευτικές αποστολές.
Η αντιπροσωπεία συναντήθηκε με τον πρόεδρο Στέβο Πενταρόφσκι, την υπουργό Αμυνας Ραντμίλα Σεκερίνσκα και τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου του Στρατού, Βάσκο Γκουσκίνσκι.
Ένα το κρατούμενο…
Μετά από την επίσκεψη το υπουργείο Άμυνας της Βόρειας Μακεδονίας έστειλε επιστολή στο ΥΠΕΘΑ με το οποίο μας ζητούσε να επισπεύσουμε τις διαδικασίες για την αμυντική συμφωνία ώστε να αρχίσει να εφαρμόζεται. Οι γείτονες δείχνουν να επιθυμούν την “ελληνική εμπειρία” και για τον έλεγχο του εναέριου χώρου τους και για την αναδιοργάνωση του στρατού τους.
Δύο τα κρατούμενα…
Οι Βούλγαροι μας έστειλαν έγγραφο με το οποίο ζητούν “να συνεργαστούμε για τον εναέριο χώρο της Βόρειας Μακεδονίας”, τώρα που θα ΄χουν κι αυτοί F-16.
Τρία τα κρατούμενα…
Για να μην συνεχίσουμε, μήπως μπορεί κάποιος να μας πει τι ακριβώς σκοπεύουμε να κάνουμε ως χώρα ώστε να κερδίσουμε ότι και όσα μπορούμε απο τη συμφωνία των Πρεσπών; Έχουμε σκοπό να εκμεταλλευθούμε ότι μπορούμε ή θα επαναλαμβάνουμε απλά ότι «εμείς ελέγχουμε την ορθή εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών και θα πιέζουμε για την άμβλυνση των όρων της, προς όφελος των εθνικών συμφερόντων».
Είναι προς το όφελος των εθνικών συμφερόντων η αμυντική συνεργασία με τη Βόρεια Μακεδονία, ή μας συμφέρει καλύτερα να τους αφήσουμε να συνεργαστούν με άλλους;
Είναι προς το όφελος των εθνικών συμφερόντων να διεισδύσει η ελληνική αμυντική βιομηχανία στη γειτονική χώρα ναι ή όχι;
Καλό θα είναι να πάρουν όλοι τις αποφάσεις τους για το τι ακριβώς θέλουμε να κάνουμε.Γιατί διαφορετικά είναι βέβαιο ότι πάλι χαμένοι θα βγούμε και αντί για πρωταγωνιστές θα περιοριστούμε ξανά στον ρόλο του άσημου κομπάρσου που όλο γκρινιάζει τον πρώτο ρόλο που δεν του δίνουνε. Στην περίπτωσή μας είναι χειρότερα τα πράγματα, αφού μας τον προσφέρουν αλλά για λόγους ακατανόητους αρνούμαστε να τον παίξουμε.