Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2019

Οι αμερικανο-τουρκικές σχέσεις και οι συνέπειες για Ελλάδα και Κύπρο



Γράφει ο
Παναγιώτης Νάστος
Σχης (ε.α)-Αναλυτής-Συγγραφέας
ΕΙΣΑΓΩΓΗ-ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Οι αμερικανοτουρκικές σχέσεις διέρχονται από τις 15 Ιουλίου 2016 (Πραξικόπημα κατά του Erdogan), μία λίαν ταραχώδη περίοδο. Αρκετά στοιχεία έχουν δοθεί στη δημοσιότητα αναφορικά με το πραξικόπημα, χωρίς όμως να κατανομαστούν εκείνοι που σε περίπτωση επιτυχίας του πραξικοπήματος θα αναλάμβαναν τα ηνία της χώρας,ως Πρόεδρος , ως Πρωθυπουργός και λοιποί υπουργοί μεταγενέστερα, γιατί αυτοί δεν θα ήταν ούτε ο Giullen αλλά ούτε και οι στρατιωτικοί οι οποιοι θα καταλάμβαναν την εξουσία αρχικά. 
Επίσης οι επικεφαλείς στρατιωτικοί του πραξικοπήματος έχουν καταθέσει ότι η πρόθεσή τους ήταν να παρέδιδαν την εξουσία λίγο μετά την επιτυχία του.Φαντάζει απίθανο λοιπόν να μην είχαν βολιδισκοπηθεί  από τους πραξικοπηματίες σημάινοντα πρόσωπα στην Τουρκία , ευρείας αποδοχής από τον λαό, που να αναλάμβαναν στη συνέχεια την εξουσία. Και τούτο προκειμένου να μην υπάρχουν ευρείες αντιδράσεις από τον αιφνιδιασμένο τουρκικό λαό, μετά την επιτυχία του πραξικοπήματος. Αυτά τα σημαίνοντα πρόσωπα ευρείας αποδοχής από τον τουρκικό λαό, με την πολοτική πολιτική κατάσταση που επικρατούσε τη περίοδο του πραξικοπήματος στην Τουρκία  θα έπρεπε να έχουν «ειδικό πολιτικό βάρος». Θα έπρεπε  μάλιστα να προέρχονται από το κυβερνών κόμμα  ΑΚΡ , και τούτο γιατί αφενός  δεν θα αντιδρούσαν έντονα οι ψηφοφόροι του ΑΚΡ και αφετέρου δεν έχουν  « βρεθεί» ακόμη , παρά τις  εξοντωτικές ανακρίσεις, φυλακίσεις και διωγμούς των μετεχόντων στο πραξικόπημα. Η πραγματική  αρχή δεν πρέπει να  ήταν  ο Giullen ή οι επικεφαλείς στρατιωτικοί  όπως μέχρι τώρα προσπαθούν  να μας πείσουν οι Τούρκοι, αλλά  να είναι μέλη του ΑΚΡ. Στο συμπέρασμα αυτό κατατείνει το γεγονός της πολιτικής συμμαχίας  του κόμματος ΑΚΡ τουErdogan, με το  εθνικιστικό κόμμα ΜΗΡ  του Bahtseli για τις περιφειακές και δημοτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν πρόσφατα ,αλήθεια τί στην πραγματικότητα φοβόταν ο Ergogan για να προσεταιριστεί το βαθύ εθνικιστικό  τουρκικό κράτος του ΜΗΡ, αλλά και  του γεγονότος ότι οι Gull, Davutoglou, Babatsan οι οποίοι είχαν εξόχως σημαντικές κυβερνητικές θέσεις στο παρελθόν  αλλά και κομματικές εντός του ΑΚΡ, προανάγγειλαν πρόσφατα  τη δημιουργία 2 νέων κομμάτων, διαφωνώντας ανοικτά  με τον Erdogan και την πολιτική του. Επίσης είναι αξιοπερίεργο ότι και οι 3 παραπάνω βρίσκονταν πρίν αλλά και μετά το πραξικόπημα σε «πολιτική περιθωριοποίηση», ενώ μετά το πραξικόπημα θα έπρεπε είτε να προσκληθούν από τον Erdogan , είτε από μόνοι τους αυτόκλητα να παρουσιαστούν για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους πρός τον Πρόεδρο Erdogan. Τίποτε όμως από τα δύο δεν έγινε, ενώ ο Erdogan «στράφηκε» πρός την οικογένεια, και συγκεκριμένα στούς 2 γαμπρούς του, κατά τα πρότυπα της μαφίας, προκειμένου να κυβερνήσει τη χώρα . Επίσης κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, η αντιπολίτευση είναι γνωστό ότι βολιδσκοπούσε τον Gull , ως κοινό υποψήφιο τουλάχιστον 2 κομμάτων.Ο Gull  είναι συμμαθητής με τον  τότε Αρχηγό του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου και νύν ΥΠΑΜ Akar. Ο τελευταίος μάλιστα τον επισκέφθηκε τότε στο σπίτι του και μετά από λίγες ημέρες ο Gull όλως διόλου τυχαία , δημόσια δήλωσε ότι δεν κατεβαίνει στις εκλογές ως υποψήφιος με άλλο-άλλα κόμματα ,γιατί είναι ιδυτικό μέλος του ΑΚΡ. Πολλοί τότε στην Τουρκία υπαινύχθηκαν ότι η επίσκεψη Akar ήταν μία καλλυμένη πραξικοπηματική πράξη , αφού είναι ασύνηθες ο Αρχηγός του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου που ήταν τότε ο Akar  να επισκέπτεται στο σπίτι τους πολιτικά πρόσωπα ,και μάλιστα την  συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Τέλος ο Akar όταν αποστρατεύθηκε  έγινε  ΥΠΑΜ, ενώ μάλιστα υπάρχουν μαρτυρίες που τον θέλουν  να ειδοποιείται για το εκδηλωθέν πραξικόπημα με σήμα, ώρες νωρίτερα από την εκδήλωσή του και αυτός να μήν ειδοποιεί άμεσα τους  Αρχηγούς ΓΕΣ,ΓΕΝ,ΓΕΑ   ως όφειλε ,αλλά μόνο όταν τον επισκέφθηκε  στο γραφείο του ο Υποδιοικητής της ΜΙΤ μετά από λίγες ώρες, οπότε και του το κοινοποίησε και προφορικά ο ίιδος. Μετά από αυτό βέβαια ενεργοποιήθηκε πλήρως και έπραξε τα δέοντα. Τα παραπάνω  αναφερόμενα για το πραξικόπημα ας τα κρατήσουμε για τη συνέχεια.
Ο Erdogan μετά το αποτυχημένο σε βάρος του πραξικόπημα, έχει εγκαινιάσει  με την αγορά των S-400 μία νέα περίοδο στις Ρωσοτουρκικές σχέσεις αναφορικά με την υλοποίηση εξοπλιστικών προγραμμάτων της Τουρκίας. Παράλληλα συσφίγγει τις πολιτικοοικονομικές του σχέσεις της Τουρκίας με τη Ρωσία συνεχώς, ενώ αναφορικά με τη Συρία , Τουρκία-Ρωσία-Ιράν έχουν δημιουργήσει μιά «ιδιότυπη συμμαχία». Oι ΗΠΑ έχουν θέσει επί του παρόντος την Τουρκία εκτός προγράμματος  των μαχητικών αεροσκαφών F-35. Σημειωτέον ότι αφενός η Τουρκία έχει παραγγείλει 100 αεροσκάφη και αφετέρου ότι είναι συμπαραγωγός χώρα, αφού σε εργοστάσια στο έδαφός της κατασκευάζονται περίπου 900 απάρτια του εν λόγω αεροσκάφους.Κυριότερα θέματα  άμεσης τριβής στην παρούσα φάση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων είναι η υλοποίηση της «buffer zone» στη βορειανατολική Συρία , οι κούρδοι του YPG, η ενεργοποίηση-εγκατάσταση των S-400 στην Τουρκία, η παράδοση του Giulen  από τις ΗΠΑ στην Τουρκία. Υπάρχουν ωστόσο και άλλα θέματα «έμμεσης αλλά και μελλοντικής τριβής» στις σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, όπως το Ισραήλ  για το οποίο πνέει τα μένεα η Τουρκία για το Παλαιστινιακό, τα οικόπεδα εξόρυξης φυσικού αερίου της Κύπρου τα οποία έχουν εκχωρηθεί στην exon Mobil,  η σύσφιξη των σχέσεων της Τουρκίας με Κίνα και Ρωσία και τέλος η επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας σε νοτιανατολική Μεσόγειο και Αιγαίο πέλαγος.
ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ  ΣΧΕΣΕΙΣ –ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Παρά τα συνεχή «ατοπήματα» της Τουρκίας, οι ΗΠΑ  ή μάλλον ακριβέστερα ο Πρόεδρος Trump ως στοργικός πατέρας  , δεν τιμωρεί  σοβαρά το άτακτο και ανυπάκουο παιδί του . Για την ακρίβεια οι ΗΠΑ υπαναχωρούν , παρά την περί αντιθέτου πολλές φορές ρητορική τους ,τελικά  μέχρι τώρα  στις τουρκικές προκλήσεις. Ο λόγος είναι ότι δεν επιθυμούν να χάσουν με κανένα λόγο την Τουρκία από τη σφαίρα επιρροής τους και να την ρίξουν στην αγκαλιά της Ρωσίας. Άλλωστε  γνωρίζουν καλά ότι ανέκαθεν η Ρωσία επιθυμούσε να προκαλέσει τη ρήξη του ΝΑΤΟ στη νοτανατολική του πτέρυγα, με οποιοδήποτε τρόπο υπολογίζοντας  ακόμη και στην πρόκληση ελληνοτουρκικού πολέμου για τον σκοπό αυτό. Επίσης μετά την αγορά των S-400 , παρά τις περί αντιθέτου  σοβαρές αμερικανικές προειδοποιήσεις για επιβολή σκληρών κυρώσεων , η Τουρκία τεντώνει ακόμη το σκοινί κάνοντας λόγο για αγορά στο μέλλον και άλλων S-400 , καθώς επίσης και για αγορά  ρωσικών μαχητικών αεροσκαφών Su-35, Su-57 στην περίπτωση που δεν θα τις δοθούν τα F-35 από τις ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ του Trump φαίνονται διατεθιμένες επί του παρόντος έναντι οποιουδήποτε ανταλλάγματος, να ενδώσουν στις όποιες τουρκικές απαιτήσεις,μηδέ εξαιρουμένης αυτής της επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 και της έναρξης αποστολής των πρώτων τουρκικών F-35 τα οποία σημειωτέον βρίσκονται ετοιμοπαράδοτα  στο έδαφος των ΗΠΑ,  και της πώλησης Patriot, αρκεί η Τουρκία να μην ενεργοποιήσει τους  S-400 αλλά να τους αποθηκεύσει  εκτός τουρκίας ,ενδεχομένως στα εδάφη της κατεχόμενης Κύπρου.Προσωπικά η εμμονή αυτή των ΗΠΑ, είναι αναμενόμενη. Εκτός από τη σημαντική γεωστρατηγική θέση της Τουρκίας για την εξυπηρέτηση ων αμερικανικών συμφερόντων σε Μαύρη θάλασσα  και Μ.Ανατολή(Ινσιρλίκ-Κιουρετσίκ), υπάρχει και κάτι εξίσου σημαντικό, και για τον Πρόεδρο Trump μάλλον σημαντικότερο από όλα. Αυτό είναι οι πωλήσεις αμερικανικών όπλων παγκοσμίως. Aναλυτικότερα το καταστροφικό  κτύπημα με  φθηνά  drones στις πετρελαικές εγκαταστάσεις της  Σαουδικής Αραβίας που πραγματοποιήθηκε πρίν από λίγες ημέρες , κατέδειξε ότι η πολυδιαφημιζόμενη , πανάκριβη και ισχυρότατη αντιαεροπορική άμυνα της χώρας βασιζόμενη σε υπερσύγχρονα αντιαεροπορικά (Patriot) και μαχητικά F-16  και F-15, δεν ήταν αποτελεσματική. Αυτό επί της ουσίας δίνει ουσιαστικό προβάδισμα των S-400 έναντι των Patriot στις διεθνείς αγορές και στα εξοπλιστικά προγράμματα των χωρών. Αυτό  το «κλίμα» θέλουν να ανατρέψουν οι ΗΠΑ με την Τουρκία και τον παροπλισμό των   S-400 από αυτήν.
Τα παραπάνω θα είχαν όμως ως συνέπεια για Ελλάδα και Κύπρο την  περαιτέρω αποθράθυνση της Τουρκίας σε Αιγαίο και νοτιανατολική Μεσόγειο. Η Ελλάδα σε τέτοια περίπωση καλείται να αντιμετωπίσει  έναν επιπλέον κίνδυνο στις θάλλασές  της Αιγαίο , ΝΑ Μεσόγειο – Λιβυκό Πέλαγος -Ιόνιο πέλαγος ,που θα ακούει στο όνομα του  mini  αεροπλανοφόρου Andolu, στο οποίο θα τοποθετούσε η Τουρκία F-35 STOLV (καθέτου αποπροσγειώσεως αεροσκάφη F-35). Το υπόψιν τουρκικό σκάφος έχει τη δυνατότητα επίσης μεταφοράς αρμάτων, ερπυστριοφόρων ,πεζοναυτών και  επιθετικών ελικοπτέρων ATAK,  γεγονος το οποίο παρέχει τη δυνατότητα στην Τουρκία  διενέργειας  αυτόνομης αιφνιδιαστικής αποβατικής ενέργειας σε  βραχονησίδες του Αιγαίου πελάγους , ακόμη και σε ενδιάμεση νήσο μικράς έκτασης .
Επίσης η απόκτηση των F-35  από την Τουρκία σταδιακά θα είχε  ως συνέπεια  να τεθεί υπό σοβαρότατη αμφισβήτηση η αεροπορική κυριαρχία του  Ισραήλ στην ευρύτερη  περιοχή της νοτιανατολικής Μεσογείου. Με δεδομένη την αντιισραηλινή στάση και ρητορική  της Τουρκίας του Erdogan , αυτό θα είχε σοβαρότατες συνέπειες στην ασφάλεια του Ισραήλ, το οποίο θα είχε  να αντιμετωπίσει  και την Τουρκία  εκτός από  τους ήδη υπάρχοντες  εχθρούς του, το Ιράν , τη Συρία και το Λίβανο. Η παρουσία ρωσικών S-400 στη Συρία σε συγκερασμό με τον εξοπλισμό της Hesbollah από το Ιράν  στο νότιο Λίβανο και την ολοένα αυξανόμενη παρουσία των Ιρανών IRGC(φρουρών της Επανάστασης) στη Συρία , δημιουργούν ένα εκρηκτινό μείγμα που απειλεί την ασφάλεια του μικρού σε έκταση Ισραήλ.Ωστόσο οι ΗΠΑ δεν φαίνεται να συμερίζονται τον παραπάνω κίνδυνο για την ασφάλεια του Ισραήλ και εμμένουν στο να «σέρνονται» πίσω από τα θέλω της Τουρκίας.
Επιπλέον οι ΗΠΑ  προσφέρουν οικονομικά ανταλλάγματα στην Τουρκία , με   συμφωνία  για αύξηση των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ των δύο χωρών σε μία προσπάθεια εξευμενισμού  και χαλιναγώγησης του Erdogan.
Ο Erdogan  από την άλλη  ξέρει  πολύ καλά ότι ο Trump σε όλη τη διάρκεια της Προεδρίας του μέχρι τώρα έχει τηρήσει  πιστά την αρχή της μή στρατιωτικής εμπλοκής των ΗΠΑ ως μέσου επίλυσης διαφόρων  περιφερειακών προβλημάτων . Συγκεκριμένα στο θέμα  της Βορείου Κορέας , αλλά και εσχάτως στο θέμα του Ιράν το οποίο κατηγορεί για την προσβολή με drones των πετρελαικών εγκαταστάσεων της Aramco  στη Σαουδική Αραβία , ο Trump  δεν ενέπλεξε τις ΗΠΑ διεξάγοντας στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά των παραπάνω χωρών. Συνεπώς ο Ergogan «ποντάρει» ότι  σε  μία σειρά θεμάτων σε ΝΑ Μεσόγειο, Κυπριακή ΑΟΖ, ελληνική ΑΟΖ , πως όσο και να τραβήξει το σκοινί η Τουρκία, ότι οι ΗΠΑ τελικά  θα μείνουν μόνο στο επίπεδο της διπλωματίας και της  ρητορικής  και δεν θα εμπλακούν στρατιωτικά εναντίον τους. Σε αυτό κατατείνει επιπλέον και το γεγονός ότι  οι ΗΠΑ έχουν αντιληφθεί  ότι η Ρωσία είναι η μεγάλη κερδισμένη στον πόλεμο στη Συρία. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της που πετυχαίνει να «βγεί» ουσιαστικά στη Μεσόγειο και να «εγκατασταθεί» η ίδια στη Μ.Ανατολή, προστατεύοντας  τον Assad και βοηθώντας τον να επικρατήσει στον «εμφύλιο» πόλεμο στη Συρία. Δημιούργησε τη δική της «συμμαχία» στη Μ.Ανατολή με Ιράν-Hesbollah (Λίβανος)-Τουρκία αμφισβητώντας την αμερικανική παντοκρατορία στην εν λόγω περιοχή. Οι μόνοι πραγματικοί σύμμαχοι  των ΗΠΑ στη Μ. Ανατολή, είναι  οι χώρες του περσικού κόλου πλήν του Ιράν και του Κατάρ το οποίο τελεί υπό την προστασία της Τουρκίας έναντι της Σαουδικής Αραβίας , οι κούρδοι του Βορείου Ιράκ και της Συρίας  , η Ιορδανία και το απομονωμένο Ισραήλ. Μάλιστα οι κούρδοι της Συρίας αποτέλεσαν τον πιστότερο σύμμαχο των ΗΠΑ στη μάχη κατά του ISSIS.Αυτός είναι και ο λόγος που παρά τις συνεχείς πιέσεις του  Erdogan  πρός τις ΗΠΑ  για την δημιουργία της BUFFER ZONE στη Βορειανατολική Συρία και για εποικισμό της από Σύριους πρόσφυγες , αλλάζοντας με αυτόν τον τρόπο  την δημογραφική της σύσταση και δημιουργώντας εδαφική  ασυνέχεια μεταξύ των κουρδικών πληθυσμών της  Βορείου Συρίας και εκείνων της ΝΑ Τουρκίας, οι ΗΠΑ κωλυσιεργούν αναφορικά με την υλοποίησή της.
Εκτός των παραπάνω  υπάρχει μία εξέλιξη της τελευταίας στιγμής , σύμφωνα με την οποία οι Δημοκρατικοί στις ΗΠΑ κινούν διαδικασία καθαίρεσης του Προέδρου Trump. Αιτία το περιεχόμενο τηλεφωνικής επικοινωνίας του Προέδρου Trump με τον Ουκρανό  ομόλογό του, όπου σύμφωνα με τους Δημοκρατικούς του ζητούσε να παρέμβει εισαγγελέας για διακρίβωση ατασταλιών σε εταιρεία στη χώρα του ,στην οποία κατείχε εξέχουσα θέση ο γιός του τέως Αντιπροέδρου των ΗΠΑ και  νύν υποψήφιου για την Προεδρία με το κόμμα των Δημοκρατικών στις επόμενες εκλογές .  Το θέμα είναι πλέον υπό διερεύνηση. Προσωπικά φαντάζει δύσκολο να καθαιρεθεί ο Πρόεδρος Trump, όμως η όλη διαδικασία θα διαρκέσει μήνες και στο διάστημα αυτό η θέση του Προέδρου των ΗΠΑ σε θέματα εξωτερικής πολιτικής δεν θα έχει την ίδια βαρύτητα με τώρα.
Τέλος σε κατάσταση  κυβερνητικού αδιεξόδου για τις επόμενες τουλάχιστον εβδομάδες βρίσκεται  το Ισραήλ, αφού το αποτέλεσμα των εκλογών δεν επιτρέπει το σχηματισμό κυβέρνησης στη χώρα. Μάλιστα δεν μπορεί να αποκλειστεί και το ενδεχόμενο να καταφύγει μετα΄από 11/2 μήνα η χώρα σε επαναληπτικές εκλογές, ενώ ο τέως Πρωθυποργός Νετανιάχου αντιμετωπίζει προβλήματα με την δικαιοσύνη.
ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ  ΣΧΕΣΕΙΣ -ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Οι ΗΠΑ θα εργαστούν πρός την κατεύθυνση να μην απωλεστεί η Τουρκία. Ωστόσο τα ανταλλάγματα τα οποία επιθυμούν  να προσφέρουν  οι ΗΠΑ εκτιμώ ότι θα περιοριστούν σε πωλήσεις στρατιωτικού υλικού (επαναφορά της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35  και αγορά πυραύλων Patriot). Το βέβαιο είναι ότι η Τουρκία θα ζητήσει πολύ περισσότερα. Για το θέμα της buffer zone στη βορειανατολική Συρία οι ΗΠΑ ενδεχομένως να κάνουν κάποιες υποχωρήσεις. Δεν θα επιτρέψουν όμως  σε καμμία περίπτωση να σφαγιαστούν οι κούρδοι του YPG  από τους τούρκους και αυτό γιατί οι τελευταίοι υποκαταστούν τις χερσαίες αμερικανικές δυνάμεις στην Συρία, και μέσω αυτών οι ΗΠΑ θα διαπραγματευθούν μαζί με τη Ρωσία κυρίως, το μέλλον της μεταπολεμικής Συρίας. Στην ανατολική Μεσόγειο οι ΗΠΑ θα επιχειρήσουν να εντάξουν την Τουρκία στον East Med με ξεχωριστή συμφωνία, καθώς και να δρομολογηθούν εξελίξεις επίλυσης του Κυπριακού ούτως ώστε και οι τουρκοκύ πριοι να προσποριστούν οικονομικά ωφέλη από την εξόρυξη φυσικού αερίου από τα θαλάσσια οικόπεδα πέριξ της Κύπρου. Οι ΗΠΑ μέσω της Ελλάδας η οποία θα έχει την υποστήριξη της Γαλλίας, θα αμφισβητήσουν  έμπρακτα την τουρκική Mavi Vatan . Ο λόγος απλός. Εκεί που η Μεσόγειος ήταν αμερικανική λίμνη, μετά την κάθοδο της Ρωσίας στη Συρία αυτό αμφισβητείται για την περιοχή της  Νοτιανατολικής Μεσογείου. Δεν θα ήθελαν με τίποτε λοιπόν  οι ΗΠΑ να δούν μία ανερχόμενη ναυτικά Τουρκία , η οποία μάλιστα είναι σύμμαχος με τη Ρωσία, να αμφισβητεί επίσης την κυριαρχία τους στην παραπάνω περιοχή. Γιαυτό και η αμερικανική στρατιωτική παρουσία στην Ελλάδα θα γίνεται ολένα και εντονότερη. Επίσης θα δίνεται σταδιακά και ανάλογα με τις περιστάσεις, από τις ΗΠΑ προς την Ελλάδα στρατιωτική βοήθεια τέτοια ,ούτως ώστε η Ελλάδα έναντι της Τουρκίας να δύναται να προτάξει ισχυρή  στρατιωτική αποτρεπτική ισχύ. Σε καμμία όμως περίπτωση δεν θα ενισχύσουν  στρατιωτικά σε τέτοιο βαθμό την Ελλάδα, ούτως ώστε να μετατρέψει αυτή τη στάση της έναντι της Τουρκίας από αμυντική-αποτρεπτική σε επιθεική. Κλείνω λέγοντας ότι οι ΗΠΑ σύμφωνα με το  Δόγμα Trump δεν θακινηθούν οι ίδιες εμφανώς στρατιωτικά για να αποτρέψουν μία τουρκική ενέργεια σε βάρος της Ελλάδας. Θα κινηθούν όμως σε επίπεδο πληροφόρησης , αποτροπής με χρήση πολιτικών-διπλαματκών μέσων αλλά και εξοπλισμού της Ελλάδας στ5α επίπεδα οπου προανέφερα. Τελευταίο άφησα το θέμα της πολιτικής κατάστασης στην Τουρκία, λέγοντας ότι η τριχοτόμηση του ΑΚΡ που επιχειρείται , όπως ανάφερα στην εισαγωγή του παρόντος, αναμένεται να αποδυναμώσει  τον Erdogan τα επόμενα χρόνια , με αποτέλεσμα αυτός να χάσει τις επόμενες εκλογές. Το θέμα είναι  ότι οι ΗΠΑ επιθυμούν οι εκλογές αυτές να προκύψουν σε σύντομο χρονικό διάστημα, πρίν  ο ισλαμιστής Erdogan αποδομήσει σημαντικούς  δυτικούς αρμούς της τουρκικής κοινωνίας και την οδηγήσει στην αγκαλιά της Ρωσίας και της Κίνας.